بسم الله الرحمن الرحیم الحمد لله رب العالمین و الصلاه و السلام علی سیدنا محمد خاتم النبیین و اشرف الخلق اجمعین و علی آله الطیبین الطاهرین و صحبه المنتجبین و من تبعهم باحسان الی یوم الدین. ماجرای فلسطین، همچنان مهم‌ترین و زنده‌ترین مسئله مشترک امت اسلامی است. سیاستهای نظام سرمایه‌داری ظالم و سفاک، دست یک ملت را از خانه خود، از میهن و خاک آباء و اجدادی خود کوتاه کرده و در آن، رژیمی تروریست و مردمی بیگانه را نشانده است. سست‌تر و بی‌پایه‌تر از منطق پوشالی تأسیس رژیم صهیونیستی چیست؟ اروپایی‌ها بنا بر ادعای خود، به یهودیان در سالهای جنگ جهانی دوم ظلم کرده‌اند، پس باید با آواره کردن ملتی در غرب آسیا و کشتارهای فجیع در آن کشور، انتقام یهودیان را گرفت ...! این منطقی است که دولتهای غربی با حمایت بی‌دریغ و دیوانه‌وار خود از رژیم صهیونیستی به آن تکیه کرده و بدین‌گونه، همه ادعاهای دروغین خود در باب حقوق بشر و دموکراسی را تخطئه کرده‌اند. و این ماجرای خنده‌آور و گریه‌آور بیش از هفتاد سال است که ادامه دارد و هر از چندی برگ دیگری بر آن افزوده می‌شود. صهیونیست‌ها فلسطین غصب شده را از روز اول به یک پایگاه تروریسم تبدیل کرده‌اند. اسرائیل نه یک کشور، که یک پادگان تروریستی علیه ملت فلسطین و دیگر ملت‌های مسلمان است. مبارزه با این رژیم سفاک، مبارزه با ظلم و مبارزه با تروریسم است؛ و این وظیفه‌ای همگانی است. یک نکته قابل توجه این است که اگر چه دولت غاصب در سال ۱۹۴۸ تأسیس شد ولی مقدمات دست‌اندازی به این نقطه‌ی حساس از منطقه اسلامی، سال‌ها پیش از آن آغاز شده بود. این سال‌ها مقارن است با دخالت فعال غرب در کشورهای اسلامی برای حاکم کردن سکولاریسم، و ناسیونالیسم افراطی و کور، و به قدرت رساندن دولتهای مستبد، و شیفته یا دست‌نشانده غرب. مطالعه حوادث آن سالها در ایران و ترکیه و کشورهای عربی غرب آسیا تا شمال آفریقا، این حقیقت تلخ را آشکار می‌کند که ضعف و تفرقه در امت اسلامی، زمینه‌ساز فاجعه غصب فلسطین شد و این ضربه از سوی جهان استکبار بر امت اسلامی وارد آمد. این عبرت‌آموز است که در آن مقطع، هر دو اردوگاه سرمایه‌داری و کمونیسم با قارون‌های صهیونیست به هم‌افزایی رسیدند؛ انگلیس اصل توطئه را طراحی و پیگیری کرد، سرمایه‌داران صهیونیست اجرای آن را با پول و سلاح بر عهده گرفتند، و شوروی اولین دولتی بود که تأسیس دولت نامشروع را به رسمیت شناخت و انبوه یهودیان را به آنجا اعزام کرد. رژیم غاصب، محصول آن وضعیت در جهان اسلام از سویی، و این توطئه و تهاجم و تجاوز اروپایی از سوی دیگر بود. امروز دیگر وضع جهان، مانند آن روز نیست؛ ما باید این حقیقت را همواره در نظر داشته باشیم. امروز موازنه قوا به نفع دنیای اسلام تغییر یافته است. حوادث گوناگون سیاسی و اجتماعی در اروپا و آمریکا، ضعف‌ها و اختلالات عمیق ساختاری و مدیریتی و اخلاقی غربی‌ها را در برابر جهانیان عریان کرد. قضایای انتخابات در آمریکا و آزمون بشدت رسوای مدیران پرمدعا و متکبر آن، و نیز مواجهه یک‌ساله ناموفق با کرونای همه‌گیر در آمریکا و اروپا و حواشی شرم‌آور آن، و آشفتگی‌های سیاسی و اجتماعی اخیر در مهم‌ترین کشورهای اروپایی، همه نشانه سیر نزولی و افولی اردوگاه غرب است. در سوی دیگر، رشد نیروهای مقاومت در حساس‌ترین مناطق اسلامی، رشد توانایی‌های دفاعی و هجومی آنان، رشد خودآگاهی و انگیزه و امید در ملت‌های مسلمان، رشد گرایش به شعارهای اسلامی و قرآنی، رشد علمی، رشد استقلال‌طلبی و خوداتکائی در ملت‌ها، نشانه‌های مبارکی است که آینده بهتر را نوید می‌دهد. در این آینده مبارک، باید هم‌افزایی کشورهای مسلمان، یک هدف عمده و اساسی باشد، و این چندان دور از دسترس به نظر نمی‌رسد. محور این هم‌افزایی، قضیه فلسطین به معنی همه کشور، و سرنوشت قدس شریف است. این همان حقیقتی است که دل نورانی امام خمینی عظیم (رحمة اللّه علیه) را به اعلام روز جهانی قدس در آخرین جمعه ماه رمضان هدایت کرد. هم‌افزایی مسلمین بر محور قدس شریف، کابوس دشمن صهیونیست و حامیان آمریکایی و اروپایی آن است. طرح ناکام «معامله قرن» و سپس تلاش برای عادی‌سازی روابط چند دولت ضعیف عربی با رژیم غاصب، تلاش‌های مذبوحانه برای فرار از آن کابوس است. قاطعانه گفته می‌شود: این تلاش‌ها به جایی نخواهد رسید؛ حرکت نزولی و رو به زوالیِ رژیم دشمن صهیونیستی آغاز شده و وقفه نخواهد داشت. دو عامل مهم، تعیین‌کننده آینده است: اول - و مهم‌تر - تداوم مقاومت در داخل سرزمین‌های فلسطین و تقویت خط جهاد و شهادت؛ و دوم، حمایت جهانی دولت‌ها و ملت‌های مسلمان در سراسر جهان از مجاهدان فلسطینی. همه-دولتمردان، روشنفکران، عالمان دینی، احزاب و گروه‌ها، جوانان غیور و دیگر قشرها - باید جایگاه خود را در این حرکت سراسری بیابیم و نقش ایفا کنیم. این است آن چیزی که کید دشمن را باطل می‌کند و برای این وعده الهی: اَم یُریدُونَ کَیداً فَالَّذِینَ کَفَرُوا هُمُ المَکِیدونَ[۱]، مصداقی آخرالزمانی به وجود می‌آورد: وَ اللهُ غالِبٌ عَلَی اَمرهِ؛ وَلکِنَّ اَکثَرَ الناس لا یَعلَمونَ.[۲] و السلام علیکم و رحمة الله برکاته. **پاورقی‌ها:** [۱] سوره طور، آیه ۴۲: آیا می‌خواهند نیرنگی بزنند؟ ولی کافران خودشان نیرنگ خورده‌اند. [۲] سوره یوسف، آیه ۲۱: خداوند بر کار خویش غالب است ولی بیشتر مردم نمی‌دانند.