حضرت امیرمؤمنان علی بن ابیطالب (ع) فرموده است: «اگر می‌خواستم به این عسل پالوده و آن مغز گندم و این بافته‌های ابریشمی، به آسانی راه می‌یافتم؛ ولی هرگز، که هوی و هوس بر من چیره شود و شکمبارگی به گزینش طعام‌های لذید وادارم کند، در حالی که چه بسا در یمامه یا حجاز کسانی باشند که به دستیابی قرص نانی امید نداشته باشند. آیا به همین می‌توانم بسنده کنم که «امیرمؤمنان»ام بخوانند، بی‌آن که در ناخوشی‌های زندگی‌شان شریک باشم؟ یا در سختی زندگی الگوشان باشم؟» با الهام از مکتب حیات‌بخش امیرمؤمنان (ع)، و گفتار شیخ الشهدای مقاومت اسلامی، شیخ راغب حرب که امام خمینی (ره) را امیر مسلمانان می‌خواند و با الهام از فرارسیدن مناسبت نیمه شعبان و میلاد منجی مستضعفان، حضرت قائم آل‌محمد (عج)، و با الهام از مردم این کوه استوار جنوب لبنان (جبل‌عامل) که به شیخ راغب حرب (ره) عشق می‌ورزیدند؛ چه، او دوست داشت جنوب لبنان را به نام اصلیش (جبل‌عامل) بخواند، زیرا که جبل‌عامل نماد قدرت و صلابت و سلحشوری مردم این سرزمین است. از سرزمین جبل‌عامل در طول تاریخ، هزاران مرجع تقلید نامدار، عالمان دین، ادیبان فرهیخته، شاعران متعهد و مجاهدان راستین برانگیخته شدند. این سرزمین همواره بستر انقلاب‌ها و قیام‌های گوناگون در برابر دشمنان ستمگر تاریخ بوده و استعمارگران فرانسوی و اشغالگران صهیونیست را به زانو درآورده است. به درستی که نور جبل‌عامل توسط افرادی همچون شیخ بهایی، شهید اول، شهید ثانی، امام شهید [سید محمدباقر] صدر و امام سید محسن الامین بر سرزمین‌های ایران و عراق و سوریه درخشیده است. در پرتو این کوه استوار و در محضر تو ای شیخ شهیدان که همواره دوستدار فقیران و دردمندان و مستضعفان بودی و به نشستن در گوشه و کنار این سرزمین سبز و خرم و شنیدن شکایات مردم عشق می‌ورزیدی و با سخنان شیرین خود دردهای آنان را التیام می‌بخشیدی!دوست دارم چند نکته را یادآوری نمایم: برادران و خواهران مؤمن! موضع حزب‌الله و مقاومت اسلامی در برابر اشغالگران اسرائیلی روشن است، اما درباره این مرحله که می‌گویند مرحله آمریکاست به شما اعلام می‌کنم که این ادعا پوچ است. آمریکا در این مرحله، ادعای خدایی کرده و سعی دارد با همدستی هم‌پیمانِ خود، اسرائیل، سرنوشت مردم و ثروت‌های ملی و منابع نفتی و آب منطقه را به دست بگیرد. آمریکا می‌خواهد بر همه چیز منطقهِ اعمال سلطه کند. این نکته روشن است که اسرائیل با اشغال سرزمین فلسطین که در مرکز خاورمیانه قرار داد و قاره‌های آسیا و افریقا و اروپا را با هم پیوند می‌دهد، می‌خواهد پیوند سرزمین‌های اعراب و مسلمانان را از هم جدا کند. اکنون امریکا می‌کوشد موجودیت و موقعیت اسرائیل را مانند سایر کشورهای خاورمیانه در منطقه مستحکم کند. می‌خواهد اسرائیل را مانند کشورهای مصر و عراق و سودان و سایر کشورهای عربی و اسلامی جلوه دهد. لذا این پرسش طرح می‌شود که اگر اسرائیل به صورت یک کشور طبیعی درآمد و امریکا در همه زمینه‌ها از آن پشتیبانی خواهد کرد، چهره منطقه چگونه خواهد شد؟ در پاسخ به این پرسش، یکی از اقتصاددانان سرشناس گفته است که در صورت تحقق این هدف، اسرائیل به صورت یک ابرقدرت در سطح منطقه درخواهد آمد و مبادلات بازرگانی و داد و ستدهای اقتصادی و راه‌های ارتباطی میان آسیا و آفریقا را در کنترل خود خواهد داشت. شما خوب می‌دانید برای تحقق این هدف، کافی است که دولت‌های عرب خلیج فارس ثروت‌ها و درآمدهای نفتی خود را در اختیار امریکا و اسرائیل قرار دهند، و این دولت‌ها برای این خوش‌خدمتی آمادگی کامل دارند. بنابراین وظیفه داریم ماهیت و اهداف و ابعاد گفت‌وگوهای چند جانبه به منظور عادی‌سازی روابط میان دولت‌های عرب با اسرائیل را بشناسیم. هنگامی که درباره اهداف و ابعاد توطئه امریکا برای برپایی اسرائیل بزرگ و بر ضرورت نفی مذاکرات سازش هشدار می‌دهیم، هیچ دولتی این هشدار را نمی‌پذیرد. برخی دولت‌های عرب مذاکره با دشمن را آزمون کرده و به نتیجه منطقی دست یافتند که این گفت‌وگوها بیهوده است. سوریه مذکرات را عقیم خواند. ملاحظه کنید حجم ذلت و خواری اعراب به چه سطح رسیده است! در مذاکراتی که چندی پیش زیر نظر آمریکا برگزار شد، مذاکره‌کننده اسرائیلی به همتای لبنانی گفته بود که جایز نیست با شما وارد مذاکره شویم، زیرا که سرزمین‌تان در اشغال سوریه است! نگاه کنید دشمن با چه ملاکی بحث می‌کند؟ سوریه را اشغالگر عنوان می‌کند و خود را تبرئه می‌کند! هنگامی که هیئت مذاکره‌کننده لبنانی به همتای اسرائیلی گفت شما چرا به جنوب لبنان تجاوز می‌کنید؟ مذاکره‌کننده اسرائیلی به او گفت: برای این که باید با شما با چوب و چماق رفتار کرد! این پیام مذاکره‌کننده اسرائیلی متوجه کیست؟ آیا فقط متوجه هیئت لبنانی است یا متوجه همه اعراب است؟ اگر اهداف مذاکرات را شناخته‌اید و به عمق توطئه‌های آن پی برده‌اید و معتقدید که مذاکرات سودمند نیست، چرا آن را ادامه می‌دهید؟ چرا طرح‌های سازشکارانه ارائه می‌دهید؟ من معتقدم تنها راهی که جایگزین راه سازش می‌شود، راهی است که شیخ راغب حرب ترسیم کرده است. او چنین گفت: «تنها موضع ما سلاح ما است. دست دادن با اسرائیلی‌ها به معنی به رسمیت شناختن آنها است.» من همین حالا از دولت لبنان پاسخ منطقی می‌خواهم! همه‌تان عقل دارید و آزمون‌های تلخ و دشوار را مشاهده کرده‌اید! آیا راه شیخ راغب حرب را برمی‌گزینید یا می‌خواهید راه مذاکرات بی‌حاصل را ادامه دهید؟ ای مردم لبنان! فریاد برآورید تا این نظام فاسد، فریادتان را بشنود. به او بگویید در عین حالی که با اشغالگران مبارزه می‌کنیم با بی‌تفاوتی دولت نسبت به برنامه‌های توسعه نیز مبارزه خواهیم کرد. برادران روحانی و علمای اعلام و برادران و خواهران مؤمن! دوست دارم درباره مشکلات و نارسایی‌های نسل مستضعف کنونی لبنان با صراحت سخن بگویم. هنگامی که حرکتمان را در بخش جنوبی بیروت آغاز کردیم و پرچم رفع محرومیت و استضعاف را از بخش جنوب بیروت برافراشتیم، مردم با چشم خود حجم بی‌تفاوتی و سهل‌انگاری دولت را دیده بودند. ساکنان بخش جنوبی بیروت نه مدرسه دارند و نه بیمارستان! نه آب آشامیدینی دارند و نه برق! در همه سطوح در استضعاف به سر می‌برند. به همین علت خشم خود را ابراز می‌دارند. چرا دولت باید در برابر این مردم بی‌تفاوت باشد؟ هنگامی که از آوارگان جنوب لبنان در منطقه وادی ابوجمیل در بخش غربی بیروت بازدید کردم با حجم استضعاف روبرو شدم. زنان گریه می‌کردند، کودکان شکایت می‌کردند، مردان مسن فریاد می‌کشیدند. مگر این آوارگان فرزندان این سرزمین نیستند؟ مگر این مهاجران توسط دشمن صهیونیستی آواره نشده‌اند؟ امروز که به مردم جبل‌عامل برای بیعت مجدد با شیخ راغب حرب در این گردهمایی شرکت کرده‌اند باید اعتراض خود را نسبت به محرومیت همه شهروندان و بی‌تفاوتی دولت بیان نمایند. اکنون علاقمندم به برخی مشکلاتی که جبل‌عامل با آن روبرو است اشاره کنم. شما می‌دانید که این منطقه در آینده با بحران آب مواجه خواهد بود. جنگ‌های قرن بیست و یکم به خاطر دسترسی به منابع آب خواهد بود. بنابراین آب یک مسئله اساسی است. اسرائیل برای غارت منابع آب جنوب لبنان طرح‌های متعددی تدارک دیده و پروژه‌هایی را به مورد اجرا گذاشته است. برای سرقت منابع آب رودخانه لیتانی و سرچشمه وزانی از محیط روستای دیر میماس تا فلسطین اشغالی کانال کشیده است. در عین حال در مذاکرات سازش تهدید کرده که در منابع آب رودخانه لیتانی سهم دارد. اکنون که اسرائیل تا این اندازه به منابع آب لبنان چشم دوخته است، جا دارد از دولت لبنان بپرسیم برای بهره‌برداری از آب‌های خود چگونه می‌اندیشد؟ سرزمین جبل‌عامل سرشار از منابع آب سطحی و زیرزمینی است. در حالی که آب رودخانه‌های جبل‌عامل بیهوده و بلااستفاده به دریا ریخته می‌شود، دولت می‌کوشد از کشاورزان جنوب لبنان مالیات بر مصرف آب دریافت کند! دولت به خاطر پروژه‌های آبیاری که در اطراف رودخانه لیتانی احداث کرده، مالیات مصرف آب کشاورزی را صددرصد افزایش داده است. در حوزه بهداشت و درمان باید گفت که دولت تا کنون هیچ اقدام مثبتی به عمل نیاورده است. در سرتاسر جنوب لبنان از جمله منطقه اشغالی فقط شش بیمارستان دولتی وجود دارد. سه باب بیمارستان در شهرهای اشغالی جزین، مرجعیون و بنت‌جُبَیل و سه باب بیمارستان در شهرهای آزاد شده صور، نبطیه و تبنین قرار دارد. این رقم نشان می‌دهد که هر ۷۵ روستای جبل‌عامل فقط یک باب بیمارستان دارد. هنگامی که حجم بی‌تفاوتی دولت نسبت به مقاومت، مردم، منابع آب، کشاورزی و گیاه و همه خواسته‌های مردم جنوب فراگیر و به این میزان بوده باشد، از مردم آزاده جبل‌عامل چه انتظاری می‌خواهند داشته باشند؟ مردم شجاع این سرزمین که در برابر بی‌عدالتی عثمانی‌ها و استعمارگران فرانسوی و اشغالگران صهیونیست ایستادگی کردند، شایسته است در برابر این همه بی‌تفاوتی ساکت بنشینند؟ برادران و خواهران! تحقیر مردم جنوب لبنان، گویاترین مصداق این بی‌تفاوتی است. مشکل مردم جنوب به یک نهال زیتون و یا یک مرکز درمانی خلاصه نمی‌شود. مسئله به شیوه رفتار و عملکرد دولت مربوط می‌باشد. دولت با سیاست خاص خود کرامت و عزت و غرور مردم جبل‌عامل را تحقیر کرده است. الیاس هراوی، رئیس جمهوری لبنان حدود یک سال و چند ماه پیش اعلام کرد که در صدد است قطعنامه ۴۲۵ (شورای امنیت سازمان ملل متحد مربوط به عقب‌نشینی اسرائیل از جنوب لبنان) را اجرا کند و اگر اسرائیل زیر بار نرفت همه شهروندان لبنانی، رزمندگان مقاومت خواهند شد. اکنون به او می‌گویم که اسرائیل این قطعنامه را اجرا نکرده است. اسرائیل در جریان گفت‌وگوهای سازش در مادرید و واشنگتن شما را تحقیر کرده است. چرا در ارتباط با دفاع از خودی و دفاع از کرامت مردم، موضع روشن اتخاذ نمی‌کنید؟ چرا به مسائل رفاهی و معیشتی مردم رسیدگی نمی‌کنید؟ چرا می‌گویید دولت بودجه ندارد؟ آیا دولت در برخی مناطق توانگر، و در برخی مناطق تهیدست است؟ چرا برخی مناطق با اجرای پروژه‌های عمرانی، توسعه‌یافته و شکوفا شده و برخی مناطق همچنان در محرومیت قرار دارند؟ چرا وقتی که برخی سیاستمداران و سران و رهبران طوایف می‌خواهند دارایی دولت را سرقت کنند و اموال عمومی را به یغما ببرند، دولت ثروتمند و پولدار می‌شود؟ من می‌دانم برخی از این رهبران روزگاری توانایی خرید یک خانه را نداشتند، اما امروزه هر کدامشان چند ویلا و کاخ و املاک و مستغلات وسیع دارند؛ در حالی که هیچ مسئولی به اوضاع روستاهای زخم‌دیده و زجرکشیده رسیدگی نمی‌کند. برادران و خواهران! اگر می‌خواهید دل شیخ الشهدای مقاومت شیخ راغب حرب را شاد کنید، ابتدا سعی کنید دل مستضعفان و مستمندان را شاد کنید. مگر علی بن ابیطالب (ع) امام و سرور همه ما نیست؟ مگر او نگفته: «هرگز که هوی و هوس بر من چیره شود و شکمبارگی به گزینش طعام‌های لذیذ وادرام کند، در حالی که چه بسا در یمامه یا حجاز کسانی باشند که دستیابی به قرص نانی امید نداشته باشند.» امیرمؤمنان (ع) هرگز به خود اجازه نمی‌دهد در کوفه آرام بخوابد و انسان‌هایی در یمامه و حجاز گرسنه و تشنه باشند. آنچه را که مولای متقیان بر خود جایز نمی‌داند، ما پیروان او نیز نباید محرومیت و استضعاف را بر خود جایز بدانیم. من از این منبر شهید شیخ راغب حرب و از این منبر شیخ اسیران شیخ عبدالکریم عُبَید با صراحت به دولت لبنان اعلام می‌کنم: همان‌گونه که در راه مقاومت پیشگام بوده‌ایم در راه مبارزه با محرومیت و استضعاف نیز پیشگام خواهیم بود. به دولت می‌گویم: اگر به وظیفه خود در برابر مناطق محروم مخصوصاَ در برابر مردم جبل‌عامل عمل نکند ما با پشتیبانی مردم این کار را انجام خواهیم داد. دولت به خوبی می‌داند که این عصر دولت‌ها نیست. عصر توده‌هاست. عصر انقلاب اسلامی در ایران و انتفاضه در فلسطین است. عصر امام خمینی است. در شرایطی که دولت لبنان موافقتنامه ننگین ۱۷ مه سال ۱۹۸۲ با اسرائیل را امضا می‌کرد، مردم لبنان با برگزاری تظاهرات در همه شهرها و روستاها اولین شکست را در تاریخ کشمکش اعراب با اسرائیل بر دشمن صهیونیستی وارد آوردند. در پایان سخن، با امام عصر مهدی موعود (عج) و با شهید شیخ راغب حرب و همه شهیدان راه حق و همه اسیران لبنانی دربند رژیم صهیونیستی و در رأس آنان شیخ عبدالکریم عبید و با روح امام امت خمینی (ره) بزرگ و با رهبر فرزانه امام سید علی خامنه‌ای و همه اولیا و صالحان عهد می‌بندیم که راه مقاومت در برابر اشغالگران و بی‌تفاوتی دولت لبنان و اعتلای کلمةالله را در زمین ادامه دهیم. **پاورقی‌ها:** [۱] شاهدیاران، دوره جدید، ش ۴۰ (اسفند ۱۳۸۷)، ص ۱۴، ۱۵. این سخنرانی، با ترجمه دیگر در این روزنامه آمده است: «طنین فریاد مظلومیت در پایمردی جبل‌عامل، در آخرین سخنرانی شهید سید عباس موسوی»، در : [روزنامه] جمهوری اسلامی، س ۱۳، ش ۳۷۰۵، مورخ ۲۵ اسفند ۱۳۷۵، ص ۸.