بسم الله الرحمن الرحیم امروز از نظر این که روز تولد یگانه دختر پیغمبر اسلام حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها می‌باشد بسیار بااهمیت است. روزی است که تمام مسلمین جهان در تمام ممالک اسلامی باید به پاس احترام این بانوی باعظمت جشن‌ها گرفته و اظهار سرور نمایند. متأسفانه در مملکت ایران رفتار هیأت حاکمه با ملت شریف و متدین نحوی شده، گویی که سرتاسر مملکت را غم و اندوه فراگرفته و عموم ملت از عاقبت امر نگران، و شب و روز خود را به وحشت و نگرانی عجیب می‌گذرانند. من یقین دارم که دل پرخون حضرت ولی‌عصر (عج) تأثیر عمیقی در تمام دل‌ها داشته و روز به روز رو به تزاید است. تصویبات غیرمشروعه یعنی مصونیت مستشاران آمریکایی، بسیار مایه تأسف است. با این که در زمان زمامدار سابق، ایادی استعمار دول بیگانه برای این که ملت ایران را تحت نفوذ و سلطه و بردگی خود درآورند، چنین مطلبی را بر ملت ایران تحمیل کرده بودند و از افتخارات آن زمان، این موضوع بود که ملت از فرط خوشحالی جشن‌ها گرفتند[۱]، (بدبختانه) نمی‌دانم چه موجباتی فراهم گردید و چه عواملی باعث شد که این قانون منحوس را بار دیگر در مجلسین ایران علیرغم اَنَف[۲] تمایلات ملت شریف ایران بالاخص[۳] جامعه روحانیت، تصویب نمودند. آخر در کجای دنیا سابقه دارد که برای رقیت و بردگی یک مشت ملت محروم، همچون قانون وحشیانه را وضع کنند؟ در صورتی که فعلاً تمام دول عقب افتاده هم برای احراز استقلال و کسب آزادی خود از قید استعمار قیام نموده و از نعمت حریت برخوردار می‌باشند. دولت ایران به وسیله مطبوعات و دستگاه تبلیغات، مملکت ما را همردیف با ممالک راقیه[۱] دنیا معرفی می‌کند و حال آن که عملاً برخلاف آن رفتار می‌نماید. [آیا] مفهوم ارتقاء[۲] این است که اگر یکی از مستشاران آمریکایی روی همین قانون به یک فرد محترم ایرانی حتی شخصیت بزرگی از هر طبقه، جنایت و خیانت کند و به عِرض و ناموس و مال مسلمین دست تعدی و تجاورز دراز کند، مصوینت داشته باشد و محاکم قضایی ایران حق مداخله و بازداشت آن را نداشته باشند؟ من یقین دارم که عقلای ایران به وضع رجال ایران خندیده و این نوع تصویبات را رجوع به قهقرا و ارتجاع سیاه تفسیر خواهند کرد؛ زیرا مصونیتی که برای آنها تصویب شده، برخلاف قوانین بین‌الملل و دور از شرافت و انسایت و غیرت است. [آیا] این معنی را می‌شود به غیر از ارتجاع سیاه تعبیر نمود؟ من نمی‌دانم به کدامیک از مصیبت‌ها گریه کنم؟ به مخالفت با صریح احکام اسلام و قرآن گریه کنم یا به نشر کتب ضاله و نشریات ضداسلامی گریه کنم؟ یا به محدودیت گویندگان دینی گریه کنم؟ به وضع ملت بیچاره ستمدیده گریه کنم یا به وضع فقرا گریه کنم که فردای زمستان با این گرانی قیمت‌ها، با این قحطی وسایل زندگی چه خواهند کرد؟ به وضع اقتصادی مملکت گریه کنم یا به بازار فلج و راکد گریه کنم؟ به قحط‌الرجال مملکت گریه کنم، یا به رفتن فلاحت و زراعت گریه کنم؟ به گرفتاری علما و خطبا و دانشمندان و رجال و اساتید محبوس گریه کنم یا به زجر و شکنجه‌ها گریه کنم؟ آیا سزاوار است که تاکنون حضرت حجت‌الاسلام و المسلمین آقای قاضی[۳]، اول شخص مجاهد آذربایجان دامت برکاته در حبس به سر برند؟ آیا روا است که حضرت مستطاب حجت‌الاسلام خطیب شهیر آقای حاج شیخ عباسعلی اسلامی دامت برکاته که از مفاخر روحانیت می‌باشند و خدمات شایانی در اسلام نموده‌اند (از قبیل مدارس اسلامی) محبوس باشند و با دستبند برای محاکمه به این سمت و آن سمت بکشند؟ دستبندی که برای دزدها و جانی‌ها می‌باشد. آقایان وکلای بی‌موکل که در خانه ملت گرد آمده‌اید! آیا شماها برای دفاع از حقوق مسلمین و حفظ استقلال ملت و مملکت جمع شده‌اید یا برای این که با دست خود سند اسارت و بردگی یک مشت ملت شریف ایران را امضا کنید؟ ما کراراً به وسیله اعلامیه‌ها چه در تهران و چه در قم به همه مردم گفتیم که این مجلس به ملت مربوط نیست و هر چه تصویب کنند باطل است[۱]، زیرا همان وقت ما متوجه این قبیل عواقب وخیمه بودیم و لذا این مجلس را تحریم و غیرقانونی اعلام نمودیم. دیگر بس است. بیایید چند روزی هم به فکر مملکت خود باشید. کاری کردید که آبروی مملکت و ملت را در دنیا بردید. خدایا تو گواهی آنچه وظیفه شرعی و وجدانی ما بود به اولیای امور و ملت رساندیم. من می‌ترسم که یک مشت ملت مسلمان هم به نتیجه اعمال سوء اینها گرفتار شوند. من بدین وسیله از عموم طبقات ملت ایران استمداد می‌کنم که بیش از این صبر و تحمل نکنند و برای حفظ دین و استقلال مملکت خود اعتراض و انزجار خود را ابراز نمایند. من از علمای اعلام و طلاب علوم دینیه تقاضا می‌کنم بیش از پیش در این جنایت بزرگ مردم را آگاه فرمایند. مراجع عظام از اعتراض به مجلسین غیررسمی خودداری و سکوت نخواهند فرمود. تمام طبقات مسلمین جهان را لازم است که عدم رسمیت این تصویبنامه مفتضح تحمیلی را به دنیا اعلام نمایند و از دولت آمریکا و از دست نشانده او اسرائیل، که به منزله سرطان است در بین ممالک اسلامی، اظهار تنفر کنند. ما از دشمنان اسلام -هر دولت و هر مملکتی که باشد- متنفر و منزجریم، چه آنهایی که نام برده شد و چه غیر آنها. بر افرادی که در این جنایت بزرگ و قانون تحمیلی مخالفت کرده‌اند لازم است که از دین مقدس اسلام و مصالح کشور دفاع کنند و نگذارند که بیش از این به نوامیس دینی و ملی تجاوز شود و آنهایی را که در مجلسین با تصویب این قانون موافقت کرده‌اند به ملت غیور ایران و مراجع عظام معرفی کنند. دولت آمریکا و سایر دول غیراسلامی نباید بیش از این با نوامیس دینی و ملی ممالک اسلامی بازی کرده و قلوب آنها را جریحه‌دار نمایند. بترسند از روزی که خدای قاهر و توانا آنها را به عذاب خود گرفتار کند. بترسند از سیل تنفر ممالک اسلامی بالاخص ملت شریف و اصیل ایران. خدایا تو شاهدی که من آنچه را که صلاح دین و ملت و مملکت بود گفتم و از وظیفه خود دریغ ننمودم. خدایا از ذات اقدست در این روز عزیز مسألت می‌نمایم که ملت مسلمان و مملکت ایران را از شر اجانب و دشمنان و ایادی خائن محفوظ فرمای. و السلام علی من اتبع الهدی. ۲۰ جمادی‌الثانی ۱۳۸۴ شهاب‌الدین الحسینی المرعشی النجفی **پاورقی‌ها:** [۱] اشاره به دستور رضاشاه به رئیس‌الوزراء، مبنی بر لغو کاپیتولاسیون در ۵ اردیبهشت ۱۳۰۶ است که متعاقب آن دولت ایران در روز ۱۹ همان ماه به دولت‌های خارجی دارای امتیازات کنسولی اعلام داشت که پس از گذشت یک سال از آن تاریخ، همه عهدنامه‌های مزبور، به کلی ملغی و بلااثر خواهد بود. [۲] ننگ داشتن، کراهت داشتن [۳] در اصل: بالاخث [۱] در اصل چنین است. احتمالاً: باطل است.