بسم الله الرحمن الرحیم و له الحمد ملت مسلمان ایران! همه می‌دانید که دستگاه جبار و هیئت حاکمه ایران در تعقیب جنایات چند ساله خود در این دو ماه اخیر چه جنایات و حوادث ناگوار دیگری به وجود آورده و چه ضرباتی بر پیکر قرآن مجید و اسلام و استقلال و اقتصاد مملکت وارد آورده است. همه می‌دانید یکی از مراجع بزرگ تقلید حضرت آیت‌الله خمینی را که از حق شرعی و قانونی خود استفاده کرده و از خیانت‌های هیئت حاکمه پرده برمی‌داشت به خارج ایران تبعید کردند و این تبعید تنها به جرم دفاع معظم‌له از حریم دین و قرآن و دفاع از استقلال و عظمت مملکت، دفاع از مال و جان و نوامیس و آبروی ملت ایران، به جرم بیان حق و حقیقت و آشکار نمودن خودسری‌ها و خیانت‌های پشت‌پرده مسئولین امروز صورت گرفته است. آیت‌الله خمینی تبعید شدند، زیرا عموم ملت را از خیانت بزرگی که اولیای امور مرتکب شده بودند و می‌خواستند مستور و زیرپرده بماند آگاه ساخت. اکنون دیگر همه ملت می‌دانند که چگونه لایحه شرم‌آوری را مجلسین تحمیلی در نهایت شتاب‌زدگی بنا به پیشنهاد دولت تصویب کرد که مستشاران نظامی آمریکا در ایران محاکمه نشوند؛ یعنی در واقع هر مستشار آمریکایی می‌تواند هر عمل غیرقانونی و هر جنایتی را که بخواهد در ایران انجام دهد و هیچ مقامی حق اعتراض یا محاکمه او را ندارد. مستشاران خارجی آمریکا طبق این لایحه ننگین می‌توانند به هر یک از مقدسات مذهبی و ملی ما جسارت کنند و به هریک از مراجع دینی و مقامات کشوری و لشکری اهانت نمایند، به نوامیس مردم هتک و تجاوز نمایند و هیچکس حق جلوگیری ندارد. تصویب این لایحه ننگین را که موجب سرافکندگی ملت ایران حتی در مقابل انسان‌های نیمه وحشی است، از وکلای انتصابی خواست و آنها نیز با کمال بی‌شرمی و وقاحت آن را تصویب نمودند. نمایندگانی که پس از گذشتن مدتی از تصویب این لایحه بنا به اعتراف خودشان [۱] تازه به ماهیت آن پی‌برده و از منصور [۲] که مختصری درباره آن لایحه در مجلس توضیح داد تشکر کردند و گفتند ما در موقع طرح آن لایحه خسته و کوفته بودیم. آیا سزاوار است وکلایی که ادعا می‌کنند برای خدمت به وطن و ملت گام برمی‌دارند لایحه را که نمی‌دانند چیست و چه عواقب شوم و نکبت‌باری را در بردارد تصویب کنند و با این عمل نه تنها بیگانگان اجازه تجاوز به حقوق ملت مسلمان ایران را دارند و از این راه خشم و تنفر شدیدتر مردم را نسبت به دولت آمریکا برانگیخته‌اند، بلکه در حقیقت سند رقیت و اسارت ملت مسلمان ایران را تصویب و امضا کردند؟ و اگر کوچکتر مصلحتی در آن می‌دیدند اینقدر مخفی نمی‌کردند و ملت را از این تصمیم باخبر می‌ساختند و این مقدار، آن چیزی است که خود منصور اعتراف کرده و اگر دایره مصونیت بیش از این توسعه داشته باشد، عواقب شوم آن بیشتر و مجرمیت و خیانت آنان بالاتر است. جای بسی تعجب و تأسف است در کشوری که مراجع عالیقدر دینی، که حتی به حکم قانون اساسی فوق قوه مقننه‌اند، برای بیان سخنان منطقی و قانونی خود در دفاع از حریم دین و قرآن و دفاع از حقوق این ملت بی‌پناه دارای مصونیت نباشند. در کشوری که هیچگونه آزادی در حدود قانون برای طبقات بیدار و رجال علمی و افراد زنده و متفکر کشور در دفاع از حقوق دینی و قانونی خود و ملت ایران وجود ندارد، در چنین کشوری مجلسین تحمیلی بنا به پیشنهاد دولت، به مستشاران آمریکایی در برابر هرگونه جنایت و تجاوزی که اراده کنند، مصونیت بدهد؛ هر چند باید گفت از دولت و نمایندگانی که فرمایشی و تحمیلی باشند و با اراده ملت به وجود نیامده باشند، جز این انتظار نمی‌توان داشت. مجلسینی که حتی یکبار هم در برابر تجاوزات صریح دولت نسبت به حقوق ملت مقاومت نکرد. مجلسینی که تمام نقشه‌های شوم دولت را به صورت لایحه تصویب نمود. مجلسینی که عمل دولت را در گرفتن دویست میلیون دلار وام آمریکا در برابر سود بسیار سنگین، با استقبال تصویب نمود. پس از چند روز دیگر باز مشغول به رسیدگی به لایحه گرفتن هفتاد و شش میلیون مارک از دولت آلمان غربی گردید و بدینوسیله ملت ایران را برای سالیان دراز تا گلوگاه در زیر بار قرض‌های سنگین و سودهای کمرشکن آن قرار داد. مردم دنیا باید بدانند که این چنین مجلسین نه تنها مورد حمایت ملت نیست و اینگونه مصوبات و لوایح آن از نظر مردم ایران از درجه ارزش و اعتبار ساقط است، بلکه هر کشور و ملتی که طبق اینگونه مصوبات مجلسین با هیئت حاکمه ایران معامله بازرگانی و یا تعهداتی انجام دهند، مردم مسلمان ایران آنها را متجاوز به حقوق خود می‌شناسد. دولت و مجلسین انتصابی گویا دست به دست یکدیگر داده و هنوز در صدد بوجود آوردن پرتگاه‌های سهمگین دیگری به منظور نابودی ملت ایران هستند. راستی جای تعجب است رفتاری که دولت و مجلسین فرمایشی نسبت به مردم مسلمان ایران می‌کنند، کمتر از رفتار دولت‌های بیگانه با اسرای جنگی نیست. در این ایام سخت زمستان با وجود هزینه‌های کمرشکن زندگی و نبودن کار به حد کفایت در کشور و رکود وحشت‌بار بازار و مراکز اقتصاد و خلاصه در این شرایطی که سایه شوم فقر و بدبختی بر سر همه مردم افتاده است، در چنین موقعیت خطرناک و حساسی به جای آن که دولت و مجلسین در صدد تأمین آسایش و رفع نگرانی‌های اقتصادی و پایین آوردن هزینه زندگی و تولید منابع درآمد برای ملت باشند و روز به روز با بالا بردن کالاهایی که مورد احتیاج عموم و در اختیار آنهاست و وضع مالیات‌های سنگین، دردی بر دردهای بی‌درمان دیگر این ملت مسلمان و رنجدیده ایران افزوده و یک قدم او را بر پرتگاه سقوط و نیستی نزدیک‌تر می‌سازد. آری اینها و مشابه اینها از لطمات بزرگی است که به مصالح دینی و دنیوی این ملت وارد آورده‌اند؛ حقایق تلخی است که هیئت حاکمه از آگاهی ملت از آنها سخت به وحشت افتاده و حقایق ناگواری است که هر فرد مسلمان ایرانی با شنیدن آنها باید برخود بلرزد. اینها همان جنایاتی است که برای اجرای آنها استعمار مجبور شد آیت‌الله خمینی را به خارج کشور تبعید کند و مراجع بزرگ دینی را در منازلشان محصور و زندانی نماید و روابط آنها را با مردم قطع سازد و خفقان در کشور ایجاد نماید، حکومت وحشت و ترس در پناه سرنیزه و زور به وجود آورد تا شاید بتواند صدای روحانیت را خفه سازد و جلوی بیداری ملت را بگیرد، کشور را در حال سکوت و خفقان مرگباری نگه دارد، در صورتی که این خفقان مرگبار در پناه حکومت سرنیزه، خود بهترین دلیل و اعتراف است برتجاوز و ستمگری و قانون‌شکنی و خیانت آنان. آری، اگر دست‌های ناپاک آنان به خون ملت و تجاوز به مصالح دینی و به حقوق مردم آلوده نبود، اگر پرونده کارنامه حکومت آنها سیاه و تاریک نبود، چرا از گویندگان مذهبی و اطباء اجتماع، یعنی مراجع بزرگ تقلید که زبان واقعی ملت مسلمان هستند و دردهای درونی آنها را بیان می‌کنند، تا این درجه ترس و وحشت دارند تا آنجا که مراجع بزرگ را از ملت ایران دور سازند و یا در محاصره شدید نگاه دارند تا مبادا صدای آنها به ملت برسد با آن که مراجع دینی برای نشر مقاصد مصلحانه خود نه رادیو در اختیار دارند و نه مجلات و روزنامه و نه وسایل طبع در اختیار آنهاست؟ ولی دستگاه جبار همه این وسایل را به طور کامل در اختیار دارد و علاوه اسلحه و تمام قوای انتظامی در اختیار آنهاست. این نیست مگر ترس و وحشت از آگاه شدن ملت بر گوشه‌ای از ناپاکی‌ها و قانون‌شکنی‌ها و بیدادگری‌های آنان و از همه عجیب‌تر آن که با این همه ناپاکی و آلودگی، باز به نویسندگان مزدور و جراید جیره‌خوار خود دستور می‌دهد تا به روحانیت اهانت کنند، مسبب حوادث جانگداز ۱۵ خرداد و بعضی حوادث ناگوار دیگر را روحانیت بداند، ولی مردم مسلمان به خوبی چهره‌های حقیقی کشتارکنندگان عمومی و مسببین این حوادث را می‌شناسند. آنها و تمام عمال استعمار باید بدانند که نه تنها در برابر ملت ایران، خائن مجرم شناخته شده و محکومند، بلکه خداوند، منتقم و درکمینگاه آنهاست. إِنَّ رَبَّکَ لَبِالمِرصَادِ [۳]. ضمن دعوت عموم مردم به استمداد و عرض حاجت از پیشگاه حضرت احدیت جلّ شأنه و توسل به مقام ولایت حضرت ولی‌عصر ارواحنا فداه و عجل الله تعالی فرجه الشریف، از همه طبقات انتظار می‌رود که با حفظ کمال آرامش و نظم، از طریق قانون برای لغو این لوایح استعماری را، که با حیثیت و آبرو و استقلال و آزادی و اقتصاد ملت مسلمان ایران غیرقابل سازش است، با تمام قوا بکوشند تا بدینوسیله حداقل وظیفه مذهبی و ملی خود را انجام و دَین خود را به این کشور اسلامی ادا کرده باشند. الی الله الشکوا و منه اسئل و علیه اتوکل و ما توفیقی الا بالله و هو حسبی و نعم الوکیل. ۶ شهر شعبان المعظم ۱۳۸۴، حسن طباطبایی قمی. مشهد مقدس **پاورقی‌ها:** [۱] اسناد انقلاب اسلامی، ج ۵، ص ۱۱۲-۱۱۶. [۲] حسنعلی منصور، نخست وزیر. [۳] سوره فجر، آیه ۱۴: بی‌تردید پروردگارت در کمینگاه است.