بسم الله الرحمن الرحیم جناب آقای دکتر شاپور بختیار، تهران. مسموع شد که جنابعالی نه دهم (۹/۰) از حضرات آقایان علماء اعلام و مراجع دامت برکاتهم را متهم نموده‌اید که با سکوت خود در مورد دولت شما موافقت دارند. اگرچه این موضوع محتاج به رد نیست، برای این که مبادا بعضی توهم کنند این تهمت حقیقت دارد، تذکر می‌دهم: جنابعالی آنچه در این مدت کوتاه برای توجیه قبول نخست وزیری اظهار داشته‌اید جز یک سفسطه و اشتباه‌کاری، مطلب منطقی و معقولی نگفته‌اید. البته بر هر کسی لازم است که در این شرایط حساس و خطیر، از خدمت به جامعه و قبول هر مسؤلیت که از عهده آن برآید استقبال نماید؛ ولی این قبول مسئولیت به هر شکل و عنوان باشد علیرغم خواسته‌های ملت و مخالفت مردم بر اساس غیرقانونی که سال‌ها است به دسیسه استعمار جریان داشته است صحیح نیست. شما وجداناَ و شرعاً موظفید هر وقت مقامات صلاحیتدار و ملت ایران به شما خدمتی ارجاع نمودند بپذیرید و از قبول هر مسئولیتی که با حاکمیت ملی و حقوق جامعه مخالفت داشته باشد جداَ اجتناب نمایید. اگر ملت، شما را در این شرایط حساس به مأموریت گماشته بود و شما علیرغم تمام مشکلات موجود آن را پذیرفته بودید، می‌توانستید از خود دفاع نمایید و دولت خود را ملی و قانونی معرفی کنید، اما با این که همه می‌دانند دولت شما در اساس و انتصاب با دولت‌های خائن که در این ادوار پنجاه ساله نصب شدند - جز این که قبل از صدور فرمان رأی تمایل گرفته‌اید - هیچ فرقی ندارد، چه جواب می‌دهید از تظاهرات متعددی که از مراجعه به آراء عمومی قاطع‌تر بود و تشکیلات (رژیم) سابق را که به شما فرمان داد غیرقانونی و غیررسمی اعلام داشت، و هر حکومتی را که بر اساس سابق باشد ملغی کرد، چه جواب می‌دهید؟ مجلسین غیرقانونی که به شما رأی اعتماد دادند، همان مجلسینی است که به هویداها رأی دادند، و از افرادی که به اسم نامزدهای حزب تحمیلی و بی‌مسمای (رستاخیز) به تهدید ساواک انتخاب شده‌اند، نمی‌توانند دولت شما را قانونی کنند. شما مسئول حوادث و کشتارها و تجاوزاتی که در این روزها در اهواز و دزفول و نجف‌آباد و خوانسار و اندیمشک و نهاوند و سایر بلاد به نفوس و اموال مردم شده می‌باشید. فرضاً تمام خواسته‌های مردم را عملی کنید، اصل صلاحیت خود را در دخالت در امور چگونه قانونی می‌نمایید؟ شما که می‌گویید بیست و پنج سال با رژیم دیکتاتوری حاکم مبارزه داشته‌اید با این عمل خود، قانونی بودن آن دولت‌ها را که رژیم استبداد روی کار آورد تصویب کرده و موضع خود را تغییر داده‌اید. من به شما و تمام افرادی که خود را وطن‌دوست و مسلمان می‌دانند و سران و درجه‌داران مسلمان و متعهد ارتش ابلاغ می‌کنم که در این امواج خروشان احساسات ملی، حرکت در مسیر مخالف موج، خلاف مصلحت و موجودیت و استقلال مملکت است. با آنها که این امواج را رهبری می‌کنند تا کشتی مملکت را به ساحل نجات برسانند همکاری نمایید. ملت مسلمان را نمی‌توان از راهی که رفته است بازگرداند، باید هرکسی ملت را یاری کند تا در راهی که رفته به مقصد برسد و هرچه زودتر نظم و استقرار و ثبات کامل بر اساس عقاید و تعالیم و برنامه‌های اسلامی برقرار گردد. از خداوند متعال خیر و صلاح و ترقی مملکت و دفع شر ایادی استعمار را مسئلت می‌نمایم. انّه قریب مجیب. و السلام علی من اتبع الهدای. **پاورقی‌ها:** [۱] اسناد انقلاب اسلامی، ج ۱، ص ۵۲۱، ۵۲۲.