اعلام بیعت مشروط با سلطنت ملک فیصل اول، پادشاه عراق
متن با ستایش خداوند و تمجید از ملک فیصل اول، پادشاه عراق، آغاز میشود. در ادامه، بر لزوم بیعت و فرمانبرداری از او تأکید شده و نویسنده خود را از پیروان او معرفی میکند. در پایان، بیعت با ملک فیصل مشروط به وجود مجلس نمایندگان و استقلال عراق از سلطه اجنبی و آزادی در تصمیمگیریها اعلام میشود.
اقتدار مجلس شورای ملی در برکناری رضاخان سردارسپه، وزیر جنگ
سید حسن مدرس در مجلس شورای ملی، به خدمات و دستاوردهای مجلس در رفع قرارداد ۱۹۱۹ و دفع پلیس جنوب اشاره میکند. او سپس به موضوع امنیت در کشور میپردازد و با انتقاد از نمایندگانی که در پرده سخن میگویند، بر قدرت مجلس در عزل رئیسالوزرا و حتی تغییر سلطنت تأکید میکند. مدرس با یادآوری دفع سالارالدوله و محمدعلی میرزا توسط مجلس، بیان میکند که مجلس توانایی عزل رضاخان، وزیر جنگ، را نیز دارد و نباید از او ترسید. او از نمایندگان میخواهد که به جای حرفهای کنایهآمیز و لایحهخوانی، قوامالسلطنه را استیضاح کرده و تصمیمات عملی برای صلاح مملکت بگیرند. در پایان، مدرس با تأکید بر قدرت مجلس در برابر هر مزاحمتی، عقیده خود را درباره وزیر جنگ (رضاخان) اینگونه بیان میکند که منافع او اساسی و مضارش فرعی است و باید برای رفع معایب و افزایش منافع او تلاش کرد، اما در نهایت تابع نظر اکثریت مجلس خواهد بود.
درخواست لغو جمهوریت از رضاخان سردار سپه و پذیرش آن از سوی وی
متن با خطاب به حجج اسلام، اعیان، تجار، اصناف و عموم ملت ایران آغاز میشود. در ادامه، به اظهاراتی در مورد تشکیل جمهوریت اشاره شده که مورد رضایت عمومی نبوده و با مقتضیات کشور سازگاری نداشته است. سپس بیان میشود که در زمان حضور رئیسالوزراء (رضاخان) در قم، درخواست لغو عنوان جمهوریت و ابطال اظهارات مربوط به آن و همچنین اعلام این تصمیم به سراسر کشور مطرح شده و مورد پذیرش قرار گرفته است. در پایان، از عموم خواسته میشود که قدر این نعمت را دانسته و از این عنایت تشکر کنند.
لایه های پنهان و اهداف ناشناخته غائله جمهوری رضاخانی
این بیانیه با اشاره به سابقه مبارزات ایران با استعمار انگلیس و نقش علمای شیعه در لغو قرارداد ۱۹۱۹ وثوقالدوله، به تحلیل کودتای ۱۲۹۹ و تلاش انگلستان برای جایگزینی احمدشاه با رضاخان میپردازد. نویسنده، طرح جمهوریخواهی رضاخان را نیرنگی انگلیسی برای تضعیف قانون اساسی و استقلال ایران میداند و آن را با استبداد و خیانت مقایسه میکند. در ادامه، با استناد به آموزههای شیعه، پادشاهی را فاقد مشروعیت دانسته و جمهوری اسلامی را آرمان دیرینه ملت ایران معرفی میکند. بیانیه به مقاومت ملت در برابر این طرح و تلاش برای حفظ قانون اساسی اشاره کرده و از کسانی که با این طرح همراهی میکنند، انتقاد میکند. در پایان، با خطاب به دولت انگلستان، خواستار تغییر سیاستهای استعماری و به رسمیت شناختن اراده ملت ایران میشود.
حمله شدید به عملکرد دکتر میلسپو (مستشار امریکایی و رئیسکل دارایی ایران) به سبب حمایت از منافع انگلستان و بهکارگیری عناصر بهایی در سمتهای مهم دولتی، درخواست لغو اختیارات مالی - اقتصادی وی از مجلس شورای ملی
سخنرانی با هدف لغو اختیارات دکتر میلسپو، مستشار آمریکایی، آغاز میشود. ابتدا به سابقه جلب مستشاران خارجی، از جمله مستر شوستر و میلیسپو، اشاره شده و از سوءاستفاده از تمایل ملت ایران برای جلب مستشار انتقاد میشود. سپس، با تأکید بر اهمیت وطن و ملیت، به تشریح دلایل مخالفت با رویه فعلی مستشاران آمریکایی پرداخته میشود. در ادامه، به مقایسه عملکرد مستر شوستر و دکتر میلیسپو پرداخته و از تغییر رویه میلیسپو پس از ورود مجدد به ایران ابراز نگرانی میشود. همچنین، به استفاده ابزاری از بهائیان در مناصب دولتی و تبلیغات ضد اسلامی توسط مستشاران آمریکایی اشاره شده و این اقدامات را در راستای مقاصد سیاسی استعماری ارزیابی میکند. در بخش دیگری، به ملاقات با میلیسپو و پاسخهای او در مورد حمایت سید ضیاءالدین و تبعیض در توزیع کاغذ جراید اشاره میشود. در پایان، با تأکید بر اینکه میلیسپو اقتصاد کشور را به خطر انداخته و به نفع منافع خارجی عمل میکند، خواستار لغو فوری اختیارات او و بازگشت به حکومت ملی و قانون اساسی میشود.
لزوم تبیین و تدوین نظام سیاسی و اجتماعی اسلام
متن با اشاره به پیشرفتهای اجتماعی و آگاهی عمومی در دوران معاصر آغاز میشود و بیان میکند که این آگاهی، پرسشهایی را درباره نظام اجتماعی اسلام و وظیفه حکومتداری مطرح کرده است. در ادامه، به نقد رویکرد کسانی میپردازد که به دلیل عدم تبیین روشن نظام اجتماعی اسلام، یا به دشمنی با دین میپردازند یا سعی در تطبیق مسلکهای غربی با اسلام دارند. سپس، با ذکر خاطرات شخصی از دوران استبداد و فشار بر مردم، به نقد علمایی میپردازد که با سکوت یا تأیید، به استبداد کمک کردهاند. در بخش بعدی، به قیامهای پیامبران و پیروانشان در برابر ستمکاران اشاره میکند و مشروطیت، دموکراسی و سوسیالیسم را گامهایی در جهت هدف نهایی اسلام میداند. در ادامه، به بررسی جنبش مشروطه و نقش علما در آن میپردازد و چگونگی انحراف آن را به دلیل اختلافات داخلی و دخالت بیگانگان توضیح میدهد. در پایان، با اشاره به اهمیت فتوای میرزای شیرازی در نهضت تنباکو و بیداری مردم، بر لزوم تکمیل مشروطه ناقص فعلی و تبیین نظام سیاسی اسلام تأکید میکند و کسانی را که با بهانههای مقدسمآبی از دخالت در سیاست پرهیز میکنند، مورد انتقاد قرار میدهد.
بطلان تصورات رژیم شاه و تحقق وعده الهی به پیروزی اسلام و تبریک ورود امام خمینی به کشور
متن با ابراز شکرگزاری به خداوند برای پیروزی مسلمانان در سرنگونی رژیم شاه آغاز میشود. این رژیم به مدت نیم قرن با اسلام ضدیت کرده و به احکام قرآن تجاوز نموده بود. نویسنده به ناتوانی استبدادگران و عوامل استعمار در پیشبینی قدرت ایمان و اتحاد ملت مسلمان اشاره میکند که منجر به بازپسگیری استقلال و حقوق از دست رفته شد. در ادامه، متن به نقش ارشادات علما و نویسندگان مسلمان در ایجاد انقلاب عظیم و بازگشت امام خمینی به کشور با احترام و استقبال اشاره دارد. سپس، با استناد به آیه قرآن، این پیروزی را نصرت الهی و نمایش نیروی اسلام و روحانیت میداند. در پایان، از ارتش خواسته میشود که به ملت بپیوندد و در تکمیل نهضت نقش ایفا کند تا نام ارتش در تاریخ به اسلامخواهی و حمایت از آزادی ثبت شود. متن با تبریک ورود امام خمینی و آرزوی عزت و نصرت برای اسلام و مسلمین به پایان میرسد.
رأی مثبت به جمهوری اسلامی ایران در همهپرسی ۱۰ فروردین ۱۳۵۸
متن با خطاب به ملت ایران آغاز میشود و به اهمیت رأی هر فرد در همهپرسی پیش رو برای تعیین سرنوشت کشور اشاره دارد. پس از نابودی رژیم استبدادی، بر لزوم برپایی نظامی جدید تأکید میشود که آزادیهای فردی و اجتماعی را در چارچوب قوانین اسلام تضمین کند. در ادامه، با وجود آزادی کامل مردم در ابراز عقیده، حکومت جمهوری اسلامی به عنوان نظامی معرفی میشود که قادر به تأمین آزادی، رفاه، وحدت ملی و رعایت حقوق اقلیتهاست. در پایان، نویسنده اعلام میکند که شخصاً به «جمهوری اسلامی» رأی خواهد داد و از ملت ایران میخواهد که در این برهه حساس تاریخی، آگاهی و رشد اجتماعی، سیاسی و اسلامی خود را به جهانیان نشان دهند و برای ترقی و سعادت مردم در پیروی از تعالیم اسلام دعا میکند.
آفات و تهدیدهای داخلی فراروی انقلاب
سخنرانی با سلام و درود به پیامبران، ائمه و حضرت معصومه (س) آغاز میشود و به اهمیت شهر قم به عنوان خاستگاه قیام اسلامی اشاره میکند. در ادامه، مراحل سهگانه وحی، تدثر (اندیشه) و قیام را در مسیر انقلاب اسلامی تبیین میکند و دو آفت اصلی انقلاب را برمیشمارد: اول، بزرگنمایی دشمن و خودبزرگبینی انقلابیون پس از پیروزی که با تأکید بر «وَ رَبَّکَ فَکَبِّر» و «وَ ثِیابَکَ فَطَهُر» به پرهیز از غرور و حفظ پاکدامنی توصیه میکند. دوم، خطر تبدیل انقلابی به ضد انقلابی از طریق تکبر و منتگذاری که با آیه «وَ لا تَمنُن تَستَکثِرُ» به دوری از این رذایل فرا میخواند. سپس به خطر طاغوتهای متکبر و خودسر اشاره کرده و تأکید میکند که مرحله سازندگی انقلاب دشوارتر از مرحله انهدام است. در بخش بعدی، به دسیسههای استعمار برای انحراف انقلاب به سمت افراطیگری راست و چپ اشاره میکند و خطر «غالیان» (تندروها) و «تالیان» (عقبماندهها) را با استناد به خطبه امام علی (ع) و تجربه خوارج نهروان گوشزد میکند. همچنین به نفوذ ساواکیها و جاسوسان با چهره مذهبی در میان انقلابیون اشاره کرده و بر لزوم هوشیاری و حفظ انقلاب تحت رهبری امام خمینی تأکید میکند. در ادامه، با یادآوری خاطرات خود از مدرسه فیضیه و مبارزات شیخ محمدتقی بافقی یزدی در برابر رضاخان، به نقش روحانیت در حفظ مکتب اسلام اشاره میکند. در پایان، به دغدغه مردم درباره آینده انقلاب و چگونگی مشارکت در اداره کشور میپردازد و راهحل را در تشکیل «انجمنهای ایالتی و ولایتی» میداند که مردم بتوانند سرنوشت خود را به دست بگیرند. به تجربه خود در کردستان و لزوم رسیدگی به خواستههای مردم مناطق مختلف اشاره میکند و خطر کمونیسم را مولود استبداد سیاسی و دینی میداند و تأکید میکند که اسلام اصیل پاسخگوی تمام نیازهاست. سخنرانی با اعلام موافقت امام خمینی با تشکیل انجمنهای ایالتی و ولایتی و تأکید بر لزوم ابلاغ این فرمان به سراسر کشور و بازگشایی دفاتر خود پایان مییابد.
عدم موافقت مراجع تقلید با دولت شاپور بختیار و درخواست استقرار نظام اسلامی
متن با تکذیب قاطع ادعای حمایت مراجع از دولت بختیار آغاز میشود. سپس به جنایات این دولت در شهرهای مختلف و مسئولیت آن در قبال خونریزیها اشاره میکند. در ادامه، هرگونه موافقت با چنین دولتی را به معنای هدر دادن خون شهدا میداند و تنها یک نظام عادلانه اسلامی را که با مشورت مراجع و رجال سیاسی پاکدامن تشکیل شود و به اجرای احکام اسلام پایبند باشد، مورد تأیید قرار میدهد. در پایان، بر ادامه مبارزات تا رسیدن به این هدف مقدس تأکید شده و برای ملت مسلمان ایران و جهان آرزوی موفقیت و پیروزی نهایی میشود.
رأی مثبت به جمهوری اسلامی در همهپرسی ۱۰ فروردین ۱۳۵۸
در پاسخ به استفتایی از اهالی قم درباره همهپرسی ۱۰ فروردین ۱۳۵۸ برای تعیین نوع حکومت ایران، ضمن اعلام اختیار مؤمنین در رأی دادن، بر اسلامی بودن انقلاب ایران و مسلمان بودن اکثریت مردم تأکید شده است. در ادامه، امیدواری خود را برای رأی دادن مؤمنین به «جمهوری اسلامی» که در آن نظام حق و عدل قرآنی حاکم خواهد بود، ابراز کرده و این اقدام را راهی برای اثبات اتحاد و همبستگی به جهانیان دانسته است.
رأی مثبت به جمهوری اسلامی در همهپرسی ۱۰ فروردین ۱۳۵۸
متن با ابراز امیدواری به اینکه نظام جمهوری اسلامی آینده ایران، تجلیبخش انقلاب اسلامی و محققکننده عدالت، حق و قرآن باشد، آغاز میشود. در ادامه، بر اتکای این نظام به ولایت فقهای عادل و مجتهدین عامل تأکید شده است. در پایان، نویسنده اعلام میکند که به جمهوری اسلامی رأی خواهد داد و از عموم ملت مسلمان میخواهد که با ثبات قدم به وظایف اسلامی خود عمل کنند.
ابهام و تردید در تأسیس حزب رستاخیز و غیرقانونی بودن اقدام شاه در وادار کردن مردم به پیوستن به آن
متن با اشاره به سابقه بدعهدی حکومتها از مشروطه تاکنون، به تردید و نگرانی مردم نسبت به پدیدههای نوظهور، بهویژه احزاب دولتی، میپردازد. سپس به مسئله حزب رستاخیز و دعوت اجباری مردم به آن اشاره میکند که بدون تبیین اهداف مشخص، موجب شک و سؤال در افکار عمومی شده است. در ادامه، با استناد به آیات قرآن و احادیث، بر لزوم تدبر و اطمینان در امور مبهم و مجهولالعاقبه تأکید میشود و از شتابزدگی در اجرای این طرح انتقاد میکند. نویسنده بیان میکند که ایمان و عقیده با اجبار و تهدید حاصل نمیشود و این روش نه تنها فاصله مردم و دولت را کم نمیکند، بلکه آن را افزایش میدهد. در پایان، این اقدام را مغایر با منشور ملل و قانون اساسی میداند که حق انتخاب آزادانه را به مردم میدهد و تأکید میکند که دعوت به حزب تنها زمانی موجه است که اهداف و اساسنامه آن مطابق با موازین اسلام و مصالح عمومی باشد.
محکومیت دولت عَلَم در تصویبنامه انجمنهای ایالتی و ولایتی و اعلام همراهی و حمایت از مواضع مراجع
متن با توصیف وضعیت ایران به عنوان گورستانی از آزادی و حاکمیت دیکتاتوری آغاز میشود. در ادامه، به تلاش برای خاموش کردن تنها نور امیدبخش، یعنی مرجعیت دینی، اشاره شده و از روحانیت و جوانان مسلمان برای دفاع از حریم پیامبر (ص) و آزادی مردم دعوت میشود. سپس، با یادآوری جنبش مشروطه و فداکاریهای ملت برای استقرار قانون اساسی، دولت وقت به دلیل وضع خودسرانه قانون و احیای استبداد عینالدوله مورد انتقاد قرار میگیرد. در پایان، بر عدم بازگشت به دیکتاتوری و تبدیل دموکراسی به استبداد تأکید میشود.
انتقاد از ناکارآمدی دولت دکتر مصدق
متن با انتقاد از استفاده رادیو برای مقاصد شخصی و تخریب افراد صالح آغاز میشود. سپس به سابقه نهضت ملی ایران و نقش دکتر مصدق در آن اشاره میکند، اما عملکرد ۲۸ ماهه او را ناکارآمد و بدون دستاورد مفید میداند. در ادامه، مصدق را به تلاش برای تحکیم دیکتاتوری، انحلال مجلس از طریق رفراندوم غیرقانونی و سوءاستفاده از قدرت متهم میکند. همچنین، به وزرا و مأمورین دولتی هشدار میدهد که در صورت همکاری با اقدامات خلاف قانون، مسئول خواهند بود. در پایان، از ملت ایران میخواهد که از استقلال، وحدت ملی، آزادی و مشروطیت دفاع کنند و اجازه ندهند اقدامات مصدق به زوال این اصول منجر شود و تأکید میکند که هدف او تنها خیر ملت و مملکت است.
ویژگیها و شاخصههای خط امام و خط سازش
سخنرانی با تبیین اهمیت بازشناسی «خط امام» از «خط سازش» در انقلاب اسلامی آغاز میشود. در ادامه، سه ویژگی اصلی خط امام تشریح میگردد: اول، ویژگی ایدئولوژیک که بر اسلامشناسی اصیل، پویا و مجتهدانه تأکید دارد و دو نوع اسلامشناسی متحجرانه (ظاهریون و اخباریون) و التقاطی (اصحاب رأی و قیاس) را نقد میکند. دوم، ویژگی سیاسی که به روش مبارزه میپردازد و سه رویکرد مبارزه آرام و بدون خونریزی، مبارزه صرفاً مسلحانه و خط امام را مقایسه میکند. خط امام بر پیوند مبارزات مسلحانه، سیاسی، فرهنگی و اجتماعی و ارج نهادن به همه اشکال جهاد تأکید دارد. سوم، ویژگی نفی سازش که هر دو نوع سازش خائنانه (معامله بر سر منافع ملی برای کسب قدرت شخصی) و سازش مصلحتجویانه (گفتگو با دشمن از موضع ضعف) را رد میکند. در پایان، به تجربه گفتگو با نمایندگان آمریکا و لزوم برخورد از موضع قدرت و عزت با دشمن اشاره میشود و تأکید میگردد که خط امام، خط قدرت، شجاعت و پیروزمندی در برابر استبداد و استعمار است.
اجرای قانون اساسی مشروطه، تنها راه برونرفت از بحران سیاسی ضد رژیم شاه
مصاحبهای پس از واقعه «جمعه سیاه» تهران، به بررسی رویکرد مبارزاتی و سیاسی آیتالله شریعتمداری میپردازد. در ابتدا، بر ادامه مبارزات مستمر و لزوم اجرای قانون اساسی مشروطه مصوب ۱۲۸۵ شمسی تأکید میشود و مخالفت با هرگونه اقدام خلاف قانون حکومت، از جمله دستگیریهای غیرقانونی، ابراز میگردد. در ادامه، به امکان تظاهرات مردمی اشاره شده و مبارزات آرام به عنوان راهکاری برای مقابله با حکومت استبدادی معرفی میشود. همچنین، امکان توافق با رژیم فعلی رد شده و خواستهها به قدری واضح و منطقی دانسته میشوند که نیازی به گفتگو ندارند. در پاسخ به سؤالی درباره تفاوت رویکرد با آیتالله خمینی، هدف مشترک مبارزه با فساد و ظلم ذکر شده، اما تفاوت تاکتیکها به دلیل موقعیت داخلی و خارجی توضیح داده میشود. در پایان، بر اصالت مذهب در مبارزات مردمی و لزوم تطبیق گروههای سیاسی با آن تأکید شده و پیشرو بودن قوانین اسلامی در صورت اجرای عمومی برای پیشرفت مادی و معنوی تبیین میگردد.
تبیین مسائل حاد دوران انقلاب
سخنرانی به پرسشهایی درباره دادگاههای انقلابی، اعدامها، رفراندوم جمهوری اسلامی، نقش گروههای سیاسی و حقوق اقلیتها پاسخ میدهد. در ابتدا، به دفاع از عملکرد دادگاههای انقلابی و چرایی عدم نیاز به وکیل برای متهمان و همچنین چرایی صدور حکم اعدام به جای حبس ابد میپردازد. سپس، به مخالفت برخی گروهها با رفراندوم جمهوری اسلامی اشاره کرده و آن را بهترین روش برای تسریع کار میداند و بر مردمی بودن این خواست تأکید میکند. در ادامه، به عدم انحراف انقلاب از مسیر مبارزه با امپریالیسم اشاره کرده و گروههای چپ را به دلیل کشیده شدن به سمت بیگانگان نقد میکند. در بخشهای بعدی، به تبیین مفهوم جمهوری اسلامی بر اساس سیره پیامبر و ائمه، نقد دموکراسیهای غربی و سوسیالیستی، و تأکید بر حقوق اقلیتها و طبقات زحمتکش در اسلام میپردازد. در پایان، با توجه به اهمیت رفراندوم، از مردم میخواهد که در این وظیفه ملی و شرعی کوتاهی نکنند و مراقب توطئههای اخلالگران باشند.
رأی مثبت به جمهوری اسلامی در همهپرسی ۱۰ فروردین ۱۳۵۸
متن با سپاس از خداوند متعال آغاز میشود که ملت ایران توانستهاند آزادانه رأی خود را اظهار کنند. سپس، به لزوم رأی دادن همگانی به تشکیل حکومت «جمهوری اسلامی» تأکید شده است. در پایان، با توجه به اکثریت شیعه اثنیعشری ملت، بر ضرورت تدوین قوانین مطابق با مذهب اکثریت برای رعایت حقوق آنها اشاره شده است.
معنا و مفهوم جمهوری اسلامی ایران
این مصاحبه به تبیین مفهوم «جمهوری اسلامی» میپردازد. در ابتدا، به ابهاماتی که در مورد تعارض جمهوری اسلامی با دموکراسی مطرح میشود، پاسخ داده و توضیح میدهد که «جمهوری» به شکل حکومت (انتخاب مردم برای مدت موقت) و «اسلامی» به محتوای آن (اداره بر اساس اصول اسلامی) اشاره دارد. سپس، به نقد دیدگاههایی میپردازد که حاکمیت ملی را منافی با پذیرش اسلام میدانند و تأکید میکند که ملت ایران در انقلاب مشروطه نیز اسلام را به عنوان قانون اساسی پذیرفته بود. در ادامه، به مسئله تحولات زمان و ثابت بودن قوانین اسلامی میپردازد و با ذکر مثالهایی از فقه و قرآن، نشان میدهد که چگونه اصول کلی اسلام با تغییر مصادیق، قابلیت انطباق با شرایط جدید را دارد. در بخش بعدی، به مقایسه دموکراسی و سوسیالیسم با دیدگاه اسلامی میپردازد و ناسازگاریهای ذاتی آنها را بیان میکند. همچنین، به نقد اومانیسم و تلاش برای ایجاد معنویت منهای مذهب میپردازد و بر نیاز بشریت به «تعبیری روحانی از جهان، آزادی روحانی فرد و اصول اساسی جهانی» تأکید میکند. در ادامه، به چرایی حذف کلمه «دموکراتیک» از عنوان «جمهوری اسلامی» میپردازد و تفاوت آزادی در اسلام با دموکراسی غربی را تشریح میکند. در پایان، به تحلیل انقلاب ایران و ویژگیهای منحصر به فرد آن میپردازد و ریشههای آن را در استبداد، استعمار، تحریف فرهنگی و جریحهدار شدن عواطف اسلامی میداند. همچنین، نقش رهبری امام خمینی در بازگرداندن هویت اسلامی به مردم و حفظ دستاوردهای انقلاب را با تأکید بر ایمان ملت به نیروی خویش و بازگشت به ارزشهای اصیل اسلامی، تبیین میکند.
ویژگیهای متمایز انقلاب اسلامی با جنبشهای سیاسی پیشین و هشدار نسبت به مصادره انقلاب توسط ضد انقلابیون
سخنرانی با اشاره به موفقیت انقلاب اسلامی در دو سال اخیر آغاز میشود و بر لزوم تبیین دقیقتر جهت، شعار و رهبری انقلاب تأکید میکند. در ادامه، انقلاب اسلامی را رویدادی ریشهدار در تاریخ ملت ایران میداند که از سال ۱۳۴۱ و به خصوص ۱۵ خرداد ۱۳۴۲، با رهبری روحانیت و امام خمینی، ماهیتی کاملاً اسلامی و آشتیناپذیر با رژیم پهلوی پیدا کرده است. این رویکرد را در تقابل با جنبشهای پیشین مانند ملی شدن صنعت نفت قرار میدهد که شعارشان صرفاً ملیگرایانه و لیبرالیستی بود و به دنبال نظام سلطنتی مشروطه بودند، نه نظام تمامعیار اسلامی. سپس به نگرانی امام خمینی از تلاش برخی گروهها برای انحراف انقلاب از مسیر اسلامی خالص و کشاندن آن به سمت دموکراسی غربی یا لیبرالیسم اشاره میکند. این گروهها را «میراثخواران انقلاب» مینامد که با وجود سوابق مبارزاتی، اکنون با دیدگاههایی مانند «اسلام نمیتواند تمام مسائل سیاسی، اقتصادی و قضایی را حل کند» به دنبال مصادره انقلاب هستند. در پایان، از ملت ایران میخواهد که هوشیار باشند و با تظاهرات و اعلام موضع، اجازه ندهند این نغمههای خطرناک گسترش یابند و بر لزوم تجدید بیعت با رهبر انقلاب و حفظ خط اصیل اسلامی تأکید میکند. همچنین به امکان برگزاری تظاهرات گسترده در آینده نزدیک اشاره دارد.
اعلام عدم موافقت با دولت شاپور بختیار و غیرقانونی بودن آن
این نامه با رد اتهام موافقت علمای اعلام با دولت شاپور بختیار آغاز میشود. در ادامه، نخستوزیری بختیار را سفسطه و اشتباهکاری میخواند و آن را مغایر با خواستههای ملت و مبتنی بر اساس غیرقانونی میداند. به مسئولیت شرعی و وجدانی بختیار در پذیرش مسئولیت از سوی ملت و اجتناب از مسئولیتهای مخالف حاکمیت ملی اشاره میکند. سپس، با استناد به تظاهرات مردمی و غیرقانونی بودن مجلسین رأیدهنده به بختیار، دولت او را فاقد مشروعیت میداند و او را مسئول حوادث و کشتارهای اخیر معرفی میکند. در پایان، از بختیار و تمام وطندوستان و مسلمانان و ارتشیان میخواهد که با رهبران انقلاب همکاری کنند تا نظم و ثبات بر اساس تعالیم اسلامی برقرار شود و برای دفع شر استعمار دعا میکند.
دستاوردهای انقلاب و افشای دروغپردازیها و فریبکاریهای گروهکهای ضدانقلاب
سخنرانی با حمد و ثنای الهی آغاز میشود و به دستاوردهای انقلاب اسلامی، به ویژه خودآگاهی ملت در شناخت آرمانها و انتخاب شعارها، میپردازد. به نقش مردم در شکلگیری شعارهایی مانند «نه شرقی، نه غربی، جمهوری اسلامی» اشاره میکند و تفاوت انقلاب اصیل با انقلاب وارداتی را در همین خودجوشی و آگاهی مردم میداند. سپس به نقش رهبری و روحانیت در بیداری اسلامی و گسترش حماسه انقلاب میپردازد و تأکید میکند که بدون آمادگی مردم، تلاش رهبران به ثمر نمیرسد. در ادامه، به راهپیماییهای میلیونی مردم و خنثی شدن تبلیغات دشمنان اشاره میکند و با ذکر خاطرهای از تهدیدات سیاستمداران آمریکایی، عشق به شهادت در مکتب اسلام را عامل مقاومت مردم معرفی میکند. سخنرانی به مشارکت آگاهانه مردم در انتخابات مجلس خبرگان قانون اساسی و اهمیت سن ۱۶ سال برای رأیدهندگان میپردازد. در بخش پایانی، به انتقاد از گروههای سیاسی که به ملت جسارت میکنند و رأی مردم را زیر سؤال میبرند، میپردازد و با استناد به آیات قرآن و نهجالبلاغه، بر اهمیت عدالت، آزادی و حقوق متقابل در اسلام تأکید میکند. در پایان، از مردم میخواهد در برابر دروغپردازیها و فتنهانگیزیها صبور باشند، مگر آنکه خطر جدی باشد، و برای هدایت و موفقیت مسلمانان دعا میکند.
چالشهای فراروی انقلاب و نقش حزب جمهوری اسلامی در صیانت از اصالت مکتبی انقلاب
سخنرانی با اشاره به ضرورت تغییر در جامعه ایران و تلاشهای رژیم پهلوی برای انحراف آن آغاز میشود. سپس به پیروزی انقلاب اسلامی و چالشهای پیش روی آن، از جمله عدم وجود گروهی آماده برای اداره کشور پس از سقوط رژیم شاه، میپردازد. انتخاب مهندس بازرگان به عنوان نخستوزیر موقت و دلایل این انتخاب، با وجود عدم اعتقاد کامل به توانایی او در اداره انقلاب، تشریح میشود. خطر انحراف انقلاب به سمت یک حکومت لیبرال و عدم توانایی چنین حکومتی در مقابله با دشمنان، به تفصیل بیان شده و سه عامل اصلی برای تضمین تداوم انقلاب اسلامی (رهبری اصیل اسلامی، تشکیلات سیاسی فعال و نیروی نظامی مؤمن) معرفی میگردد. در ادامه، به تلاش دشمنان برای تضعیف این سه عامل و نقش حزب جمهوری اسلامی در حفظ اصالت انقلاب اشاره میشود. سخنرانی با تأکید بر اهمیت انتخابات مجلس شورای ملی و شوراهای محلی، لزوم انتخاب افراد صالح، و موضع حزب در قبال رئیسجمهور منتخب (بنیصدر) و همچنین چالشهای اقتصادی، اجتماعی و اخلاقی جامعه پایان مییابد.
تحلیل و تبیین شرایط سیاسی پس از انقلاب، مظلومیت خط امام و توطئههای جبهه متحد منافقان و ضد انقلاب
سخنرانی با حمد و صلوات آغاز میشود و به فاجعه شهادت جمع کثیری از نیروهای انقلاب اشاره میکند. در ادامه، سه جریان اصلی ایمان، کفر و نفاق در جامعه اسلامی و تاریخ اسلام تبیین میشود. کفر به پنج مصداق تقسیم شده و نفاق نیز به دو جریان چپگرا (مجاهدین خلق و فرقان) و لیبرالیسم منافق تقسیم میشود که با وجود تضاد ماهوی، در عمل علیه حرکت اسلامی متحد شدهاند. سپس به اختلافات با بنیصدر و مجاهدین خلق پس از انقلاب اشاره میشود و چگونگی شکلگیری قانون اساسی و ولایت فقیه به عنوان دو رکن اساسی نظام اسلامی توضیح داده میشود. در ادامه، به تفاوت دیدگاهها در مورد اجتهاد و اسلام فقاهتی با بنیصدر و جریانهای روشنفکرنما پرداخته میشود. سخنرانی به مخالفت با ریاست جمهوری بنیصدر و تلاش برای محدود کردن او در چارچوب ولایت فقیه اشاره میکند و چگونگی به دست گرفتن قدرت توسط بنیصدر در نهادهای مختلف و تلاش برای تضعیف خط امام را شرح میدهد. در پایان، به مظلومیت خط امام و حزب جمهوری اسلامی، نقش امام خمینی در خنثیسازی توطئهها و نتایج مثبت عزل بنیصدر برای انسجام ملت و ارتش اشاره میشود. سخنرانی با توصیه به صبر و بخشش کسانی که از روی عدم شناخت دچار اشتباه شدهاند، به پایان میرسد.
بشارت سرنگونی قریبالوقوع رژیم شاه و درخواست پیوستن نیروهای نظامی و انتظامی به مردم
متن با استناد به آیه قرآن، به ملت مسلمان ایران به دلیل فداکاریها و نزدیک شدن به هدف نهضت اسلامی تبریک میگوید. به نقش شهیدان در آبیاری این جنبش و رهبری آیتالله خمینی اشاره میکند و فرار شاه را نشانه سرنگونی رژیم پهلوی و برقراری جمهوری اسلامی میداند. در ادامه، به جنایات رژیم شاه در اصفهان و نجفآباد و سایر شهرها در چهل روز گذشته و همچنین در دو روز اخیر اشاره میکند و از ملت میخواهد که هوشیار باشند و صفوف خود را متحد نگه دارند. سپس از مردم میخواهد که با ارتشیانی که دستشان به خون آلوده نشده، برادرانه رفتار کنند و از نیروهای پلیس و ارتش میخواهد که از فدا کردن خود برای رژیمی که منفور ملت است، دست بردارند. در پایان، ضمن ابراز همدردی با خانوادههای شهدا، به ویژه مردم اصفهان و نجفآباد، ابراز امیدواری میکند که پیروزی جنبش با تشکیل جمهوری اسلامی به رهبری امام خمینی، نویدبخش نجات همه مسلمانان و مستضعفین جهان باشد.
دستاوردهای امام خمینی در تاریخ اسلام و انقلاب اسلامی ایران؛ ویژگیهای مبرز ایشان
سخنرانی با اشاره به فضای حاکم بر جامعه پس از رحلت امام خمینی آغاز میشود و بر تعلق امام به همه مردم و عزادار بودن خانواده بزرگ اسلامی ایران و جهان تأکید میکند. در ادامه، دستاوردهای امام خمینی در انقلاب و تاریخ اسلام مورد بررسی قرار میگیرد و مهمترین آن، بازگرداندن اسلام به متن زندگی پس از انحطاط تحمیلی و طرد شدن از جوامع انسانی معرفی میشود. سخنران به برنامهریزی استکبار جهانی برای دور کردن ادیان الهی، به ویژه اسلام، از زندگی مردم اشاره میکند و نقش امام در بازگرداندن اسلام به جایگاه واقعی خود را برجسته میسازد. سپس، ویژگیهای شخصیتی امام از جمله استعداد، ایمان، شجاعت و مقاومت ایشان تشریح میشود و به نقش زمینه مناسب و حضور حوزه علمیه قم و شاگردان پرشور امام در پیشبرد اهداف ایشان اشاره میگردد. دوران خانهنشینی امام و تأثیر آن بر ساخت شخصیت ایشان، همچنین ورود امام به مبارزه از سال ۱۳۴۱ و دستیابی به پیروزی انقلاب در مدت هفده سال، از دیگر محورهای سخنرانی است. در بخش پایانی، اتکاء امام به مردم به عنوان یکی از مهمترین کارهای ایشان و حضور میلیونی مردم در صحنههای مختلف انقلاب و پس از رحلت امام، مورد تأکید قرار میگیرد. همچنین، نقش حاج احمد آقا خمینی در حفظ سلامت امام و اداره بیت ایشان ستوده میشود و در نهایت، پیام بیت امام مبنی بر شروع مجدد کارها و ساخت مزار امام توسط مردم اعلام میگردد.
اعلام غیرقانونی بودن دولت، مجلس و سلطنت پهلوی و مجرم بودن سران رژیم شاه، تشکیل دولت انقلاب و درخواست پیوستن سران ارتش به مردم
سخنرانی با ابراز همدردی با خانوادههای داغدار انقلاب آغاز میشود و به بررسی ریشههای مصیبتهای ملت میپردازد. در ادامه، سلطنت پهلوی از ابتدا غیرقانونی اعلام میشود، زیرا مجلس مؤسسان با زور سرنیزه تشکیل شده و حق تعیین سرنوشت نسلهای آینده توسط نسلهای گذشته نفی میگردد. سپس، دولت و مجلسهای ناشی از این سلطنت نیز غیرقانونی شمرده میشوند و مسئولان آنها مجرم شناخته میشوند. در بخش بعدی، به خیانتهای محمدرضا پهلوی در حوزههای اقتصادی (اصلاحات ارضی و وابستگی به خارج)، فرهنگی (عقبماندگی دانشگاهها و ترویج فحشا) و سیاسی (وابستگی به آمریکا و پایگاههای نظامی) اشاره میشود. در پایان، بر لزوم ادامه نهضت تا سرنگونی کامل رژیم تأکید شده و از ارتش خواسته میشود که به ملت بپیوندد و مستقل باشد. همچنین از بخشهایی از ارتش که به مردم پیوستهاند، تشکر میشود و هدف از این اقدامات، تشکیل دولت و مجلس بر اساس آرای مردم و حفظ یک نظام قدرتمند ملی عنوان میگردد.
.jpeg&w=3840&q=75)
تقبیح اقدام شاپور بختیار (نخستوزیر) در بستن فرودگاههای کشور و ممانعت از ورود امام خمینی و درخواست تسلیم او در مقابل مردم و اعلام استعفا از نخستوزیری
این نامه با ابراز انزجار شدید از اقدام شاپور بختیار در بستن فرودگاهها و ممانعت از بازگشت آیتالله خمینی آغاز میشود. در ادامه، بر اراده ملت مسلمان ایران برای پذیرش رهبری روحانیت تأکید شده و از بختیار خواسته میشود تا از اقدامات غیرشرعی خودداری کرده و استعفای خود را اعلام کند تا مسیر برای هدایت ملت توسط علما هموار شود. در پایان، به عواقب عدم تمکین در برابر خواست ملت و تاریخ اشاره شده است.
وصیتنامه سیاسی- الهی
وصیتنامه سیاسی-الهی امام خمینی با استناد به حدیث ثقلین آغاز میشود و به اهمیت قرآن و اهل بیت در هدایت بشریت میپردازد. در ادامه، به انحرافات تاریخی از مسیر قرآن و اهل بیت، نقش حکومتهای جائر و آخوندهای خبیث در این انحرافات، و تلاش ابرقدرتها برای محو قرآن اشاره میکند. سپس به افتخارات ملت ایران در پیروی از اسلام و اهل بیت، مبارزه با استکبار جهانی (آمریکا و صهیونیسم) و رژیم صدام میپردازد. در بخشهای بعدی، به توصیههایی برای حفظ انقلاب اسلامی، مقابله با توطئههای دشمنان داخلی و خارجی، اهمیت وحدت و انسجام ملی، و نقش روحانیت و دانشگاهیان در این مسیر میپردازد. همچنین، به نقد غربزدگی و شرقزدگی، لزوم خودکفایی و استقلال، و اهمیت قوای مسلح در حفظ امنیت کشور اشاره میکند. در ادامه، به نقش رسانهها در تباهی ملتها و لزوم جلوگیری از انحراف آنها، و همچنین به نصیحت گروههای مخالف جمهوری اسلامی و چپگرایان میپردازد. در پایان، به اهمیت عدالت اجتماعی در اسلام، نقد سرمایهداری ظالمانه و کمونیسم، و توصیههایی به مسئولان و ملت برای حفظ ارزشهای اسلامی و خدمت به محرومان اشاره میکند و با تأکید بر لزوم بیداری مسلمانان جهان و مبارزه با ستمگران، وصیتنامه را به پایان میرساند.
تلاش برای ایجاد نظام اسلامی در پاکستان از طریق اتحاد با علمای سایر مذاهب اسلامی
سخنرانی با یادآوری شهدای نهضت اجرای فقه جعفری و سایر شهدای مسلمان آغاز میشود. سپس بر اهمیت قرآن و سنت به عنوان مبنای اعتقادی مسلمانان پاکستان تأکید شده و اجتماع حاضر به عنوان نمادی از پایبندی به این اصول معرفی میگردد. در ادامه، به نقش مردم در تأسیس پاکستان و لزوم اجرای نظام اسلامی با مشارکت همه مسلمانان، به ویژه شیعیان، اشاره میشود. سخنران به عدم اخلاص دولت وقت در اجرای نظام اسلامی و نقض توافقنامه ۶ جولای ۱۹۸۰ میپردازد و خواستار تلاش مشترک برای اجرای کامل نظام اسلامی در سراسر کشور میشود. در بخش بعدی، به نفوذ آمریکا و شوروی در پاکستان و لزوم استقلال سیاسی و اقتصادی اشاره شده و از مسلمانان خواسته میشود تا با کنار گذاشتن تعصبات قومی و فرقهای، به وحدت اسلامی روی آورند. در پایان، سخنران توصیههایی به ذاکرین، علما، جوانان، خواهران مسلمان، خبرنگاران، تجار و صاحبان زمین ارائه میدهد و همگان را به تقوا و عمل به وظایف دینی و اجتماعی فرا میخواند.
تلاش استعمار در نفی هویت دینی و حذف روحانیت از تاریخ و جامعه ایران
سخنرانی با استناد به آیه قرآن، به تفاوت نهضتهای سطحی و ریشهای میپردازد و مکاتب آسمانی را به دلیل هماهنگی با فطرت و خلقت، دارای عمق و دوام میداند. در ادامه، به تلاشهای استعمارگران برای حذف مذهب از جوامع اسلامی، ابتدا با ترویج لامذهبی و سپس با تهی کردن مذهب از محتوا و جدایی دین از سیاست، اشاره میکند. سخنران با ذکر نمونههایی از اقدامات رضاخان و آتاتورک در ترکیه و ایران، از جمله کشف حجاب و ممنوعیت عزاداری، به شکست این نقشهها اشاره میکند. سپس به نقش روحانیت در نهضت ملی شدن نفت و رهبری امام خمینی در انقلاب اسلامی میپردازد و آن را نمونهای از مبارزه مکتبی و عمیق معرفی میکند. در پایان، با انتقاد از کسانی که به دنبال جدایی دین از سیاست هستند و به انقلاب خیانت میکنند، بر لزوم ادامه مبارزه با همان معیارهای اولیه و هوشیاری در برابر توطئههای دشمنان تأکید میکند.
محکوم کردن اختناق، سرکوب و ممنوعیت شعائر مذهبی، ودستگیری و حبس مسلمانان بیگناه عراق
متن با ستایش ملت عراق و ابراز همدردی با رنجهای آنان آغاز میشود و بر پیوند عمیق مرجعیت با مردم تأکید میکند. در ادامه، به مسئولان کشور هشدار داده میشود که سرکوب و محروم کردن مردم از حقوق انسانی و آزادیهای اجتماعی، به ویژه در انجام شعائر دینی، پایدار نخواهد بود. به اقدامات سرکوبگرانه حکومت، از جمله حذف اذان و نماز جمعه از رادیو، محاصره مراسم عزاداری امام حسین (ع)، پر کردن مساجد از نیروهای امنیتی و اجبار مردم به عضویت در حزب حاکم، اشاره شده و این اقدامات محکوم میشوند. در بخش پایانی، خواستار آزادی شعائر دینی و حسینی، پخش مجدد اذان و نماز جمعه از رادیو، توقف ثبتنامهای اجباری در حزب بعث، آزادی زندانیان و پایان دادن به بازداشتهای غیرقانونی میشود. در نهایت، بر لزوم مشارکت جدی مردم در اداره امور شهرها از طریق انتخابات آزاد محلی تأکید شده و اعلام میشود که این خواستهها، خواستههای یک امت است و برای تحقق آنها، مردم به مقاومت فراخوانده میشوند.
دعوت مردم به شرکت در همهپرسی جمهوری اسلامی و دادن رأی مثبت به آن
متن با خطاب به ملت مسلمان ایران آغاز میشود و روز دهم فروردین را روز سرنوشت و بهرهگیری از خون شهدا معرفی میکند. در ادامه، به مبارزات و فداکاریهای ملت در به ثمر رساندن انقلاب اسلامی اشاره شده و از مردم خواسته میشود تا با شرکت در همهپرسی و رأی دادن به جمهوری اسلامی، رشد دینی و سیاسی خود را به جهانیان نشان دهند. جمهوری اسلامی به عنوان ثمره مبارزات و تنها ضامن عدالت، آزادی و استقلال کشور معرفی میشود و بر لزوم هوشیاری در برابر توطئههای استعمار تأکید میگردد. در پایان، نگارنده اعلام میکند که بر اساس وظیفه الهی خود به جمهوری اسلامی رأی خواهد داد و ابراز امیدواری میکند که دیگران نیز چنین کنند.
دفاعیه: رد اتهامات جعلی دستگاههای امنیتی و قضایی رژیم سعودی و بیان مواضع عقیدتی و مطالبات سیاسی و حقوقی خود
این دفاعیه با نقد رویکرد دستگاه قضایی سعودی در جرمانگاری فضایل انسانی و امر به معروف و نهی از منکر آغاز میشود. سپس، اتهام قیام علیه مسلمانان را رد کرده و تفاوت میان قیام مسلحانه و تظاهرات مسالمتآمیز برای مطالبه حقوق را تبیین میکند. در ادامه، به شرح شکنجههای جسمی و روحی خود در زندان و نحوه اخذ اعترافات تحت فشار میپردازد و بر عدم مشروعیت اعترافات اجباری تأکید میکند. بخش بعدی به محکومیت حاکمیت سیاسی و ساختار قضایی آل سعود، عدم تأیید رژیم به دلیل ستم و قتل، و نامشروع بودن نظام سلطنتی موروثی میپردازد. همچنین، عدم پایبندی به قوانین خلاف شرع و رد اتهام عدم اطاعت از ولی امر مسلمین را مطرح کرده و خواستار محاکمه بر اساس شریعت میشود. در پایان، بر لزوم تغییر رفتار حکومت با منتقدان، فساد ناشی از قدرت حاکم، درخواست آزادی زندانیان شیعه و سنی، نقد وهابیت و فتنهانگیزی مذهبی آل سعود، عدم سکوت در برابر ستم و حمایت آمریکا از رژیمهای وابسته عربی تأکید میکند و به انتقاد از حکومتهای استبدادی عربی و رژیمهای خلیج فارس میپردازد.
آیتالله سید محمدباقر حکیم؛ مجاهد آگاه و متعهد صحنههای نظر و عمل
متن با اشاره به لزوم بازخوانی تاریخ پر رنج عراق برای نسلهای آینده آغاز میشود و به سختیها و مصائب دوران حکومت حزب بعث، از جمله زندان، اعدام و آوارگی، میپردازد. در ادامه، به نقش آیتالله سید محمدباقر حکیم در این دوران اشاره شده و او به عنوان نماد مظلومیت و امید مردم عراق معرفی میشود. سپس بر ضرورت مشارکت فعال علما در مسائل سیاسی و مسئولیت مردم در پشتیبانی از آنان تأکید شده و خطر خالی ماندن صحنه سیاسی از افراد شایسته گوشزد میشود. در بخش پایانی، با اشاره به پایان دوران صدام، بر لزوم همکاری و تفاهم میان گروههای مختلف و پرهیز از اختلافات جزئی برای بازسازی عراق و خدمت به مردم تأکید شده و هوشیاری در برابر فرقهگرایی و حفظ وحدت شیعه و سنی ضروری دانسته میشود.
دعوت از مردم عراق برای افشای جنایات صدام حسین و تلاش در جهت سرنگونی وی و ایجاد حکومت مردمی در آن کشور
متن با حمد و ثنای الهی و سلام بر اهل بیت آغاز میشود. سپس با لحنی حماسی، مردم مظلوم عراق را خطاب قرار میدهد و به سابقه مبارزاتی و دینی آنان اشاره میکند. در ادامه، به تجاوز صدام حسین به کویت و جنایات او علیه مردم عراق، به ویژه شیعیان، میپردازد و او را سگی هار و طرد شده از سوی مستکبران توصیف میکند. متن این وضعیت را فرصتی طلایی برای مردم عراق میداند تا جنایات صدام را افشا کرده و انتقام خونهای ریخته شده را بگیرند. در پایان، سه وظیفه اصلی برای مردم عراق در جهت نابودی رژیم صدام برمیشمرد: از بین بردن موانع درونی، افشای تبلیغاتی جنایات رژیم و تأکید بر رهایی از طریق تمسک به اسلام، و تلاش برای جلوگیری از ظهور طاغوتی دیگر و اقامه حکومت الهی در عراق.
لزوم تشکیل دولت جدید در عراق برای عبور از بحران سیاسی، اقتصادی و امنیتی؛ محکومیت طرح جدید اشغالگری اسرائیل و بازپسگیری اراضی اشغالی و تأسیس کشور مستقل فلسطینی
این بیانیه با اشاره به چهار ماه اعتراضات مردمی در عراق و خشونتهای اعمال شده علیه معترضان، استفاده از خشونت را محکوم میکند و در عین حال اقدامات خرابکارانه برخی معترضان را نیز رد میکند. در ادامه، بر لزوم تسریع در تشکیل دولت جدیدی که مورد اعتماد مردم باشد و بتواند انتخابات آزاد و شفاف برگزار کند، تأکید میشود. با توجه به اختلافات سیاسی، رجوع به آرای عمومی از طریق انتخابات زودهنگام برای تعیین سرنوشت کشور و حفظ حاکمیت و استقلال آن ضروری دانسته شده است. در پایان، طرح جدید اشغالگری اسرائیل در فلسطین به شدت محکوم و بر حمایت از مردم فلسطین برای بازپسگیری اراضی اشغالی و تشکیل کشور مستقل تأکید میشود.
جایگاه و مواضع سیاسی شیعیان نیجریه نسبت به تکثر قومی و مذهبی و سیاستهای دولت آن کشور
مصاحبهای با حجتالاسلام ابراهیم یعقوب زکزاکی، رهبر نهضت اسلامی نیجریه، به معرفی خود و سوابق تحصیلی و فعالیتهای اسلامیاش میپردازد. او ساختار نهضت خود را غیررسمی اما سازمانیافته توصیف میکند که هدف آن اشاعه آگاهی درباره اسلام است. زکزاکی به اتهامات مربوط به ارتباط با کشورهای خارجی و تأمین مالی پاسخ میدهد و تأکید میکند که فعالیتهایشان در چارچوب تواناییهای مالی خودشان است. او تجربه دستگیریهای مکرر خود را بیان میکند و معتقد است که حبس نمیتواند اراده او را از بین ببرد. در ادامه، به قدرت و نفوذ نهضت اسلامی در نیجریه اشاره میکند که از دانشگاه آغاز شده و به روستاها و شهرها گسترش یافته است. او دین اسلام را امری اجتماعی میداند و راهکار خود را برای حل مشکلات جامعه، وجود رهبران خداترس و پرهیز از فساد میداند. زکزاکی اتهامات نظامیگرا و خشونتآمیز بودن جنبش خود را رد میکند و آن را تبلیغات دولت میداند. او حق اعتراض مسالمتآمیز را از حقوق مردم میداند و به عدم نیاز به اجازه پلیس برای گردهماییهای مذهبی اشاره میکند. در پایان، آینده سیاسی نیجریه را به بیداری مردم و به دست گرفتن سرنوشت خودشان وابسته میداند و تفاوتهای قومی و مذهبی را یک برکت الهی میشمارد.
عدم صلاحیت نیروهای اشغالگر عراق جهت تعیین شورای تدوین قانون اساسی آن کشور، لزوم برگزاری انتخابات عمومی و تشکیل مجلس مؤسسان به منظور تدوین قانون اساسی و رفراندوم عمومی برای تصویب آن
در پاسخ به استفتایی درباره طرح نیروهای اشغالگر عراق برای تشکیل شورای تدوین قانون اساسی، اعلام شده است که این نیروها صلاحیت تعیین اعضای چنین شورایی را ندارند. تأکید شده که هیچ تضمینی برای تدوین قانون اساسی مطابق با مصالح عالیه ملت عراق و هویت اسلامی آن وجود ندارد. بنابراین، طرح مذکور از اساس مردود است و باید ابتدا انتخابات عمومی برای انتخاب نمایندگان مجلس مؤسسان برگزار شود و سپس قانون اساسی تدوین شده توسط این مجلس به رفراندوم گذاشته شود. در پایان، مؤمنین به پیگیری و مشارکت در تحقق این امر مهم فراخوانده شدهاند.
شرح جنایات صدام حسین نسبت به مردم عراق و ایران و محکومیت او به سبب اشغال کویت و درخواست مجازات وی و همراهانش، به رسمیت شناختن معارضان عراقی توسط سازمان ملل متحد
این نامه با سلام و درود به دبیرکل سازمان ملل متحد آغاز میشود و بحران اشغال کویت را نتیجه طبیعی بحران حکومت خودکامه صدام حسین در عراق میداند. در ادامه، نگارنده به تشریح ده حقیقت درباره رژیم عراق میپردازد: عدم دموکراتیک بودن حکومت و روی کار آمدن آن از طریق کودتا، خونریزیهای گسترده و اعدامهای بیرویه، ناممکن بودن هرگونه مخالفت با رژیم و وضعیت مخالفان (شهدا، زندانیان، آوارگان و مهاجران)، شناخت عمیق مردم عراق از جنایات صدام، حمایت قبلی بسیاری از دولتها از رژیم صدام و سرپوش گذاشتن بر جنایات او، عدم حمایت سازمانهای حقوق بشری از قربانیان صدام، محکومیت اشغال کویت توسط اپوزیسیون عراق و جدا دانستن حساب ملت از رژیم، وضعیت ارتش عراق که همچون ملت تحت فشار است و لزوم مجازات صدام و اطرافیانش به جای مردم، و در نهایت، لزوم به رسمیت شناختن اپوزیسیون عراق به عنوان نماینده واقعی ملت. نامه با درخواست از رسمیت انداختن رژیم موجود عراق و به رسمیت شناختن اپوزیسیون یا حداقل مشارکت دادن آنها در تصمیمگیریهای بینالمللی مربوط به عراق پایان مییابد.
عدم صلاحیت نیروهای اشغالگر برای تعیین اعضای مجلس تدوین قانون اساسی عراق و عدم قبول آن
در پاسخ به استفتائی درباره طرح نیروهای اشغالگر برای تشکیل مجلسی جهت تدوین قانون اساسی عراق، اعلام میشود که نیروهای اشغالگر صلاحیت تعیین اعضای چنین مجلسی را ندارند. تأکید میشود که هیچ تضمینی وجود ندارد که قانون اساسی تدوین شده توسط چنین مجلسی، با مصالح عالی و هویت ملی مردم عراق، که دین اسلام از پایههای اساسی آن است، همسو باشد. بنابراین، طرح مذکور از اساس مردود است و لازم است ابتدا انتخابات عمومی برگزار شود تا مردم نمایندگان خود را برای تدوین قانون اساسی انتخاب کنند و سپس قانون اساسی تدوین شده به رفراندوم عمومی گذاشته شود. در پایان، از مؤمنان خواسته میشود که برای تحقق این امر مهم تلاش و مشارکت کنند.
فقدان عزم و اراده لازم حکومت بحرین برای تغییرات و اصلاحات اساسی، عامل اصلی بحران سیاسی رو به وخامت کشور
این بیانیه با ابراز تأسف از مشکلات بحرین، ریشه آن را در بحران سیاسی رو به وخامت و فقدان اراده حکومت برای اصلاحات میداند. وضعیت بحرین را با سایر کشورهای عربی مقایسه کرده و تأکید میکند که با وجود بحرانی بودن، به اندازه آنها بغرنج نیست. خواستههای مردم برای مشارکت در تصمیمگیریهای سیاسی را مشروع دانسته و از وخامت اوضاع و سلب تابعیت شهروندان ابراز نگرانی میکند. در پایان، بر حفظ ماهیت مسالمتآمیز قیام ۱۴ فوریه تأکید کرده و گروههای مخالف را به ادامه اعتراضات مسالمتآمیز فرامیخواند، با وجود اینکه رژیم حاکم به خشونت متوسل شده است.
کشور بحرین؛ زندان بزرگ رژیم آلخلیفه، محرومیت ملت از همه حقوق انسانی و مطالبات سیاسی
سیاست حاکم بر بحرین، نفسهای مردم را بریده و فرهنگ اسلامی را به رسمیت نمیشناسد و با نهادهای دینی مبارزه میکند. آزادی بیان ممنوع شده و مطالبات سیاسی مردم جرم تلقی میشود. این وضعیت، بحرین را به زندانی بزرگ تبدیل کرده که مملو از زندانهای کوچکتر است. این زندانها، مقبره آزادی هزاران نفرند که خواستار اصلاح سیاست حاکم، بازگرداندن حقوق و شنیده شدن صدای مردم برای تعیین سرنوشت خود هستند. زندانیان بحرین، نماد مقاومت در راه دین، آزادی و حقوق ملت هستند و کلمه حق هرگز شکست نمیخورد.
راه حل بحران سیاسی بحرین: توافق حکومت و مخالفان برای تدوین قانون اساسی جدید و تضمین حقوق شهروندان، آزادی زندانیان سیاسی و انجام اصلاحات
متن با اشاره به تداوم جنبش اعتراضی مردم بحرین به دلیل افزایش سرکوب و دیکتاتوری، تنها راه خروج از بحران را توافق حکومت با مخالفان برای تدوین قانون اساسی جدید و ایجاد نهادهای مبتنی بر آن جهت تضمین حقوق شهروندان و به رسمیت شناختن جایگاه حاکمیتی آنها میداند. در ادامه، بحران سیاسی و حقوقی وخیم در بحرین را خطرناک توصیف کرده و پر شدن زندانها از مردم را اقدامی بیفایده و حتی مضر برای اهداف حکومت میشمارد. در پایان، وضعیت زندانها را عامل تشدید اعتراضات و خشم مردم دانسته و تأکید میکند که حکومت با این رویکرد، روز به روز از مردم خود دورتر شده و در انزوا و تضعیف داخلی و خارجی قرار میگیرد و به جای سازندگی، درگیر دغدغههای امنیتی با مردمش شده است.
تبیین و تفسیر شعار مردمی انقلاب: استقلال، آزادی، جمهوری اسلامی
سخنرانی با تلاوت آیاتی از قرآن کریم آغاز میشود و سپس به دو نکته مقدماتی میپردازد: ابتدا از اساتید، پزشکان و کارمندان دانشگاهی که با اعتصاب غذای ۴۸ ساعته خود همبستگی ملی و انقلابی را به نمایش گذاشتند، تشکر میکند. سپس به جای خالی دکتر شریعتی اشاره کرده و او را مدیون تلاشهای فکری و کوششی میداند که در جامعه ایجاد کرده است. در ادامه، به بررسی شعار «استقلال، آزادی، حکومت اسلامی» میپردازد و آن را خواستههای واقعی مردم میداند. در بخش استقلال، به انواع وابستگیهای اقتصادی، نظامی، سیاسی و فرهنگی ایران به قدرتهای خارجی اشاره میکند و این وابستگیها را نتیجه عملکرد سران غاصب سلطه اجتماعی میداند. در بخش آزادی، بردگی را به معنای نداشتن اختیار بر سرنوشت خود و عدم توانایی در اعتراض به ظلم تعریف میکند و آن را حق مشروع هر انسان میداند. در بخش حکومت اسلامی، به این نکته اشاره میکند که حکومت در اسلام از آن خداست و هیچ انسانی حق حکومت مطلق بر دیگری را ندارد. سپس به معیارهای حاکم اسلامی از جمله آگاهی عمیق از مکتب اسلام، تقوا و فداکاری در راه آن اشاره میکند و نقش مردم و شورای آگاهان را در تشخیص صلاحیت حاکم و نظارت بر او تبیین میکند. در پایان، جنبش اسلامی را یک جنبش انقلابی تمامعیار معرفی میکند که نه تنها نهادهای اجتماعی، بلکه نهاد انسان را نیز دگرگون میکند و از مردم میخواهد که با آرامش مجلس را ترک کنند و از تظاهرات خودسرانه بپرهیزند.
.png&w=3840&q=75)
شرایط لازم تحقق حکومت اسلامی و استقرار مردمسالاری دینی، وظایف مسئولان نظام و مخاطرات فراروی آنان
سخنرانی با حمد و ثنای الهی و درود بر پیامبر و اهل بیت آغاز میشود. سپس از رئیس جمهور وقت، آقای خاتمی، به دلیل تلاشهای دولت در مبارزه با تبعیض، فقر و فساد و گشایش امور اقتصادی مردم قدردانی میشود. در ادامه، فرصت استثنایی جمهوری اسلامی برای تحقق اهداف الهی و اسلامی در ایران مورد تأکید قرار میگیرد و تفاوت این نوع قدرت با عرفهای سیاسی رایج در جهان بیان میشود. پنج رکن اصلی جهانبینی اسلامی شامل توحید، تکریم انسان، تداوم حیات پس از مرگ، استعداد بیپایان انسان برای تعالی و حرکت عالم به سمت حاکمیت حق و صلاح تشریح میشود. بر اساس این مبانی، وظایف عملی انسانها در هر دو حالت حکومت اسلامی و غیر اسلامی، شامل عبودیت و اطاعت خداوند، تلاش برای تعالی خود و دیگران (علمی، فکری، روحی، اخلاقی، اجتماعی، سیاسی و اقتصادی)، ترجیح رستگاری اخروی بر سود دنیوی و اصل مجاهدت و تلاش و مبارزه تبیین میگردد. در پایان، به مراحل پنجگانه تحقق حکومت اسلامی (انقلاب اسلامی، نظام اسلامی، دولت اسلامی، کشور اسلامی و دنیای اسلامی) اشاره شده و تأکید میشود که ایران در مرحله دولت اسلامی قرار دارد و مسئولان باید خود را با الگوی اسلامی منطبق سازند. در نهایت، دو خطر عمده هوای نفس و طول امل به عنوان موانع اصلی پیشرفت معرفی شده و مردمسالاری دینی به عنوان ملاک تصحیح اخلاق و رفتار مسئولان مطرح میشود که شامل انتخاب مردم و وظایف مسئولان در قبال مردم (عدم منتگذاری، مبالغه نکردن، خلف وعده نکردن، رعایت انصاف و عدم رانتخواری، و جلب رضایت عموم مردم) است. سخنرانی با دعا برای توفیق مسئولان در گذراندن این مرحله و تشکیل کشور اسلامی به پایان میرسد.
محکومیت استبداد محمدعلیشاه قاجار در برچیدن آزادیهای سیاسی، نفی و رد شاهپرستی
متن با اشاره به تاریخ اروپا و مسیحیت، پیشرفتهای تمدنی آنها را نتیجه اخذ اصول تمدن و سیاست از اسلام میداند. سپس به سیر قهقرایی مسلمانان و اسارت آنها در برابر طواغیت اشاره میکند و بیداری مسلمانان و پی بردن آنها به حقوق ملی و آزادی خدادادی خود را نتیجه هدایت پیشوایان روحانی میداند. در ادامه، صدور احکام علمای نجف و اسلامبول بر وجوب تحصیل مشروطه را حجتی برای برائت دین اسلام از احکام جوریه معرفی میکند. سپس به نقد شدید کسانی میپردازد که با سوءاستفاده از نام دین، به ظلم و استبداد دامن میزنند و اعمال ظالمانه خود را دینداری میخوانند. در بخش پایانی، به نفوذ شاهپرستی در مملکت و پیامدهای مخرب آن از جمله گسترش جهالت، نابودی قوای ملی، وابستگی به بیگانگان و فساد حکومتی اشاره میکند و این رذیله را عامل اصلی تفرقه، تنفر و در نهایت زوال و انقراض دولت و ملت میداند.
درخواست از امریکا جهت وادار کردن انگلیس در به رسمیت شناختن آزادیهای سیاسی، حق انتخاب دولت جدید مستقل عربی و اسلامی و پادشاهی مسلمان برای مردم عراق
متن با اشاره به خوشحالی ملتها از شرکت در جنگهای اروپایی با هدف اعطای حقوق ملل مظلوم و استقلال، رئیسجمهور آمریکا را آغازگر طرح صلح و سعادت فراگیر معرفی میکند و از او میخواهد که برای رفع موانع از سر راه این طرح، پناهگاه باشد. در ادامه، به وجود موانع قوی بر سر راه اظهار نظر واقعی مردم عراق، علیرغم نظر مثبت بریتانیا، اشاره میشود. سپس، خواستههای عراقیها شامل آزادی مشروع، حق انتخاب دولت جدید عربی، مستقل، اسلامی و پادشاهی مسلمان و پایبند به مجلس ملی مطرح میگردد. در پایان، مسئولیت نگارندگان نسبت به ملت عراق و اعلام خواستههای آنها و امید به جاودانگی نام رئیسجمهور آمریکا با آزادی عراق و تمدن جدید آن بیان میشود.
