بسم الله الرحمن الرحیم الحَمدُ للهِ و الصَّلاةُ و السَّلامُ عَلی رَسُولِ اللهِ و عَلی رَسولِ اللهِ وَ آلهِ اَجمَعین. فاجعه‌ای که به دست عوامل آمریکا در مکه مکرمه بیت‌الله الحرام و در جوار خانه امن الهی و در روز جمعه نزدیک غروب آفتاب به وجود آمد، آنقدر فجیع و عظیم است که انسان نمی‌داند چه اسمی روی آن بگذارد و از کجا شروع کند و به کجا ختم کند. برای حرف زدن درباره آن فاجعه در آینده، ما وقت و مستمعین فراوان و زیادی داریم. در این لحظات پرهیجان و اضطراب‌آور، مقدمه‌ای را روا نمی‌دانم که اینجا مطرح کنم و مستقیماً وارد متن مطلب می‌شوم. اولین حرف من این است که برای صحبت کردن در این مراسم هر چه فکر کردم که در تاریخ بشریت نمونه‌ای شبیه برای این جنایت و فاجعه پیدا بکنم به جایی نرسیدم. بدون شک ما باید این فاجعه را یک فاجعه منحصر به فرد در تاریخ بشریت به حساب بیاوریم و طراحان این فاجعه را که کسی به غیر از استکبار غرب و آمریکا نیست و مجریان این فاجعه را - که حکام خبیث آل‌سعود هستند-در کل تاریخ بشریت از لحاظ قساوت و جنایت در رأس قساوت‌پیشگان جنایتگر تاریخ به حساب بیاوریم. همین مسأله را توضیح می‌دهم. توجه داشته باشید که محور صحبت من امروز این است که این را توضیح بدهم و روشن بکنم که این فاجعه و جنایت با همه ابعاد و خصوصیتش در تاریخ بشریت بی‌نظیر است و مسلمانان دنیا را به عمق این جنایت متوجه بکنم تا تصمیمات لازم را در مورد آن بگیرند. اولا ببینید کیفیت این حادثه چگونه است، صحنه را مجسم بکنید. خوشبختانه صحنه به گونه‌ای اتفاق افتاد که کل امپریالیسم خبری هم اگر تلاش بکند نمی‌تواند حقایق صحنه را بپوشاند، در منظر صدها هزار انسان این اتفاق افتاده است. این حادثه را وقتی که انسان با جنایات جنایتکاران بزرگ تاریخ مثل هیتلرها و مغول‌ها و جنایتکارانی که شامل حکام بزرگ امروز هم می‌شود، حتی جنایات آمریکا در کشورهایی مثل ویتنام و جاهای دیگر، مقایسه می‌کند با خصوصیاتی که در آن وجود دارد، این از همه جلو زده است. کسانی که مورد تعرض در آن فاجعه قرار گرفته‌اند، جمعیتی انبوه از زوار و حجاج بیت‌الله الحرام و میهمانان خداوند در خانه خدا و حرم امن الهی بودند و کسانی که مجری این جنایت هستند، کسانی هستند که اسم خودشان را «خادم الحرمین» گذاشته‌اند و لقب میزبان میهمانان الهی را برای خودشان یدک می‌کشند. صدها هزار انسان، در آفتاب گرم مکه مکرمه، در خیابان‌های مکه و در حالی که انبوه جمعیت، حرارات شدید خورشید، داغی زمین و همه عواملی که می‌تواند جمعیتی را در حال فشردگی و رنج و در نهایتِ فشار قرار بدهد، خواسته‌هایی که این انسان‌ها مطرح می‌کردند هیچ ربطی به حکام سعودی به عنوان حاکم یک کشور نداشته است. حالا به اربابان آنها به ریشه‌های آنها و به حامیان آنها مربوط می‌شده، اینها چیزهایی است که با ادعاهای سعودی‌ها نمی‌خوانده است. اینها می‌گفتند: «مرگ بر اسرائیل»، «مرگ بر آمریکا» و «مرگ بر استکبار»، و حتی «مرگ بر ارتجاع» هم -که سعودی‌ها خود را نمونه آن می‌دانند -نمی‌گفتند. صحبت از استکبار و استعمار و صهیونیسم و جنگ‌افروزان منطقه و شعارها، شعارهای اسلامی و انسانی بود و جمعیت، خالی از هرگونه سلاح تعرضی و خالی از هرگونه تعرض نسبت به حاکمان سعودی که در آنجا مسئولیت نظم در مکه و پذیرایی از زوار را به عهده داشته‌اند، بود. اکثریت جمعیت را مردم مستضعفی از ایران، از کشورهای آسیایی، از کشورهای آفریقایی و مخصوصاَ اعراب متدین کشورهای اسلامی و مردم مظلوم و مجاهد و مظلوم افغانستان تشکیل می‌دادند و در چنین صحنه‌ای که یک تظاهرات مسالمت‌آمیز و بدون خشونت و با مقدمه‌ای که از پیام جاوید حضرت امام شروع می‌شود و در همان پیام، حضرت امام زائران بیت‌الله الحرام را نصیحت می‌کند که سعی کنید نظم منطقه را حفظ کنید و بهانه‌ای به دست اخلالگران ندهید و با سخنان نماینده حضرت امام که باز مردم را دعوت به آرامش و نظم می‌کند شروع می‌شود. حرکت جمعیت به طرف مکه معظمه و بیت‌الله بود که برای نماز مغرب می‌خواستند خود را به آنجا برسانند. شما این صحنه را در نظر بگیرید و ببینید تعرض به این جمعیت یعنی چه؟ و حکام سعودی چه از جان این جمعیت می‌خواستند؟ چرا این قساوت در این صحنه با این شدت و با این عمق بروز کرده است؟ ما دست اجرایی حکام آل‌سعود را می‌بینیم، اما شکی نداریم که این فاجعه نمی‌تواند بدون دستور و خواست ابرقدرت آمریکا در این لحظه اتفاق افتاده باشد. سعودی‌ها تحقیقاً محاسبه کرده و تشخیص داده‌اند که این فاجعه ریشه آنها را می‌زند و آنها را در تاریخ آنچنان رسوا می‌کند که سرشان را دیگر در تاریخ نمی‌توانند بلند کنند و این آمریکا است که عربستان را تبدیل به نوکر خود کرد که به این جنایت تن داد و این جنایت را ترسیم کرد که اینها را در بحث خودم و در جای خودش می‌آورم. به هرحال ریشه جنایت، هر کسی که باشد، سعودی به عنوان مجری و عامل نمی‌تواند از زیر بار این مسئولیت شانه خالی بکند و ما ضمن این که ریشه اصلی را برای انتقام انتخاب خواهیم کرد، ولی از جنایت سعوی‌ها هم صرف‌نظر نخواهیم کرد. من لحظه‌ای به فکر افتادم که این فاجعه را با جمعه خونین هفده شهریور [۱۳۵۷] مقایسه بکنم، بعد دیدم که خیلی فاصله دارد. در این جمعه خونین قساوت دربار پهلوی، همپالگی فهد، کشتار انسان‌ها اگرچه عمیق بود، اما فرق دارد. مردم در اینجا به عنوان مبارزه با شاه و دربار پهلوی جمع شده بودند. اگر او با مردم طرف شد، به عنوان یک طرف که مخاطب مردم است و آنها با او طرف شده بودند درگیر شد، گرچه جنایتکار بود و قساوت کرد و گرچه حق مردم بود که این خواسته را داشته باشند، ولی تفاوت دارد. این جمعیتی که در آنجا مورد تعرض قرار گرفتند، میهمان دربار سعودی بودند. اینها میهمانان خدا بودند، آنها شعار علیه کسی می‌دادند که سعودی‌ها به دروغ خودشان هم این شعار را می‌دهند: علیه اسرائیل شعار دادن، مرگ بر صهیونیست گفتن، مردم را دعوت به اتحاد کردن و «ایها المسلمون اتحدوا اتحدوا» شعار دادنِ اینها چیزهایی است که خود سعودی‌ها به صورت شعار می‌گویند. شاه در اینجا اگر این جنایت را کرد برای این بود که دید اینها مستقیماً در این میدان دارند «مرگ بر شاه» می‌گویند، درگیری و جنگ است، یک طرف حق و یک طرف باطل و دستور داد که قساوت کنند، اما در عربستان به چه دلیلی با مردم این طوری مواجه می‌شوند و به چه دلیلی این مردم را به گلوله می‌بندند و از بالای پشت بام قطعات بزرگ سیمان و آجر بر سر انبوه مردم می‌ریزند؛ این چطور قابل مقایسه است؟! فکر کردم که مناسب‌ترین چیزی که در این بابت به چشم می‌خورد به عنوان یک مثال حادثه دیریاسین در فلسطین است [۱]، ولی ابعاد قضیه با آن خیلی فرق دارد. در دیریاسین، اسرائیلی‌ها وقتی که بخشی از فلسطین را غصب کردند و مردم یک روستا را جمع کردند، برای این که ملت فلسطین را بترسانند و آنها فرار بکنند، مردان را از زنان در میدان جدا کردند و مردها را در جلوی چشم زن‌ها به آتش کشیدند و بعد زن‌ها را [عریان] سوار کامیون‌ها کردند و در شهرها گرداندند و کارهایی از این قبیل. آنجا را در نظر بگیرید که طرفش حکام تروریست اسرائیل هستند و این طرف، مردم فلسطین هستند که داشتند با مردم اشغالگر می‌جنگیدند و صحنه جنگ و صحنه نزاع است و طرف هم اسرائیل است و آن طرف هم فلسطینی‌ها؛ در عین حال حادثه دیریاسین با همه سانسوری که در آن زمان شد، دنیا را تکان داد و مدتی حامیان اسرائیل را به انفعال کشاند. اما ابعاد حادثه‌ای که در جمعه خونین و سیاه مکه اتفاق افتاد مثل آن است؟ اینجا میهمانان خدا و میهمانان حکام سعودی و میهمانان کسی که خودش را خادم‌الحرمین معرفی کرده، کسانی که متعهد شده‌اند امنیت آنها را حفظ بکنند، کسانی که سعودی از آنها پول گرفته که نیازهای‌شان را تأمین بکند، کسانی که با دادن ویزا تعهد حفاظت آنها را به عهده گرفته، کسانی که آنجا برای نجات فلسطین [۲] و نجات کشورهای عربی و نجات افغانستان و نجات اسلام به صورت ظاهر لااقل همراه با شعارهای دروغین و ریاکارانه حکام سعودی و ارتجاع عرب در حرکت بودند، آیا قابل مقایسه با حادثه دیریاسین است؟ شیوه قساوت به گونه‌ای است که نشان از یک برنامه‌ریزی همه جانبه-فقط به منظور کشتار زوار ایرانی و هر کسی که با ایرانی‌ها در آن تظاهرات شرکت داشته است - دارد. همان طور که نماینده امام هم در بیاناتشان گفته بودند و تا به حال خبرهای قطعی به ما رسیده، در این میدان و مسیری که حجاج تظاهرکننده بودند همه راه‌های ورودی و راه‌های خروجی بسته شده بود، تمام راه‌های فرعی و کوچه‌ها بسته شده بود که کسی نتواند فرار بکند. هنگامی که تهاجم شروع می‌شود، فقط از دو طرف که امکان فرار و یا عقب‌نشینی و دررفتن از معرکه وجود داشت، دژخیمان سعودی وارد معرکه می‌شوند. از جلو که عمدتاً خانم‌ها، معلولین و جانبازان بودند و از عقب که عمدتاً متصدیان و مسئولان بودند و به هر دو طرف تهاجم شروع می‌شود و از روی بام‌ها و ساختمان‌های مُشرف، که از پیش مأموران جلاد سعودی موضع گرفته بودند با همه امکاناتی که بتوان یک جمعیت بی‌سلاحی را مورد تعرض قرار داد به اینها هجوم می‌آورند، سنگ می‌زنند، چوب می‌زنند، بطری با مواد آتش‌زا می‌زنند و مأموران خشنی که مسلح به اسلحه سرد در میان مردم بودند، مردم را می‌زدند و آنهایی که اسلحه گرم داشتند از اطراف به مردم، بی‌هدف و با مسلسل‌ها شلیک می‌کردند. گاز خفه‌کننده که در چنین اجتماعی به هیچ نحوی و در هیچ جایی از دنیا تجویز نشده، برای متفرق کردن مردم به جای گاز اشک‌آور به کار گرفته می‌شود. گاز اشک‌آور می‌زنند که مردم متفرق بشوند. خوب، این مردم بنا نداشتند که متفرق نشوند، اینها دو طرف را بسته بودند که مردم متفرق نشوند، گاز خفه‌کننده ریختن صرفاً به خاطر این بود که هم مردم را بیشتر بترسانند و هم عده‌ای را نیز با همین گاز از بین ببرند. مجروحانی که روی زمین مانده بودند و کسانی که زیر لگد بی‌حال شده بودند، وقتی که کمی میدان خلوت می‌شود و نیروهای امداد می‌آیند که اینها را ببرند، به جای این که راه بدهند اینها را ببرند، ماشین‌های امدادرسانی را به گلوله می‌بندند و آنها را هم در ردیف اینها روی زمین می‌ریزند. همه آثاری که در آنجا وجود دارد و همه ادله‌ای که وجود دارد و همه حوادثی که اتفاق افتاده، نشان می‌دهد که اینها برنامه‌ریزی کرده بودند که قتل‌عامی در میان مردم بکنند. حتی بعضی از خانه‌های مجاور که مردم خود مکه بودند و رحم‌شان به جوش آمده بود و درِ خانه‌ها را باز کردند تا مردم به این خانه‌ها پناه ببرند، مأموران عربستان به این خانه‌ها گاز خفه‌کننده انداختند و احیاناً به داخل خانه هم تیراندازی کردند. چنین حادثه‌ای را شما کجا سراغ دارید؟ حالا این حادثه با این ابعاد اتفاق می‌افتد، برای چه؟ واقعاً آدم تصور بکند که عربستان سعودی و آمریکا که طراح این حادثه هستند، چه چیز از این حادثه می‌خواستند و چه هدفی داشتند که این گونه قساوت کردند؟ یکی از دلایلی که برای همه روشن است شکست افتضاح‌آمیز آمریکا در خلیج فارس و بعد رسوایی جبران‌ناپذیر سفر قاچاق هیئت آمریکایی به ایران است [۳]. آنچه که در آمریکا دارد بر سر این مسأله اتفاق می‌افتد و افتضاح آمریکا در جریان رزم ناو استارک و بدترین افتضاح آمریکا در تاریخ نظامیش در جریان اسکورت کشتی‌های نفتکش کویتی و حمل نفت با پرچم آمریکایی‌ها که آخرین پرده‌اش روز قبل از حادثه اتفاق می‌افتد که هلیکوپتر نظامی آمریکا با آن خفت در آب‌های خلیج فارس فرو می‌رود. این افتضاح‌ها آمریکا را محتاج کرده که یک حادثه فجیع در دنیا در رابطه با جمهوری اسلامی و انقلاب اسلامی و چه بهتر که در کنار خلیج فارس اتفاق بیفتد. آمریکا به این حادثه محتاج است ولی اینطور نیست که این طراحی آمریکایی‌ها به نفع آنها تمام بشود، حالا خواهیم دید که بعد از این، چه بر سرشان می‌آید! آمریکایی‌ها به این فاجعه احتیاج داشتند و جایی در دنیا آماده‌تر از عربستان سعودی و کعبه مکرمه و خانه خدا نبود. آنجا بود که یکصد و پنجاه هزار زائر بی‌سلاح و بی‌دفاع ایرانی و ده‌ها هزار نفر از دوستان مسلمان ایران با دست خالی در اختیار حکام و جلادان سعودی بودند و آنجا بود که می‌شد فاجعه‌ای از این قبیل درست کرد و نقد بود. و مکان از لحاظ آنها مناسب بود و دست نیروهای مدافع ایران و مسلمانان جهان و نیروهای انقلابی مسلح از آنجا کوتاه بود و آنها دستشان باز بود تا هر کاری که می‌خواهند بکنند. ولی عواقب آن را فکر نکرده بودند و فکر می‌کردند همین یک روز است که اتفاق می‌افتد. برای این که افکار عمومی دنیا را از افتضاح آمریکا دور بکنند، برای این که ضربه‌هایی به انقلاب اسلامی بزنند که جوابی باشد به آمریکا که در طبس و لبنان و میدان‌های سیاست بین‌المللی از دست انقلاب ایران ضربه خورده و برای این که جواب عملی به پیام بسیار عظیم و سرنوشت‌ساز رهبر انقلاب و امام امت بدهند که پایه‌های حکومت استکبار و ارتجاع را لرزاند، اینها به چنین حادثه‌ای نیاز داشتند ولی مثل سایر مواقع احمقانه برخورد کردند و اشتباه بزرگی را مرتکب شدند. حکام سعودی عامل مناسبی برای این کار بودند، تاریخ وهابی‌ها در شبه جزیره و سعودی‌ها برای اربابانی که طراح این جنایت بودند روشن بود. سعودی‌ها در تاریخ کوتاه خود بیشترین خونریزی را در تاریخ نسبت به جریان‌هایی از این قبیل کرده‌اند. حکام سعودی سابقه کشتارهای وسیعی را در همین مدینه، و در روستاهای اطراف مکه و مدینه، در خلیج فارس، و در احساء، و در منطقه شرقی عربستان سعودی [قطیف]، در کربلا و نجف، و غارت کردن منابع فرهنگی، آتش زدن کتابخانه‌ها، خراب کردن ابنیه تاریخ اسلامی-آنهایی که از زمان پیغمبر (ص) در مدینه سالم بوده - خانه‌های بسیار باارزشی که از زمان پیغمبر (ص) و خلفاء در طول تاریخ اسلام باقی مانده بود و ارزش باستانی و اسلامی و فرهنگی داشت، در این مدت عمر خود نشان داده بودند. قساوت‌پیشگان وهابی شعارهای خاصی را جلو پای سربازانشان گذاشته بودند و اینها هر جنایتی را مرتکب می‌شدند. من خواهش می‌کنم از این به بعد یک مقدار بیشتر به تاریخ این دوره شوم رسیدگی بشود که اینها چه عناصری در تاریخ هستند. آمریکایی‌ها اینها را آدم‌های مناسبی برای این کار دانستند، زیرا هیچ کس دیگر غیر از اینها آمادگی ندارد که در مکه مکرمه و در کنار خانه خدا میهمانان خدا را این گونه مظلومانه تحت این گونه حملات و این گونه جنایات قرار بدهد. این فقط از عهده مستکبری مثل آمریکا و اجرایش هم فقط از عهده کسی که یک چنین تاریخ سیاهی پشت سر دارد بر می‌آید. اینها این جنایت را این گونه مرتکب شدند و نه این اولین جنایت و نه آخرین جنایت اینها است، ولی این فجیع‌ترین جنایت اینها است با ابعاد گوناگونی که اینها در این جنایت از خود بروز دادند. حالا باید چه کرد؟ الان فکر می‌کنید که دنیای اسلام، دنیای آزاد و روشنفکرها و قلم به دست‌های دنیا، مراکز خبری دنیا، کنفرانس‌های جهانی، مراکز حقوق بشر، سازمان ملل و دیگر کسانی که به اسم این‌گونه عوامل عوامفریب، به جان اینها افتادند، با این حادثه چگونه برخورد خواهند کرد؟ آینده برخورد چیست؟ از همین حالا پیدا است. از دیشب که عربستان سعودی بر خودش مسلط شده و برنامه‌های تبلیغاتی‌اش را شروع کرده، مراکز خبری دنیا ناجوانمردانه دارند قضیه را به یک مسیر دیگری می‌برند. آن طور که می‌گویند ایرانی‌ها برای تظاهرات رفته بودند و درگیری به وجود آمده و نیروهای عربستان برای ایجاد امنیت وارد جریان شده‌اند و آمار می‌دهند که در این جریان عده‌ای از زوار ایرانی شهید شده‌اند، یک عده از پلیس عربستان کشته و عده‌ای هم از زوار غیر ایرانی کشته شده‌اند. همه می‌دانند که ایرانی‌ها دست از آستین بیرون نیاوردند و نماینده امام و سایر مسئولین دستور دادند که به دست اخلالگران و متجاوزین بهانه ندهید و می‌دانند که اینها دفاع نکردند. همه می‌دانند و آمار هم نشان خواهد داد که اکثریت شهدا و مجروحین را خانم‌ها تشکیل می‌دهند که زن‌های چادری اهل دفاع نبودند. جمعی از جانبازان، شهید و مجروح شدند که روی چرخ‌ها و بدون دست و پا در کنار جمعیت و در جلو جمعیت بودند. عربستان به دروغ و خیانت می‌گوید که چند تن از مأمورین آنها مثلاً هشتاد نفر کشته شده و همین را هم به بوق‌های تبلیغاتی می‌دهد و کسانی هم در دنیا مثل شاه حسن [۴] و شاه حسین [۵] و شاه صدام در جلوی کسانی هستند که جنایت عربستان سعودی را تأیید می‌کنند و به او تبریک می‌گویند که چنین قساوتی را مرتکب شده، حالا رسانه‌های جهانی چه می‌خواهند بکنند؟ اینجا چند صد هزار چشم حجاج شاهد قضیه بوده و اینها به شهرهای‌شان باز می‌گردند، اینها جزئیات حادثه را روی زمین دیده‌اند، اینها چادرها و روسری‌ها و لباس‌های افراد شهید شده را تا روز بعد روی کف خیابان‌ها دیده‌اند، اینها خیابان مملو از خون شهدا را دیده‌اند و اینها صدای رگبار گلوله‌ها را چند بار شنیده‌اند و نامردهای سعودی باز هم اعلام می‌کنند که ما گلوله‌ای شلیک نکرده‌ایم! ببینید وقتی که فضاحت یک انسان از حد می‌گذرد، دیگر این جوری برخورد می‌کنند! دنیا می‌خواهد با این مسأله چه کار بکند؟ من شکی ندارم که الان بانک‌های سعودی در سراسر دنیا دریچه‌شان را برای روزنامه‌ها و رادیوها و تلویزیون‌ها و قلم‌دست‌ها باز می‌کنند تا آنها این تصویر را روتوش نمایند و این چهره کثیف و آلوده را گریم کنند. امروز کل دنیا، روزنامه‌های دنیا، مجلات دنیا، رسانه‌های تبلیغی و مراکز خبری و خبرگزاری‌ها و خطیب‌ها و گوینده‌ها همه در معرض یک آزمایش بسیار مهمی قرار گرفته‌اند. آیا می‌خواهید این چهره‌کثیف را گریم کنید و یا می‌خواهید بخشی از این حقیقت را به اطلاع مردم برسانید؟ شما ممکن است با پول و یا باجی که می‌گیرید تلاشی کنید که این جنایت را بپوشانید، ولی بدانید این چند صد هزار چشمی که ماجرا را دیده‌اند وقتی که به شهر خود برگشتند، هیچ کس سکوت نخواهد کرد؛ ولی این قصه، قصه‌ای نیست که در دنیا بتوان روی آن سرپوش گذاشت. جمعه خونین مکه و جمعه پیش از عید قربان از این به بعد هر سال یادگار شهدا است. تظاهرات مسلمانان در مکه یک تریبون آزاد و جهانی خواهد بود برای این که مردم جنایات حکام آل‌سعود و شیطان‌های بزرگ دنیا را بشنوند و بدانند که این جنایتکارها برای ترمیم جنایات خود تا کجا حاضرند پیش بروند! ما ضمن این که می‌دانیم که مراکز خبری دنیا از همین الان برای سرپوش گذاشتن، برنامه‌ریزی کرده‌اند؛ ولی مطمئن هستیم این از آن مواردی است که پوشیدنش آسان نیست. از این طرف هم اطلاع داریم که در سراسر دنیا مراکز اسلامی و انسان‌های شریف و آزاده که همه چشمشان به عربستان بود و همه منتظر این راهپیمایی عظیم برائت از مشرکین بودند، همه این خبر را الان گرفته‌اند و گوششان به صدای ما است و واقعیت را از زبان ما خواهند شنید و به آسانی نخواهند گذاشت که این قطعه عزیز و عظیم که برای کندن ریشه ظلم و ستم و ارتجاع و صهیونیسم باید در اختیار مردم دنیا باشد، از دستشان برود. پررویی حکام سعودی به آنجایی رسیده است که هیأتی که از طرف ایران، نماینده حضرت امام، نماینده ریاست جمهوری، نماینده دولت و وزارت خارجه که برای دلجویی از عزیزان مجروح و آوردن جنازه‌های شهدا و احوالپرسی از مسئولان حج در فرودگاه جده وارد عربستان شدند، به اینها می‌گویند شما اگر می‌خواهید اجازه بگیرید و به مکه بروید، اول باید با مقامات سعودی ملاقات کنید و اینها می‌گویند ما با چه کسانی ملاقات کنیم با چه جنایتکارانی ملاقات کنیم؟! چه حرفی داریم با اینهایی که فرزندان اسلام را کشته‌اند که به آنها بزنیم، برای احوالپرسی اینها ما آمده‌ایم و آنها می‌گویند نه! ما اجازه نمی‌دهیم و هیئت را برمی‌گردانند؛ به خیال این که این هیئت به آنجا برود و صحنه‌های جنایت آنها را ببیند و به مردم بگوید و خیال کرده‌اند که این حادثه زیر سرپوش اینها می‌ماند و با این کانال انحرافی که اینها زده‌اند تبلیغات اینها ممکن است ادامه پیدا بکند! در چنین شرایطی ما چه خواهیم کرد؟ امروز در کل ایران غوغا است، خانواده‌هایی که عزیزانشان در مکه هستند، دیروز هیجان‌زده و ناراحت به سفارتخانه‌های عربستان و کویت هجوم بردند، این را عَلَم کرده‌اند و روضه‌خوانی می‌کنند که ایرانی‌ها در سفارت ریخته‌اند و یک کاغذ پاره کرده‌اند و فلان کس را ربوده‌اند و خدا می‌داند که اگر مأمورین انتظامی ما اینها را از دست مردم نگرفته بودند، چه بر سر اینها می‌آمد! اینها را گرفتند و بردند برای حفاظت در جایی نگه داشتند. نامردهای تبلیغاتی دنیا، این مسأله را مهمتر از اصل مسأله کرده‌اند. رسانه‌های تبلیغی آمریکا و انگلیس و سایر جاهایی که در این توطئه شریک بودند، اولین حرفی که مطرح می‌کنند این است که سفارت عربستان چه شده و سفارت کویت چه شده! نامردها! شما از این که چند صد نفر آدم در گرما و تشنه در خیابان‌های مکه با خون خود آغشته شده‌اند و چند هزار نفر در بیمارستان‌ها، به جای دارو لگد به آنها می‌زدند حرفی نمی‌زنید و از یک حرکت کوچکی که مردم عزادار نسبت به یک سفارتخانه کرده‌اند، اینقدر مسأله درست می‌کنید؟ گستاخ‌های بی‌رحم و بی‌وجدانی که این‌گونه با حقایق تاریخی دنیا می‌خواهید برخورد بکنید! آن روزها دیگر گذشته است، الان همه دنیا منتظرند بدانند که سازمان ملل چه خواهد کرد، حقوق بشر چه خواهد کرد، کنفرانس اسلامی چه خواهد کرد، علمای اسلامی چه خواهند کرد و روحانیون سراسر جهان چه خواهند کرد؟ مسأله از چند ایرانی، چند لبنانی و چند افغانی گذشته، قضیه هتک حرمت خانه خدا است. اینجا جایی است که یک مگس را نمی‌شود به این صورتی که شما برخورد کردید از میان برد، اینجا خراشی به بدن کسی نمی‌شود وارد کرد، آن هم به دست مدعی خدمت به حرم! مردم منتظر هستند ببینند که این بی‌احترامی که به مقدسات اسلام شد، این هتک حرمتی که در تاریخ شد و این فاجعه‌ای که برای اولین بار در تاریخ کعبه به این فضاحت و در برابر دوربین‌های زیادی که داشت منظره را ضبط می‌کرد اتفاق افتاد، و جواب این رگبار گلوله‌ای که فضای عربستان را گرفته بود، در دنیا مجامع خبری، مجامع سیاسی و کنفرانس‌ها و شورای شوم همکاری خلیج فارس-که اگر خودش را تبرئه نکند شریک این جرم ممکن است قلمداد بشود-چگونه خواهند داد؟ اینها همه باید به این قضیه جواب بدهند. خیال می‌کنند این که چند تا شاه برای فهد پیشقدم می‌شوند، مسأله را حل می‌کند. تصمیم روی این مسأله را یک میلیارد مسلمان می‌گیرند. کعبه مال سعودی‌ها و مال عرب‌ها نیست، کعبه مال همه مسلمین است. من این مصیبت عظمی را قبل از همه به رهبر عزیزمان تسلیت عرض می‌کنم و می‌دانم که امروز آن قلب رئوف ایشان تحت فشار است! چون بچه‌های روحانی خودش و فرزندان این انقلاب را بیشتر از فرزندان خودش دوست دارد و من می‌دانم که ایشان چه حالی دارد؛ گرچه این دل محکم و این سینه فراخ و این حوصله عظیم در طول زندگی خودش از این‌گونه حوادث را زیاد تحمل کرده است. من به خانواده‌های شهدا تسلیت و تبریک می‌گویم. شما افتخار بزرگی را کسب کردید. این بچه‌ها، این شوهرها، این مادران و این خواهران شما رفتند خانه خدا را زیارت کنند، ولی از خانه گذشتند و به ملاقات صاحب خانه رفتند، از خیابان‌های گرم مکه یکسره در فردوس اعلی پرواز کردند و در کنار انبیاء و اولیاء و در ردیف شهدا به میهمانی خدا رفتند. اینها میهمانان عزیز و عظیم خدا هستند و خون اینها در آینده و تاریخ قبر اینها در هر کجا که باشد الهامبخش است. شما خانواده‌ها متأثر نباشید، خودتان را تسکین بدهید، تبریک بگویید به خودتان که چنین چیزی را دارید. امام در این پیام تاریخی خود که بیان کرده‌اند [۶] انگار از این شهدا حرف زده‌اند. اینها حاجی واقعی هستند، حج و زیارت اینها مقبول است و مساوات همه مردم را در کعبه اعلام می‌کند که عرب و عجم و سفید و سیاه و سرخ همه در یک ردیف در آنجا آمده‌اند و خداوند در آخر می‌فرمایند: و مَن یَرد فِیهِ باِلحادٍ بظَلم نُذِقهُ مِن عَذاب ألِیم. [۷] خیلی جمله تسلیت‌آمیزی است. خداوند می‌فرماید: هرکس اینجا بخواهد از منشأ الحاد و ظلم با مردم برخورد کند و ظلمی را مرتکب بشود، خداوند او را عذابی سخت می‌چشاند. خدایا! می‌دانی که آمریکایی‌ها و حکام سعودی حرمت خانه تو را شکستند و می‌دانی که ظلمی را که منع کردی و تهدید کردی، مرتکب شدند و می‌دانی که مسلمانانی که شعار «مرگ بر آمریکا » و «مرگ بر اسرائیل» می‌دادند، غیر از رضایت تو در آن هوای گرم هیچ چیز نمی‌خواستند. خدایا! انتقام خون این شهدا و این عزیزان و این مصدومین را بر اساس وعده‌ای که به ما فرموده‌ای باید بگیری. ما به عنوان سربازان خدا و به عنوان کسانی که مجری احکام خدا هستیم خود را موظف می‌دانیم که انتقام خون شهدا را هم از آمریکا و هم از حکام سعودی بگیریم. انتقام خون شهدا این نیست که به اندازه اینها یا ده برابر اینها از قاتلانشان کشته بشود؛ انتقام این شهدا این است که ریشه حکام سعودی از منطقه کنده بشود، انتقام این خون‌های مقدس این است که حرمین شریف و بقیع مقدس از لوث وجود روحانیون شرور و خبیث پاک بشود؛ و انتقام خون این شهدا این است که ثروت‌های عزیز و عظیم دنیای اسلام که در زیر خاک‌های جزیرةالعرب در جنوب خلیج فارس خوابیده است، از دست این جنایتکاران و عاملان استکبار گرفته بشود و در مصارف مسلمین و اسلام و برای عظمت جهان اسلام در مبارزه با کفر و الحاد و استکبار مصرف بشود. این کار از پریروز عصر شروع شده و کسی نمی‌تواند هم جلوی این حرکت را بگیرد. اگر دنیاداران کم صبر و کم حوصله‌اند، خداوند و سربازان و رهروان راه خداوند باید صبر و متانت داشته باشند و با برنامه‌ریزی باید به این اهداف مقدس اسلام برسند و راهی را که خود این خبیث‌ها و شرورها شروع کردند ما با هُل دادن اینها در کوره‌راهی که خود انتخاب کرده‌اند آنها را به جهنم و مرگ حتمی ان شاء الله برسانیم. از طرف همه مسئولان کشور و از طرف شخص حضرت امام و نمایندگان اسلام از امت عزیز و عظیم و هشیار و بیدار که امروز این حماسه را در خیابان‌های تهران به نمایش گذاشتید و از همه مردممان که در سراسر کشور -که گزارش‌ها نشان می‌دهد همه جا مثل تهران، خیابان‌ها یکپارچه عزا و صحنه تظاهرات است-تشکر می‌شود و از عزیزانی که در این مجلس از مقام ریاست جمهوری، ریاست دیوان عالی کشور و هیأت دولت و نمایندگان و سایر شخصیت‌ها شرکت کرده‌اند متشکرم و از همه دوستان اسلام در سراسر دنیا دعوت می‌شود که خود را آماده برای این که انتقام واقعی را از مسبب اصلی این فاجعه و مجری این فاجعه، مناسب و با اهداف صحیح اسلامی بگیرند آماده کنند. شما را به خدا می‌سپارم و از همه شما متشکرم. در پایان بشارت داده می‌شود که رزمندگان برای جواب به حکام سعودی و صدام و آمریکا عملیات پیروزمندانه‌ای را دیشب و امروز انجام داده‌اند که به خانه‌ها برگردید و اخبار را از رادیو گوش بدهید. و السلام علکیم و رحمة الله و برکاته. **پاورقی‌ها:** [۱] این واقعه در ۹ آوریل ۱۹۴۸ برابر با ۲۰ فروردین ۱۳۲۷ روی داد. [۲] در اصل: اسرائیل [۳] منظور، سفر غیررسمی مک فارلین، نماینده ویژه دولت امریکا به ایران است. [۴] پادشاه مراکش [۵] پادشاه اردن [۶] اشاره به پیام امام به حجاج بیت‌الله الحرام در همان سال است. [۷] سوره حج، آیه ۲۵: هر کس بخواهد در این سرزمین به ستم کجروی کند، او را از عذابی دردناک می‌چشانیم.