بسم الله الرحمن الرحیم انا لله و انا الیه راجعون بدترین ننگ تاریخ ایران، نموداری وحشیانه از استبداد سیاه سلطنت قرون وسطایی، قتل‌عام مخالفین استبداد. یک سال از فاجعه جانگداز کشتار دسته‌جمعی پانزده خرداد می‌گذرد که توسط قوای استبداد سیاه جهنمی، آدمکشی‌های قرون وسطایی با چهره وحشیانه‌تری تجدید شد. هزاران نفر از برادران مسلمان به جرم طرفداری از نوامیس مقدسه مذهبی و پیروی از مراجع بزرگوار تقلید، به جرم مخالفت با بدعت‌های روزافزون حکومت علیه دین و قانون، در ایام عزاداری خامس آل‌عبا به رگبارهای مسلسل بسته شدند و بدن‌هایشان همچون قربانی‌های مِنی با تراکتورها به زیر خاک پنهان گردید. این حادثه به فاصله سه ماه از تخریب دانشگاه جعفر بن محمد علیه السلام - مدرسه فیضیه قم - اتفاق افتاد که در روز شهادت آن حضرت، قوای انتظامی و فداییان شاه با آواز «مرده باد قرآن به حکم قانون!» مدرسه را ویران و سر و دست طلاب بی‌رمق را شکستند و با کارد و چماق و سنگ، گروه انبوهی را مجروح و زمین را به جرم علم و دیانت به خون طلاب رنگین ساختند. شاه از رادیو گفته بود: دو سه میلیون از جمعیت بیست میلیونی ایران مرا بس است. مقصود از این دو سه میلیون، افراد معدودی از درباریان و مردمان هرزه بی‌ایمان و زنان ولگرد هرجایی می‌باشند که به عنوان پیشقدمان انقلاب سفید معرفی می‌شوند و نقطه مقابل آنها که به عنوان مرتجعین و مخالفین اصلاح در سخنان شاه تکرار می‌شوند، طبقه راقیه[۱] مملکت، پیشوایان دینی، مراجع تقلید، گویندگان مذهبی، استادان دانشگاه‌های ایران، دانشجویان آزادیخواه و سایر مسلمانان آزادیخواه هستند. نتیجه انقلاب سفید شاهنشاه، حبس و تبعید و انواع تعذیب و شکنجه این طبقه شریف و اصیل است. انقلاب سفید شاه!! اهل دین و دنیا را علیه وی شورانده تا به جایی که در قلب اروپا با فریاد «شاه از شهر [فلورانس] بیرون شو»، «خوشگذرانی بس است» و در دیگر از ممالک خارجه به «مرگ بر شاه» و «شاه قاتل است» روبرو می‌شود. دو حادثه تخریب فیضیه و قتل‌عام پانزدهم خرداد، فاجعه عاشورای سرور شهیدان را نمودار می‌کند؛ جز آن که یزیدِ کربلا پس از اندکی متنبه شد و اجازه داد بازماندگان این فاجعه برای کشته‌شدگان خود عزاداری کنند، ولی قهرمان انقلاب سفید ایران باکمال قساوت اجازه عزاداری به هزاران خاندان عزادار که عزیزان خود را از دست داده‌اند نداد؛ در صورتی که برای یک نفر از مهندسین اصلاحات ارضی در شیراز -که به عللی که همه می‌دانند مرده بود- سر و صداها راه انداخت و به عنوان شهید راه اصلاح، مجالسی برای یادبودش منعقد ساخت و مبالغ هنگفتی از بیت‌المال را که همیشه خرج ولگردی می‌کند بدین منظور به مصرف رسانید. صحن حضرت سیدالشهدا علیه السلام روز ۱۲ محرم امسال شاهد[۲] منظره هیجان‌انگیزی بود که انبوه جمعیت ایرانی و غیرایرانی با تذکراتی چند از حادثه پانزده خرداد سال گذشته، سیل اشک بر مقتولین خود جاری ساختند و بر ارواح جهنمی مؤسسین این فاجعه، هزاران لعن و نفرین کردند. امسال مراسم عزاداری در ایران به صورت ورشکسته نمودار شد تا به جایی که چند سال است مانند متوکل عباسی از آمدن زوار به عتبات مقدسه جلوگیری کردند، ولی امسال گروه زیادی با صرف نظر از کرایه برگشت هواپیما از حج به زیارت شتافتند. ای مردم ایران! بدانید که خداوند، حافظ دین خود و حضرت ولی‌عصر (عج) حامی شما است و لازم است تا سرحد امکان از مراجع مجاهد تقلید تبعیت و از احکام حکومت لامذهبی وقت سرپیچی کنید. و الله غالب علی امره. پروردگارا! آنان که بدن‌های برادران ما را قطعه قطعه کردند و به کوچک و بزرگشان رحم ننمودند و آشیانه‌های طلاب علوم دینی را ویران ساختند به شرافت مقربان درگاهت کاخ‌هایشان را ویران بساز و عزیزانشان را و خودشان را به آتش بلا بسوزان. و السلام علینا و علی عباد الله الصالحین. الاحقر: سید عبدالله شیرازی محرم الحرام ۱۳۸۴ هجری. نجف اشرف **پاورقی‌ها:** [۱] پیشرو [۲] در اصل: شاهده