بسم الله الرحمن الرحیم الحمد لله رب العالمین و الصلاه و السلام علی سیدنا محمد و علی آله الطاهرین و صحبه المیامین. ای ملت عزیز عراق! ای توده‌های عراقی مسلمان که به خاطر دینتان، به خاطر کرامت انسانی‌تان، به خاطر آزادی و بزرگواری‌تان و به خاطر همه ارزش‌هایی که باور دارید، مورد خشم قرار گرفته‌اید! ای ملت بزرگ! شما امروز و با رنجی جانکاه روبرو هستید؛ رنجی از سوی خونخواران و جلادان؛ همان‌ها که از خشم توده‌ها و شورش مردم -که در اثر به زنجیر کشیدن فرزندان این سرزمین و ایجاد جوّ وحشت و ترور پدید آمده است-به هراس افتاده‌اند. جنایتکاران چنین می‌پندارند که با این روش‌های پلید می‌توانند احساس عزت و کرامت را از مردم بازستانند، آنان را از پیوند با عقیده و دین و پیامبر عظیم‌الشأن اسلام جدا نمایند و میلیون‌ها انسان شجاع و مؤمن عراقی را به افرادی آلت‌دست مبدل کنند تا بر اساس میل و رغبت حضرات به این سو و آن سو روند. اینان گمان کرده‌اند که از این طریق می‌توانند محبت «عفلق»[۱] و امثال او را - که مزدوران استکبار و تبشیر هستند - جایگزین عشق به محمد و علی - صلوات الله علیهما -سازند. هیهات! هیهات! توده‌ها توانمندتر از آنند که زیر بار خودکامگی‌های طاغیان روند و هرگونه که ستمگران می‌خواهند رفتار کنند. اینان صبر می‌نمایند، اما هرگز سر تسلیم فرود نمی‌آورند و این است نگرانی همیشگی زورمداران تاریخ. آنان می‌دانند که ملت، زنده است و همواره قدرت آن را دارد که سخن خود را بگوید. از همین‌رو است که به این یورش‌های وحشیانه دست می‌یازند و ده‌ها هزار انسان مؤمن و شریف از فزرندان این آب و خاک را به زندان می‌افکنند، بازداشت می‌کنند، شکنجه می‌دهند و یا به جوخه‌های اعدام می‌سپارند، و در طلیعه این مجاهدان مظلوم، بیش از هر کس به سراغ دانشمندان تلاشگر دین می‌روند. من گزارش‌های زیادی را دریافت داشته‌ام که از شهادت یک‌یک اینان در زیر شکنجه‌های رژیم پلید خبر می‌دهد. و من ای ملتم! ای ملت پدری و اجدایم! همزمان با پی بردن به عمق فاجعه و توانفرسا بودن سختی‌هایی که بر شما عزیزان وارد آمده است، بر این باور هستم که شهادت دانشمندان دین‌باور، جوانان نیک‌سیرت و فرزندان غیور این ملت در زیر ضربات تازیانه‌های رژیم عفلقی، برای شما ملت جز پایداری و آهنگ بر استمرار راه تا پیروزی نهایی یا درک فیض شهادت، ثمر دیگری ندارد. من به همه شما - ای فرزندانم!- اعلام می‌کنم که آماده شهادتم و شاید این آخرین ندای من باشد که به گوش شما می‌رسد. درهای بهشت به روی کاروانیان شهادت گشوده شده است، بدان امید که هنگام پیروزی بر دشمنان دین خدا فرا رسد. راستی چه چیزی شیرین‌تر از شهادت است؟ شهادتی که پیامبر گرامی-صلی الله علیه و آله -درباره آن فرمود: «شهادت در راه خدا کاری است نیکو که هیچ رفتار ناروایی بدان صدمه نمی‌زند» و نیز فرمود: «با شهادت شهید همه گناهان او-هر چقدر که باشد - شسته می‌شود.» پس بر هر انسان مسلمانی در عراق و بر هر فرد عراقی در خارج این سرزمین فرض است که تمام توان خود را - اگر چه زندگانی او دستخوش خطر گردد -در راه ادامه جهاد و دفاع به کار گیرد و برای نابودی این دژخیمان حاکم بر عراق، آزادی کشور از چنگال این گروه به دور از انسانیت، و برپایی نظام حکومتی گرانقدر، شایسته، ارجمند و مبتنی بر ارزش‌های اسلامی لحظه‌ای از پای ننشیند. و السلام علیکم و رحمة الله و برکاته **پاورقی‌ها:** [۱] میشل عفلق، نظریه‌پرداز و فعال سیاسی مسیحی ملی‌گرا - سوسیالیست سوری و بنیانگذار جنبش بعث.