هیچکس نمی‌تواند ادعا کند که ملت بحرین از حقوق سیاسی خود برخوردار است، و چنانچه این حق از مردم آن کشور گرفته شده، وظیفه اصلی و واجب جریان‌های معارض بحرین این است که تا اصلاح وضعیت کنونی، کار خود را ادامه دهند. دین، انسانیت، منافع ملی و حتی قانون اساسی کشور می‌گوید که روند اصلاح در صورت ضرورت و نیاز، همواره باید ادامه داشته باشد. اکنون در بحرین نه انقلاب (به نوع ملموس و فیزیکی) و نه اقدامات تحریک آمیز از سوی مردم علیه حکومت وجود دارد و نه عملیات خرابکارانه‌ای صورت می‌گیرد، فعالیت‌های سیاسی مخالفان حکومت نیز با آرامترین روش ممکن انجام می‌شود و کسانی که مردم را برای انجام این حق مجازات می‌کنند، تجاوزگران آشکار هستند. زندان‌های بحرین امروز مملو از مخالفان سیاسی و صاحبنظران مخالف ستم می‌باشد و دادگاه‌ها همواره احکام ظالمانه حبس ابد یا حبس‌های مختلف دیگر صادر می‌کنند. حکم‌های اعدام نیز -به گفته سازمان‌های حقوق بشری- بر اساس اعترافات زندانیانی که زیر انواع شکنجه قرار داشته‌اند، صادر می‌شود؛ شکنجه‌هایی که هیچ بشری نمی‌تواند آنها را تحمل کند. تجاوزگری‌های رسمی حکومت بحرین، از جمله تجاوزات فرهنگی، دینی، اجتماعی، اقتصادی و قانونی علیه مردم، همواره و همچنان با روند ثابت قدیمی خود ادامه دارد. ما با دو موضع روبرو هستیم: موضع ملت در مقابل حکومت، و موضع حکومت در مقابل ملت. باید دین، وجدان انسانی، جریان‌های معتدل بین‌المللی و قوانین عادلانه را قاضی کنیم و یک همه‌پرسی انجام شود تا بدانیم کدامیک از این دو موضع باعث اخلال در روابط بین ملت و حکومت بحرین شده‌است؟ کدامیک ظالمانه است و اقدامات کدام طرف باعث بحرانی و ملتهب‌تر شدن اوضاع و فقدان امنیت و ثبات و ضربه به منافع کشور شده و می‌شود؟ رابطه میان ملت و حکومت بحرین رابطه‌ای راست و مستحکم نیست و دلیل آن، موضع حکومت است. ایجاد راه‌حل‌های مناسب برای برقراری صلح در کشور و تأمین منافع ملی و ایجاد روحیه برادری یک ضرورت است. باید رابطه سیاسی عادلانه‌ای بین حکومت و ملت ایجاد و همه حقوق ملت بطور قانونی و عملی به رسمیت شناخته شود. راه حل، در لغو احکام اعدام و توقف صدور احکام جدید و خالی کردن زندان‌ها از زندانیانی است که دلیل محکومیت‌شان مشارکت در رخدادهای سیاسی برای ایفای نقش طبیعی شهروندی و بهره‌مندی از حق مشروع خود است که هریک از شهروندان باید در راستای ارزش‌های دینی، قانون عدالتمند و شریعت، از آن بهره‌مند باشند. این امر محال نیست، بلکه امری است که تحقق آن برای حق‌مداران، عدالت‌خواهان، و کسانی که منافع کشور برایشان مهم است و برای انسانیت احترام قائلند -و از ضعف آن که نتیجه وساوس شیطانی و حب دنیا و شهوت که در تضاد با دین و حق است گریزانند - دشوار نیست. **پاورقی‌ها:** [۱] خبرگزاری مهر