من در این مراسم سوگواری که برای برادر عزیز و ارزشمند حضرت علامه مجاهد شیخ محمد خاتون[۱] برگزار شده است به خانواده او و همه برادران و خواهران در این جهاد مبارک تسلیت عرض می‌کنم. همچنین شهادت مظلومانه دانشمند بزرگ و شجاع، علامه مجاهد شهید شیخ باقر النمر را به خانواده محترم ایشان و به ساکنان قطیف، منطقه شرقیه، کل مسلمانان جهان، مراجع بزرگ، علمای مسلمان، حوزه‌های علمیه و کل حق‌طلبان و کسانی که به دنبال حقوق خود هستند تسلیت و تبریک می‌گویم. این شهادت میراث انبیاء و اوصیاء و مکتب کربلا است که شهید شیخ نمر به آن وابسته است. **شخصیت غیرپیچیده و ساده شیخ خاتون** شیخ خاتون از ابتدا فردی طالب علم، جدی، مسئول، متدین و متقی، طبق توصیفی بود که در «خطبه متقین» امام علی (ع) آمده است ... وی به شدت مراقب بود تا از هوای نفسانی‌اش پیروی نکند و مرتکب عصیان در برابر خداوند نشود و به همین علت به حلال و حرام و واجبات با دقت زیاد توجه داشت. شیخ خاتون شخصیت غیر پیچیده و ساده‌ای داشت. چنان که امیرالمؤمنین (ع) در وصف متقین می‌فرمایند: «حریزاً دینه» و «سهلاً أمره» بود. و البته علما باید هم اینگونه باشند. انسانی که رشد می‌کند و مسئولیت می‌پذیرد باید اینگونه باشد. سهلاً امره یعنی‌چه؟ یعنی شخص پیچیده‌ای نیست. یعنی اگر با او صحبت کنی و از او چیزی بخواهی و یا مسئولیتی برعهده او بگذاری یا مسئولیتی را از او بگیری یا به جایی بفرستی یا ملاحظه‌ای را درباره‌اش مطرح کنی یا از او انتقاد کنی و یا به عملکردی از او اعتراض کنی، با مشکل مواجه نمی‌شود. کسانی که شیخ محمد را می‌شناختند، می‌دانستند که در وجود او چیزی به اسم محمدعلی خاتون وجود ندارد. آنچه در او وجود دارد بنده‌ای نیازمند است که به آخرتش توجه دارد... شخصیت او پیچیده و دشوار نبود. در عین حال وقتی با خطر مواجه می‌شد متوقف نمی‌گردید. وی به هرجا که باید حضور می‌یافت، می‌رفت. من در این زمینه شواهد و داستان‌های زیادی درباره او به خاطر دارم. امروز می‌توانم در تشریح شخصیت شیخ محمد خاتون بگویم که او نماد مکتب سید عباس موسوی و مکتب شیخ راغب حرب بود. وی جلوه‌ای از این فرهنگ، اخلاق و رویه، شیوه و سلوک بود. شیخ محمد خاتون با این صفاتش در مدتی که در میان ما می‌زیست، حقیقتاً شخصیت پربرکتی داشت. به همین علت، تأثیر وی در میان مردم و جوانان عمیق و گسترده بود. او فقط حرف نمی‌زد بلکه الگو بود. خود به آنچه می‌گفت عمل می‌کرد. دست کم طی سی و پنج سال، معلم و خطیب و مسئولی بود که رنج مسئولیت را تحمل می‌کرد. **تأسیس عربستان؛ طرح استعماری انگلیس** اجازه بدهید امروز کاملا شفاف و بی‌تعارف باشیم. در سرزمین «شبه جزیره عربی»، حکومتی در آنجا تأسیس شده است که این سرزمین ظالمانه و به دروغ «عربستان‌سعودی» نامیده شده است. سرزمین حرمین (شریفین)، سرزمین رسول خدا (ص) و اهل‌بیت (ع) و صحابه ایشان، سرزمین مجاهدان بدر و أحد، سرزمین اسلام؛ به نام یک خاندان نامیده شده است. خاندان آل‌سعود خودش را با جنایت و کشتار و ایجاد رعب و وحشت بر ملت جزیرةالعرب تحمیل کرده و در کتاب‌های تاریخ نیز به این امور اشاره شده است. حتی تاریخ‌نویسانِ آل‌سعود نیز از این حقایق سخن می‌گویند و از آن به‌عنوان افتخارات بنیانگذار و باندهای جنایتکاری که می‌کشتند و سر می‌بریدند، یاد می‌کنند. عربستان‌سعودی با حمایت انگلیس و پول و توپخانه این کشور، به‌عنوان بخشی از طرح استعماری انگلیس برای سیطره بر کشورهای ما، روی استخوان‌های ملت جزیرةالعرب و سیلی از خون این ملت و قبایل و عشایر آن بنا شده است. این کار، همزمان با مقدمه‌چینی برای ایجاد رژیمی دیگر در سرزمین فلسطین، با کشتار و بر روی اجساد و سیلی از خون صورت گرفت که اسرائیل نام دارد. در آن سرزمین (عربستان) هیچ عالِم دینی یا اصلاحگری امکان نقد و اعتراض ندارد. بحث و جدل ممنوع است و این موضوع به شیعیان و منطقه الشرقیه محدود نمی‌شود. چه شیعه یا سنی، مسلمان یا غیرمسلمان، ملی‌گرا یا لیبرال و هرکس دیگر در این کشور نمی‌تواند اعتراض یا بحث و جدل کند. به‌همین سبب امروز در برابر حادثه‌ای هولناک قرار داریم، حادثه‌ای بسیار بزرگ. ممکن است آل‌سعود کاری را که انجام دادند کوچک بدانند؛ زیرا این ملت را کوچک می‌شمارند، اما این حادثه را نمی‌توان کوچک شمرد. اعدام یک عالِم دینی بزرگ و مجاهد و اصلاح‌طلب به‌نام شیخ نمر حادثه‌ای نیست که بتوان ساده از کنار آن عبور کرد، به هیچ وجه. می‌خواهیم به صورت سلسله‌وار و منطقی و آرام در این‌باره سخن بگوییم. **چرا شیخ نمر را اعدام کردند؟** آیا دستگاه قضایی سعودی توانست ثابت کند که شیخ نمر سلاح به دست گرفته و با سلاح جنگیده است (صرف‌نظر از این که چنین اقدامی قانونی یا غیرقانونی است)؟ آیا وی گروهی مسلح تشکیل داده است؟ آیا به جنگ و حمل سلاح دعوت کرده است یا این که همه کارهای وی مسالمت‌آمیز بوده است؟ مثل دیگر علما در منطقه شرقیه، مثل علما و رهبران در بحرین که همه آنها به زندان افتاده‌اند و شیخ سلمان، شیخ مقداد، عبدالوهاب حسین و... از آن جمله هستند. این افراد چرا به زندان افتاده‌اند؟ آیا به خشونت و جنگ دعوت کرده‌اند و سلاح به دست گرفته‌اند؟ هرگز. برخی از آنها از داخل زندان‌های آل‌خلیفه در بحرین بیانیه صادر می‌کنند و زیر آن را هم امضا می‌کنند و از ملت بحرین می‌خواهند مسیر خود را به صورت مسالمت‌آمیز ادامه دهند و بر اصل «مسالمت آمیز» تاکید می‌کنند. این بیانیه، آل‌خلیفه و حکومت آن را محکوم می‌کند. حکومتی که برخی افراد را به زندان می‌اندازد و به آنها ظلم می‌کند و این در حالی است که آنها از داخل زندان بر مسالمت‌آمیز بودن تحرکات تأکید می‌کنند. شیوه و رفتار آنها این است. مشکل شیخ نمر نیز همین است. مشکل واقعی وی این است که فریاد حق‌خواهی برآورد. انسانی بسیار شجاع بود. او در زمان و مکانی که این سخنان را ایراد می‌کرد بسیار شجاعت از خود نشان می‌داد. وی با قدرت سخن می‌گفت، انسانی اصلاح‌طلب بود و حقوق مردم جزیرةالعرب را مطالبه می‌کرد که به دروغ عربستان سعودی نامیده شده است. می‌گفت: ملت این کشور حق دارند حکام خودشان را انتخاب کنند، نه این که شاهزاده‌ها حکومت آنها را از یکدیگر به ارث ببرند. وی می‌خواست این ملت به ثروت‌های خود دست پیدا کند نه این که شاهزاده‌های آل‌سعود این ثروت‌ها را غارت کنند و بر ثروت خود بیفزایند در حالی که ملت، فقیر و فقیرتر می‌شود. شیخ نمر خواستار آزادی‌های طبیعی بود که هر انسان در هر جای جهان آنها را مطالبه می‌کند. وی این خواسته‌ها را شجاعانه و به صراحت مطالبه می‌کرد. ولی هر کس در آنجا اعتراض کند اعدام می‌شود. این همان عربستان سعودی است که می‌خواهد دموکراسی را در منطقه گسترش دهد و از آزادی‌ها در منطقه دفاع کند! امروز روز محکومیت بزرگ این رژیم است. امروز خون شیخ نمر چهره، اجساد، تاریخ حاضر و آینده آل‌سعود را تا روز قیامت فرا گرفته است و در دنیا و آخرت گریبانگیر آنها خواهد بود. آیا شیخ نمر خواستار تجزیه کشور شده بود؟ به صراحت بگویم که آمریکا از شیعیان منطقه شرقیه می‌خواست که این را بگویند. بگویند ما در منطقه شرقیه نفت داریم و می‌خواهیم جدا شویم و حکومتی مستقل داشته باشیم. آمریکایی‌ها چند سال پیش چنین چیزی را به برخی از رهبران در منطقه شرقیه پیشنهاد کردند اما رهبران شیعیان و علمای شیعه در منطقه شرقیه جدایی و تجزیه‌طلبی را رد و اصرار کردند که بخشی از کشور خود باشند. این وفاداری ملی، انسانی و قومی چگونه پاسخ داده می‌شود؟ با شمشیر، به هر کس که اعتراض یا انتقادی بکند، پاسخ داده می‌شود. واقعیت ماجرای شیخ نمر همین است، چیز دیگری نیست. متأسفانه برخی از کسانی که پول می‌گیرند و می‌نویسند، می‌گویند این حکم، قانونی است. بر چه اساسی قانونی است؟ آیا شما از پرونده وی اطلاع دارید و تحقیق کرده‌اید که وی واقعاً محاکمه شده است؟ همه این محاکمه‌ها صوری بود و آنها از داشتن وکیل‌مدافع هم محروم بودند. حتی متهم نمی‌تواند از خودش دفاع کند. نکته و سؤال دیگر این است که چرا اینقدر بر اعدام و آن هم درست در شرایطی که منطقه در آن قرار دارد، اصرار می‌کنند؟ در سال‌های گذشته، کشورها، حکومت‌ها، شخصیت‌ها، مراجع دینی شیعی و اسلامی تلاش زیادی کردند و پیام‌های زیادی برای پادشاه عربستان و شاهزاده‌های سعودی و مسئولان سعودی ارسال کردند و از آنها خواستند شیخ نمر را عفو کند یا دست کم حکم اعدام را اجرا نکند. می‌توانستند حکم اعدام را اجرا نکنند و شیخ نمر هم در زندان بماند تا ببینند بعداً چه می‌شود. اما چرا بر اجرای حکم، آن هم در این زمان اصرار داشتند؟ می‌توانستند مسئله را به تعویق بیندازند و اعدام را اجرا نکنند و عفو کنند و دل مردم را به دست بیاورند و اختلافات را کاهش دهند. در شرایط حاکم بر منطقه، برخی از افراد امیدوار بودند سعودی‌ها عاقلانه رفتار کنند و میانه‌روی داشته باشند. آنها امیدوار بودند این نظام، گفت‌وگوهای سیاسی با ایران و کشورهای منطقه و گروه‌های سیاسی دیگر در یمن، سوریه، عراق، بحرین، لیبی و منطقه را بپذیرد. برخی امیدوار بودند این نظام درها را برای برون‌رفت از بحران‌های ویرانگر موجود در منطقه از طریق مذاکره و گفت‌وگو و رفتارهای مثبت باز کند؛ به همین سبب اجرای این حکم اعدام، بسیار شوکه کننده و غافلگیر کننده بود. البته برای من غافلگیر کننده نبود، زیرا من و برادران می‌دانیم که رژیم سعودی شیوه دیگری دارد و اجرای اعدام، این مسئله را تأیید می‌کند. **ارزش قائل نبودن آل‌سعود برای جهان اسلام** اعدام شیخ نمر برای کشورهای عربی و اسلامی پیامی دارد؛ پیامی خونین از جانب عربستان که با شمشیر و قطع گردن ارسال می‌شود. این پیام می‌گوید نظام سعودی به جهان اسلام و طوایف اسلامی و افکار عمومی اسلامی و بین‌المللی و جهانی هیچ اهمیتی نمی‌دهد و برای چیزی به نام «افکار عمومی» در جهان ارزش و اعتباری قائل نیست. آنها همچنین برای دوستانی که با ارسال پیام خواستار اجرا نشدن حکم شدند و احساسات میلیون‌ها مسلمان در جهان که با یک کردار یا رفتارِ مشخص جریحه‌دار می‌شود، اهمیتی قائل نیستند. بدتر از همه این که نه تنها شیخ را اعدام کردند بلکه جسد پاک وی را به خانواده‌اش تحویل نمی‌دهند. آنها در زمان حیات وی تلاش کردند او را ساکت کنند و پس از شهادت نیز جسد وی را در اختیار گرفته‌اند و تحویل نمی‌دهند. این پیام همچنین حاوی این نکته است که هر کس از آل‌سعود انتقاد یا به آنها اعتراض کند خونش ریخته می‌شود. مگر مخالفان خود را در کشورهای مختلف جهان تحت تعقیب قرار ندادند و آنها را به سبب نوشتن کتاب‌های اعتراض آمیز علیه آل‌سعود، نکشتند؟ هر کس حرفی زد یا موضعی اتخاذ کرد، علیه وی توطئه کردند، حتی اگر لازمه این کار ویران کردن یک کشور یا به جریان انداختن جنگ داخلی در یک کشور باشد. نیازی نیست به اسامی اشاره شود. آنها می‌گویند نظام ما هیچ نقد و اعتراضی را نمی‌پذیرد و هر بحث و جدلی را رد می‌کند؛ یا در کشور ما مثل گوسفند زندگی می‌کنید یا این که مثل گوسفند کشته می‌شوید. راه دیگری نیست. پیام این است. نکته دیگری که در پیام رژیم آل‌سعود وجود دارد این است که آنها با اجرای این حکم اعدام، فتنه جدیدی درست نمی‌کنند؛ زیرا فتنه از اصل وجود دارد بلکه در آتش این فتنه می‌دمند و آن را گسترش می‌دهند. این اعدام همچنین به همه عقلا که امید به رفتار عاقلانه سعودی و گفت‌وگوی آن با طرف‌های دیگر داشتند این پیام را می‌دهد که هیچ گفت‌وگو، تعقل، میانه‌روی و مذاکره در کار نیست بلکه هر چه هست کشتار و خونریزی و جنگ‌های ویرانگر بیشتر است. پیام این است. **یمنی‌ها ماهیت واقعی آل‌سعود را برملا و رسوا کردند** عربستان سعودی با این اقدام، بیش از هر زمان دیگر چهره واقعی، استبدادی و جنایتکارانه و تروریستی و تکفیری خود را نشان داد. البته آنها هر روز این چهره را به نمایش می‌گذارند، نه این که این موضوع محدود به روز اعدام شیخ نمر باشد. آنها در ده ماه گذشته هر روز این چهره را در یمن به نمایش می‌گذارند. گلوله باران می‌کنند، می‌کشند، ویران می‌کنند، آواره می‌کنند و مانع از هرگونه گفت‌وگو، مذاکره و حل سیاسی و مرتکب جنایاتی می‌شوند. در یکی از مراحل می‌گفتیم هدف از جنگ سعودی علیه یمن، سیطره مجدد و تحت سلطه درآوردن این کشور است. پس از ده ماه باید بگوییم هدف از جنگ سعودی علیه یمن، ویران کردن و کشتار ملت این کشور و گرفتن انتقام از آن است؛ همانگونه که از شیخ نمر انتقام گرفت، زیرا در یمن زنان و مردانی هستند که به آل‌سعود «نه» گفته‌اند. آنها اعتراض کردند و تسلیم شدن در برابر آل‌سعود را رد کردند و خواستار آزادی شدند و دوران بردگی را پشت سر گذاشتند. یمنی‌ها ماهیت واقعی سعودی‌ها را برملا و فساد، ظلم و تروریسم آنها را رسوا می‌کنند. به همین سبب آل‌سعود چنین چیزی را تحمل نمی‌کنند و خواستار حل سیاسی در یمن نیستند بلکه به دنبال ویرانی یمن هستند. خون شهید نمر، پایان کار رژیم آل‌سعود را رقم خواهد زد. موضع‌گیری‌هایی علیه این اقدام سعودی روز گذشته اتخاذ شد که در صدر آن، موضع‌گیری‌های مراجع دینی شیعی و جمهوری اسلامی ایران قرار داشت که امری طبیعی است. ما همچنین شاهد موضع‌گیری‌های برادرانمان از علمای مسلمان سنی و مراجع سنی و گروه‌های سیاسی و جهادی منتسب به اهل‌سنت بودیم که بسیار گرانقدر و مهم بود که از آن، قدردانی و تشکر می‌کنیم زیرا در ناکام گذاشتن اهداف آل‌سعود اساسی است. آل‌سعود خواهان به راه انداختن فتنه بین شیعیان و سنی‌ها است. آنها از سال‌ها قبل این فتنه‌انگیزی را آغاز کردند و تلاش می‌کنند این فتنه را در همه جهان از جمله افغانستان، پاکستان، نیجریه، اندونزی، لبنان، سوریه و عراق به راه بیاندازند. هر جا که مشکلی بین شیعه و سنی باشد، به دنبال رد پای سعودی، اندیشه، پول و تبلیغات آن بگردید. زمانی که علمای سنی این اعدام را محکوم می‌کنند، نقش عظیم تاریخی و اسلامی در جلوگیری از تحقق این هدف ایفا می‌کنند. اما به برادران شیعه می‌گویم که نباید این مسئله را به مسئله‌ای شیعی-سنی تبدیل کنند و چنین مطالبی را مطرح نمایند. آل‌سعود شیخ نمر را کشت، این مسئله را نباید به پای اهل‌سنت گذاشت. حرکت در مسیر فتنه شیعی -سنی خدمت به قاتلان شیخ نمر و خیانت به خون او است. زمان رسوا کردن آل‌سعود فرا رسیده است. باید واقعیت را به جهانیان بگوییم. زمان آن فرا رسیده است که همه شخصیت‌های دینی، سیاسی، رسانه‌ای، حزبی، اجتماعی، فرهنگی و حقوقی در جهان عرب و اسلام و حتی در همه جهان، حرف حقی را بزنند که شیخ نمر بیان می‌کرد. زمان آن فرارسیده است که حرف حق در برابر این رژیم طاغوت که اسلام و امت اسلامی را ویران می‌کند، بیان شود. زمان آن فرارسیده است که با شجاعت و بدون در نظر گرفتن هیچ محاسبه یا ملاحظه‌ای به همه جهان بگوییم سرچشمه، پایه و اساس، مبدأ و منشأ اندیشه‌های تکفیری که ویرانگر و عامل قتل و کشتارها است و همه ملت‌های جهان - چه مسلمان و چه مسیحی - را تهدید می‌کند، از این رژیم و خاندان آل‌سعود و مکتب سعودی‌هاست. آل‌سعود هر کاری که می‌خواهند انجام دهند، لذا دیگر نباید سخنان تشریفاتی و ملاحظه‌کارانه درباره آنها بیان کرد. کتاب‌هایی که داعش تدریس می‌کند همان کتاب‌های رژیم آل‌سعود است و به‌همین علت، تربیت و منشأ هر دو یکی است و شاهد رفتار مشابه آنها هستیم. تاریخ آل‌سعود و سابقه داعش منطبق بر یکدیگر و یکسان است و هر دو از یک تربیت دینی نشأت می‌گیرد. **بیان حقیقت‌ها درباره آل‌سعود از بزرگ‌ترین جهادها است** امروز مهمترین پاسخ به اعدام شهید بزرگ شیخ نمر، برعهده گرفتن این مسئولیت است. چرا او را کشتند؟ زیرا سخن حق را با شجاعت بیان می‌کرد. آنها می‌خواستند این سخن حق را که شجاعانه از حنجره او خارج می‌شد، ساکت کنند. مسئولیت همه امت، امروز آن است که به حنجره شهید نمر تبدیل شوند و سخن حقی را که او بیان می‌کرد، تکرار نموده و حق را علناً و با شجاعت کامل بیان کنند، هر چند که تاوان گفتن سخن حق، حکم اعدام باشد. آل‌سعود نمی‌تواند همه مردم را بکشد. این فریبکاری و جعل باید پایان یابد و برملا شود. خریدن افراد با پول باید پایان یابد. اکنون زمان بیان حق است که شخصیت‌های بزرگ با خون خود هزینه آن را پرداخت می‌کنند. باید مدارا و مسامحه پایان یابد. امیدواری به گفت‌وگو یا تعامل با سعودی تمام شد. ما در برابر رژیمی قرار داریم که غرق در فتنه‌گری، قتل و خونریزی است و حاضر نیست هیچ شکافی در دیوار سیاهی که احداث کرده است، ایجاد شود. این مسئولیت برعهده علما، سخنرانان و همه افراد است. نباید از ملامتِ سرزنش کنندگان در عمل کردن به این مسئولیت، هراسی داشته باشیم. باید این مسئله را برای ملت‌ها و امت خود تشریح کنیم که از جمله بزرگ‌ترین جهادها در شرایط کنونی است. بیان حقایق درباره آل‌سعود از بزرگ‌ترین جهادها است؛ زیرا با تهدید و اهانت روبرو و دشنام داده خواهد شد و میلیون‌ها و بلکه صدها میلیون دلار برای نابود کردن او، نام وی، خانواده‌اش و کرامت او هزینه خواهد شد. **مردم باید پاسخ زینب‌گونه به اعدام شیخ نمر بدهند** من به شما می‌گویم پاسخ به اعدام عالم جلیل‌القدر شهید شیخ نمر باقر النمر، پاسخ زینب‌گونه است و مردم باید حقیقت را مانند حضرت زینب (س) در مجلس ابن‌زیاد و مجلس یزید بن معاویه بیان کنند و از هیچ کس نهراسند و ملاحظه‌ای را در نظر نگیرند. باید این خون‌هایی که ظالمانه در یمن و جزیره‌العرب و زندان‌های آن بر زمین ریخته شد و در هر سرزمین عربی و اسلامی که در نتیجه اندیشه، پول و سلاح آنها بر زمین ریخته می‌شود، پایان کار این رژیم و این خاندان را خواهد نوشت. سنت‌های الهی و سنت‌های تاریخی این‌طور نشان می‌دهد. زمانی که یک رژیم، عقل خود و ساده‌ترین احساسات انسانی را از دست می‌دهد، به پرتگاه و فروپاشی رسیده است. من هم مانند همه کسانی‌که روز گذشته گفتند، تأکید می‌کنم نشانه‌های پایان کار این رژیم فاسد، جنایتکار، ظالم، مستبد، تکفیری و تروریستی آل‌سعود پدیدار شده است. برای شیخ نمر و همه شهدا، رحمت و علوّ درجات را مسئلت می‌کنیم. **پاورقی‌ها:** [۱] علامه شیخ محمد خاتون از جمله بنیانگذاران اولیه حزب‌الله بود که نقش بسزایی در شکل‌گیری مقاومت داشت. وی همچنین از طلاب و اساتید برجسته لبنانی بود که به همراه سید عباس موسوی، حوزه علمیه بعلبک را تأسیس نمود. با حمله رژیم صهیونیستی در سال ۱۳۶۱ به لبنان و با شکل‌گیری مقاومت، وی از نخستین کسانی بود که همانند دیگر روحانیون از جمله سید عباس موسوی لباس روحانیت را از تن درآورد و لباس جنگ به تن کرد و به مبارزه با رژیم صهیونیستی پرداخت. علامه شیخ محمد خاتون، عضو شورای مرکزی حزب‌الله لبنان، سرانجام بعد از سی و پنج سال خدمت و تبلیغ در راه اسلام بر اثر بیماری صعب‌العلاج دار فانی را وداع گفت.