بسم الله الرحمن الرحیم و الحمد لله وَ سَیعلَمُ الَّذِینَ ظَلَمُوا أَی مُنقَلَب ینقَلِبُونَ [۱]. سال‌هاست که ملت شریف و مسلمان ایران در شرایط دردناک به سر می‌برند؛ شرایطی که در آن، همه ارزش‌های مادی و معنویشان مورد تجاوز حکومت جبار کشور قرار گرفته است. وضع کشاورزی به علت سیاست استعماری و دیکته شده از جانب اربابان خارجی نظام حاکم یکسره از بین رفته است، کشور ایران با دست حکومت‌های ضدملی به صورت یک بازار مصرف درآمده که در آن فرآورده‌های غربی و در رأس آن آمریکا (از محصولات کشاورزی گرفته تا صنعتی) آزادانه در دسترس مردم قرار می‌گیرد. از نظر معنوی، قوانین ضد اسلامی یکی بعد از دیگری وضع می‌شود، آزادی‌های فردی و اجتماعی در قلم و بیان از مردم سلب شده است، دیکتاتوری و خفقان با منفورترین شکل آن حکومت می‌کند، زندان‌های سیاسی کشور مملو از فرزندان مبارز و مسلمانی است که حاضر نیستند در برابر خیره‌سری‌ها و خودکامگی‌های این دستگاه جبار تسلیم گردند، کشتار و خونریزی در این کشور طوفان می‌کند، بطوری که دیگر کمتر شهری در ایران به جای مانده که در آن حداقل تعدادی زن و یا مرد و کودک مسلمان به وسیله جلادان ایران به قتل نرسیده باشد. از مدرسه گرفته تا دانشگاه، از خیابان‌ها و بازارها گرفته تا داخل مسجدها و خانه‌ها، در همه جا این حکومت خون‌آشام آدم می‌کشد و خون می‌ریزد، به طوری که باید گفت مملکت به صورت قتلگاهی در آمده و رژیم قصاب ایران در آن، مردم مسلمان را بی‌رحمانه با گلوله و مسلسل درو می‌کند و تازه‌ترین نمونه این قتلگاه‌ها شهرهای کرمانشاه، خرم‌آباد، کاشان، بابل، آمل، سنندج و دانشگاه تهران و ... بوده است که رژیم ورشکسته ایران وحشیانه‌ترین جنایت‌ها و خونریزی‌ها را در آن انجام داده است وَ مَا هِی مِنَ الظَّالِمِینَ بِبَعِیدٍ [۲]. ملت مسلمان ایران! شما می‌دانید که در حدود چهل روز قبل حکومت ضد انسانی و اسلامی ایران دست به یک عمل کثیفی زده و منفورترین چهره‌های دیکتاتوری را که حکومت نظامی است به طوری که در یازده شهر ایران اعلام نموده است و در همان اولین روز که مصادف با ۱۷ شهریور بود حمام خون در تهران به راه انداختند و هزاران نفر زن و مرد و کودک مسلمان را کشته و مجروح نموده و با خون آنها خیابان‌ها را رنگین کرد. رویشان سیاه و لعنت خدا بر آنها و عاملین و آمرین این جنایت‌ها باد. آیا به راستی ملت مسلمان ایران می‌توانند این جنایت‌ها را فراموش کنند، جنایت‌هایی که در طول تاریخ حکومت کم‌سابقه بوده است؟ آیا ملت ایران باز هم می‌تواند با این حکومت رسوا آشتی نماید و با این نظام سازش نماید؟ اکنون چهلمین روز آن عزیزان فرامی‌رسد. اینجانب با قلبی آکنده از اندوه و غم، روز دوشنبه ۲۴/۷/۱۳۵۷ را به منظور یادآوری آن روز و ابراز تنفر از این قتل‌عام، عزای عمومی اعلام کرده و ضمن تسلیت به خانواده‌های داغدیده آنها و همه ملت شریف ایران، در پرتو توجهات خاصه حضرت ولی‌امر ارواحنا فداه، پیروزی سریع مسلمین و خذلان و نابودی دشمنان داخلی و خارجی آنها را از خداوند متعال خواستارم. ألَیسَ الصّبحُ بِقَریب [۳]. ۱۰ ذیقعده الحرام ۱۳۹۸، السید حسن طباطبایی قمی **پاورقی‌ها:** [۱] سوره شعرا، آیه ۲۲۷: (ستمکاران) به زودی خواهند دانست که به چه بازگشت‌گاهی باز خواهند گشت. [۲] سوره هود، بخشی از آیه ۸۳: آن (سنگ‌ها) از ستمکاران دور نیست. [۳] سوره هود، آیه ۸۱: آیا صبح نزدیک نیست؟