بسمه تعالی و الیه المشتکی انَّ اللهَ یُدافِعُ عَن الّذِینَ آمَنُوا إِنَّ اللهَ لا یُحِبُّ کُلّ خَوّانِ کَفُورِ [۱]. اطلاعیه آقای سرلشکر پاکروان رئیس سازمان اطلاعات و امنیت کشور، پس از یازده روز گرد و خاک کردن و رجزخوانی دولت به عنوان افشای اسرار خیانت روحانیت و ارائه مدارک آن، ملاحظه شد. ولی من هرچه سر و ته این اطلاعیه را ورانداز کردم بیشتر یقین کردم که هیئت حاکمه شعری گفته و در قافیه‌اش گیر کرده و حالا مثل یک غریقی که برای نجات از مهلکه به هر پوشالی متشبث می‌شود، به پرونده‌سازی و تلاش مذبوحانه و افتضاحات دیگری دست زده است؛ غافل از این که «آن سبو بشکست و آن پیمانه ریخت.» دیگر این مردم را با این تبلیغات سازمانی نمی‌توان فریفت. مردم به قدری بیدار شده‌اند و به حدی ماهیت دستگاه حاکمه خود را خوب شناخته‌اند که هر موضوعی که مارک دولتی داشته باشد آن را دروغ می‌دانند و مردم قضاوت خود را دایر به محکومیت این دستگاه مدت‌ها است نموده‌اند و محال است آنها دیگر بتوانند اعتماد و محبت این ملت غیور و بیدار را نسبت به خود جلب کنند و با ادامه این روش، محال است دل مردم مسلمان با آنان صاف شود. از اینها گذشته اصولاً با تانک و زره‌پوش و مسلسل و آتش‌گلوله یا حبس و زجر و شکنجه و عذاب، با سانسور تلفن و تلگراف و پست و مطبوعات، با بگیر و ببند و بزن و بکش، با کور شو و کر شو و بمیرید و نفس نکشید، با ایجاد آشوب و بلوا و خرابکاری و صحنه‌سازی، با مکر و خدعه و فحش و تهمت نمی‌توان در نیمه دوم قرن بیستم بر ملتی حکومت کرد. شما ای هیئت حاکمه! خوب است قدری به خود آیید و سر مبارکتان را از زیر برف بیرون کنید و با عینک عقل و حیا به خود و اطراف خود بنگرید و اگر این کار میسور نیست با یک عده از عقلا - به شرطی که زرخرید شما نباشند- مشورت کنید تا بفهمید چه می‌کنید و کجا می‌روید و با دست خود، ملت را به کجا می‌فرستید. یزید بن معاویه هم خیلی کوشش کرد خود را مسلمان و دلسوز اسلام و حسین بن علی علیه السلام را خارجی و دشمن اسلام معرفی نموده و جنایات خود را قانونی و موجه جلوه دهد، ولی می‌دانید که نتوانست. خیلی کوشش کرد حسین و اصحابش را مرتجع و خود را مترقی و مورد حمایت قرآن و اکثریت قریب به اتفاق مسلمانان وانمود کند و بدینوسیله پایه‌های پوسیده و زهوار دررفته حکومت غیرقانونی و ضد هیئتی خود را با تار عنکبوتِ این خیال واهی محکم نماید، ولی می‌دانید که نتوانست. خیلی کوشش کرد با اتهام و قتل‌عام مخالفان اصولی خود و سرکوب کردن نفس‌کِش‌ها، طرح یک حکومت جاودانی، بی‌دغدغه و بی‌دردسر را برای خود و خاندان خود بریزد ولی می‌دانید که نتوانست. خیلی کوشش کرد با صرف بیت‌المال مسلمین افراد ناپاکی مثل شَرَیح قاضی را بخرد و با کمک آنها اعمال شنیع و ضددینی خود را ضروری و خداپسند جلوه دهد، پول خرج کرد و از خدا بی‌خبرانی را هم خرید ولی از نظر نتیجه می‌دانید که نتوانست و حتی باکمال وقاحت اظهار کرد حاضرم ضررهای مالی و جانی اهل‌البیت را جبران نمایم تا بلکه بدینوسیله وقیحانه و فریبکارانه با این اهانتِ نفرت‌زا خود را انسان و انسان‌دوست و ضعیف‌نواز وانمود کند، ولی باز هم نتوانست و عکس‌العمل این تلاش‌های محیلانه فقط اشتعال بیشتر آتش خشم و نفرت مردم بود که فشرده آن در «مظهر انتقام» مختار بن ابی عبیده ثقفی تجلی کرد. البته نظایر این قضایا برای گرفتن درس عبرت، فراوان است ولی چون دستگاه حاکمه ما پایش را درست جای پای آنها گذارده و در همان ایام و با همان تاکتیک به جنگ احکام قرآن و اسلام آمده، خواستم نظر دستگاه را به قضیه‌ای که متناسب حال اوست جلب کنم. اگر هیئت حاکمه شهامت داشت و شرافتمندانه اعتراف می‌کرد اشتباه کردم و حل این مشکل را به عهده مراجع عالیقدر فتوی، که تنها مقام ذی‌صلاحیت برای اظهار نظر در احکام اسلامند، واگذار می‌نمود، هم رعایت قوانین و اصول شده بود، هم ملت اشتباه آنان را می‌بخشید و هم خود محبوبیت بسزایی کسب می‌کرد، ولی افسوس که هیئت حاکمه ما، شجاعت و افتخار خود را در قانون‌شکنی و لجاجت و ستیزه با ملت و در زورآزمایی با مردم بی‌سلاح و بی‌دفاع می‌داند. به هرحال من هرچه سر و ته اطلاعیه تیمسار پاکروان را بررسی کردم دیدم با همه کوششی که به کار برده تا از آن نتیجه مطلوب را بگیرد معذلک چیزی جز این نداشت که مرد عربی با یک میلیون پول، دستگیر شده و اقاریری هم نموده است. حالا این قضیه چه ارتباطی با اعتراض اصولی و قانونی ملت ایران و روحانیت دارد، این را دیگر باید از خود تیمسار و هیئت دولت پرسید چون المعنی فی بطن الشاعر. اولا، از کجا معلوم که این عرب ساخت بنگاه عظیم پرونده‌سازی دولت علیّه ایران نباشد؟ چون دستگاه در این کار تخصص کافی و سابقه طولانی دارد. در دولت قبل از ۲۸ مرداد عده‌ای را به نام قاتلین افشار طوس گرفتند، شب و روز در روزنامه‌ها و رادیو در باب مدارک جرم، داد سخن دادند و حتی اقاریری هم با صدای خود متهمین از رادیو پخش کردند ولی به محض این که ورق برگشت و دولت دیگری روی کار آمد، همان دستگاه دولتی با دلایل و مدارک کافیه ثابت کرد که تمام این مطالب جعل و تزویر بوده و متهمین بی‌گناهند. حالا هر یک از این دو مطلب متناقض راست باشد مطلب ما ثابت می‌شود که از این دستگاه هر چه بگویید بر می‌آید. دولت می‌تواند برای لجن‌مال کردن مخالفین به یکی از عمال خود یک میلیون پول بدهد و بعداً او را به اصطلاح دستگیر نموده و اقاریری هم طبق دلخواه خود از او بگیرد. دولت می‌تواند برای تعطیل مساجد و منابر و درهم شکستن مبارزات آرام و اصولی منابر و مراجع، عده‌ای از عمال خود را با پیراهن سیاه و غیرسیاه مأموریت داده، در میان مردم دست به آشوب و تخریب و آتش‌سوزی بزنند تا مردم از همه جا بی‌خبر را متهم به وحشیگری و دخالت مسلحانه نموده و اعلام حکومت نظامی را لازم و موجه جلوه دهد و بعد هم مردمی را که حتی از بذل جان در راه ایمان و عقیده خود مضایقه ندارند و سالی ده‌ها میلیون پول و به حکم خدای و کوری چشم دشمنان اسلام به مراجع تقلید و علمای دین می‌دهند و بعد از این هم خواهند داد و دستشان را هم می‌بوسند و سالی ده‌ها میلیون برای حفظ شعائر اسلام بی‌ریا خرج می‌کنند، متهم کنند که فلان مبلغ پول گرفته بودند تا به نفع یک دولت خارجی سینه خود را هدف رگبار مسلسل کنند. خدایا حیا و عقل کجاست؟ بلی، دولت می‌تواند مشروطیت را تعطیل و علیه اصول آن قیام نموده و فریاد اعتراضات قانونی مردم را با رگبار مسلسل در سینه‌ها دفن و سراسر ایران را از تبریز و شیراز گرفته تا قم و تهران، همه را با خون بیگناهان گلگون کند و باز هم باد به غبغب انداخته و بگوید: انقلاب ما آرام و سفید است. دولت می‌تواند تنها در تهران بالغ بر بیست هزار نفر زن و مرد و طفل بیگناه و بی‌دفاع را به خاک و خون کشیده و با اعلام حکومت نظامی و منع عبور و مرور، شب دور از چشم مردم آثار جرم را محو و چاه‌ها و حفره‌های اطراف شهر را از اجساد قتیل و جریح (مرده و زنده) پر نموده و بعد هم بگوید تعداد مجروحین در تهران ۱۵ و اما تلفات از ۲۰ نفر تجاوز نمی‌کند. دولت می‌تواند با یک شبیخون، عده‌ای از علمای اسلام و مراجع عظام، شخصیات بزرگ عالیقدر: حضرت آیت‌الله خمینی و آیت‌الله قمی و آیت‌الله محلاتی دامت برکاتهم و جمعی از علمای بزرگ و خطباء و وعاظ محترم را دستگیر نموده و به سیاه‌چال و زندان بیاندازد و بعد هم بگوید که اینها آشوبگر و دشمنان اسلامند. دولت می‌تواند به منظور گمراه کردن مردم جهان و تبلیغات یک‌طرفه، علاوه بر سانسور مطبوعات ایران حتی از تماس خبرنگاران خارجی هم با علمای اعلام جلوگیری کند تا مبادا حقایق مستوری بر مردم دنیا روشن شود و دروغ‌های او برملا گردد. دولت می‌تواند با خرید چند هزار دست لباس و پوشانیدن به تن جیره‌خواران خود هر روز در گوشه و کنار این کشور به نام کارگر و دهقان مسلمان میتینگ و دمونستراسیون تشکیل داده و پشتیبانی بی‌دریغ خود را نسبت به خود ابراز نماید. دولت همه کاری می‌تواند بکند، چون زور دارد، سرنیزه دارد، توپ دارد، تانک دارد، روزنامه و رادیو دارد، با روزنامه‌ها و رادیوهای خارجی معامله و مبادله دارد، زندان دارد، شلاق و زجر و شکنجه دارد، ده‌ها هزار عمال جیره‌خوار دارد، عمال یهودی دارد، ارمنی دارد، بهایی دارد، آزادی دارد، امنیت دارد. آن ملت بیچاره که هیچیک از این حقوق و مزایا و وسایل و تجهیزات را ندارد، پس چرا نکند؟ ثانیاَ، بر فرض که عرب مرموزی واقعا با ایران ارتباط داشته است، چه ربط به روحانیت و اعتراضات قانونی و منطقی آنان دارد؟ بروید فکر دیگر کنید. ساحت روحانیت از این اتهامات مبراست. همه‌کس شما و روحانیت را خوب می‌شناسد. آن شما هستید که اشخاص را با پول اجیر می‌کنید، اما روحانیت بر قلوب حکومت دارد. مردم مسلمان فرامین روحانیت را فرامین خدا می‌دانند. نه تنها از روحانیت پول نمی‌خواهند، بلکه پول هم می‌دهند. ولی روحانیت از تاکتیک‌های شما کاملاً دور و منزه و از پول بی‌نیاز است. بگذرید از چند نفر وازده و دله که خودشان را به شما فروخته‌اند؛ آنها روحانی نیستند. مقام مقدس روحانیت بالاتر از آن است که شما بتوانید تصور کنید و هرچه ظالمانه به روحانیت هجوم و حمله کنید، محبت آنها در دل‌ها عمیق‌تر می‌شود. پس با تجاوز به حریم مقدس قرآن و اسلام و با تهمت و حبس و زجر ظالمانه علمای اعلام با گشودن آتش گلوله به قلب مبارک خاتم‌الانبیاء صلی الله علیه و آله و قتل‌عام زن و مرد مسلمین و داغدار کردن هزاران خانواده، با محاصره نظامی منازل علمای دین، با آلوده کردن جنبش مذهبی مراجع تقلید و ملت مسلمان ایران، با برافروختن شعله غضب و نفرت مسلمانان، نمی‌توان کاری از پیش برد، نتیجه به عکس است. دیر یا زود از کرده خود پشیمان و به اشتباهات خانمان‌سوز خود واقف خواهید شد و برای هزارمین بار باز هم شما را متوجه می‌کنم: مسلمانان و در طلیعه آنها روحانیت برای تحقق دادن به خواسته‌های شرعی و قانونی خود تا پای جان ایستادگی خواهند نمود. در خاتمه، تأثرات عمیق خود را از شهادت مردمی که در فاجعه دلخراش ۱۲ و ۱۳ محرم در راه هدف حسین بن علی (ع) شربت شهادت نوشیده‌اند، ابراز و از برای هزاران خانواده داغدارشان صبر جمیل و اجر جزیل مسئلت می‌نمایم. وَ لا یحسَبَنَّ الَّذِینَ کَفَرُوا سَبَقَوا إِنَّهُم لا یُعجزُونَ [۲]. الاحقر: محمدصادق الحسینی الروحانی. قم **پاورقی‌ها:** [۱] سوره حج، آیه ۳۸: مسلماً خداوند از مؤمنان دفاع می‌کند. قطعاً خداوند هیچ خیانتکار ناسپاسی را دوست ندارد. [۲] سوره انفال، آیه ۵۸: آنان که کافرند گمان نکنند که با پیمان‌شکنی خود، پیشی گرفته‌اند. اینان نمی‌توانند (ما را) عاجز کنند.