بسم الله الرحمن الرحیم درود بر آحاد امت اسلامی هر جا که باشند. اکنون در دنیای اسلام حادثه‌ای بزرگ و باشکوه و سرنوشت‌ساز در حال وقوع است؛ حادثه‌ای که می‌تواند همه معادلات استکبار را در این منطقه به سود اسلام و به سود ملت‌ها دگرگون سازد؛ حادثه‌ای که می‌تواند عزت و کرامت را به ملت‌های عرب و امت اسلامی برگرداند و غبار ده‌ها سال رفتار ظالمانه و تحقیر و تذلیلی را که از سوی آمریکا و غرب بر این ملت‌های کهن و ریشه‌دار وارد آمد، از سر و روی آنها پاک کند. این حادثه معجزه آسا به وسیله ملت تونس آغاز شد و به وسیله ملت بزرگ و رشید مصر به اوج رسیده است. نَفَس در سینه دنیای غرب و نیز دنیای اسلام - هر یک به دلیلی- حبس شده است که ببینند مصر بزرگ؛ مصر نوابغ قرن اخیر؛ مصر محمد عبده و سیدجمال؛ مصر سعد زغلول و احمد شوقی؛ مصر جمال عبدالناصر و شیخ حسن البنا؛ مصر ۱۹۶۷ و ۱۹۷۳، اکنون چه خواهد کرد و پرچم همت خود را تا کجا بلند نگه خواهد داشت. اگر این پرچم معاذ الله سقوط کند دوران تیره و تاری به دنبال خواهد داشت، و اگر به قله برسد و نصب شود سر بر آسمان خواهد کشید. ملت تونس توانستند حاکم خائن و سرسپرده آمریکا و دین‌ستیز را برانند، ولی خطا است اگر گمان شود که این، آن نتیجه مطلوب است. یک نظام وابسته با خروج مهره‌های آشکارش، ساقط نمی شود. اگر به جای آن مهره‌ها، هم‌پالگی‌های آنها جایگزین شوند چیزی عوض نشده و دام فریب در برابر ملت گسترده شده است. در انقلاب اسلامی ایران بارها خواستند ملت ما را در این دام بیفکنند ولی هوشیاری ملت و رهبر عظیم و الهی‌اش، ترفند دشمن را دانستند و خنثی کردند و راه را تا آخر ادامه دادند. و اما مصر؛ مسئله مصر یک نمونه بی‌نظیر است، زیرا مصر در دنیای عرب یک کشور بی‌نظیر است. مصر اولین کشور دنیای اسلام است که با فرهنگ اروپایی آشنا شد و اولین کشور دنیای اسلام است که خطر تهاجم این فرهنگ را شناخت و در برابر آن موضع گرفت. اولین کشور عربی است که پس از جنگ جهانی دوم یک دولت مستقل تشکیل داد و از منافع ملی خود در ملی کردن کانال سوئز دفاع کرد، اولین کشوری است که با همه توان به کمک فلسطین رفت و در دنیای اسلام ملجأ فلسطینیان شناخته شد. سیدجمال‌الدین، مصری نبود ولی جز در مصر هم نمی توانست امیدی به فهم دغدغه بزرگ خود از سوی یک ملت مسلمان داشته باشد. ملت مصر، در صحنه مبارزات دینی و سیاسی، لیاقت خود را به اثبات رسانید و در تاریخ ثبت کرد. محمد عبده و شاگردانش و سعد زغلول و هوادارانش مردمی مرتجع و دنیانشناس نبودند. آنها نوابغ بزرگ و شجاع و بیداری بودند که هر ملتی با پرورش یک نفر مانند آنان می‌تواند به لیاقت خود فخر بفروشد. مصر با این عمق فرهنگی و دینی و سیاسی، به حق، در جایگاه رهبری دنیای عرب قرار گرفت. بزرگترین جرم نظام کنونی مصر این است که این کشور را از آن جایگاه رفیع به رتبه یک مهره بی‌اختیار در بازی‌های سیاسی‌اش در منطقه، تنزل داد. انفجار امروز ملت بزرگ مصر، پاسخی به این خیانت بزرگ است که دیکتاتور وابسته، نسبت به ملت خود مرتکب شد. امروز در همه دنیا بازار تحلیل‌های گوناگون درباره قیام ملت مصر، داغ است و هرکس چیزی می‌گوید، ولی هرکس مصر را بشناسد به روشنی خواهد دانست که مصر در حال دفاع از کرامت و عزت خویش است. ملت مصر گریبان خیانتکارانی را گرفته است که کرامت او را بر باد داده و ملتی را که در اوج عزت بود، پایمال غرور و تکبر دشمنانش کرده‌اند. یک نمونه بارز، جایگاه مصر در قضیه فلسطین است. فلسطین از ده‌ها سال پیش، محوری‌ترین مسئله این منطقه است و درهم‌تنیدگی مسائل این منطقه چنان است که هیچ کشوری و هیچ ملتی در آن، نمی تواند سرنوشت خود را جدا از مسئله فلسطین تصور کند. دو جبهه بیشتر هم وجود ندارد: یا حمایت از فلسطین و از مبارزات عادلانه آن، و یا قرار گرفتن در جبهه مقابل. ملت‌های منطقه از ابتدا موضع خود را روشن کرده‌اند، لذا وقتی دولتی به حمایت از فلسطین می‌پردازد از حمایت ملت خود و ملت‌های عرب و مسلمان برخوردار می‌شود. این را مصر در سالهایی از دهه ۶۰ و ۷۰ [میلادی] آزموده است اما وقتی خود را در جبهه دیگری تعریف کند، ملت از او روی برمی‌گرداند. در مصر از پیمان ننگین کمپ دیوید این شکاف میان دولت و ملت مصر پدیدار شد. ملت مصر که در ۱۹۶۷ و ۱۹۷۳ با جان و مال خود به کمک فلسطین رفته بود، بتدریج دید که حاکمان چنان در سرسپردگی و اطاعت از آمریکا افراط کرده‌اند که مصر به هم‌پیمان وفادار دشمن صهیونیستی و غاصب تبدیل شده است. سیطره آمریکا بر حاکمان مصر، همه زحمات گذشته آنان در حمایت از فلسطین را بر باد داد و مصر به بزرگترین دشمن فلسطین و بزرگترین حامی صهیونیست‌ها تبدیل شد، و این در حالی بود که سوریه شریک مصر در جنگ ۱۹۶۷ و ۱۹۷۳ با وجود فشارهای شدید آمریکا توانست مواضع مستقل خود را حفظ کند. کار نظام سرسپرده مصر به جایی رسید که مردم مصر برای نخستین بار در تاریخ دیدند که در جنگ اسرائیل علیه برادرانشان در غزه، دولتشان در جبهه اسرائیل قرار گرفته است و نه تنها کمک نمی‌کند بلکه در جبهه دشمن به شدت فعال است. تاریخ هرگز فراموش نخواهد کرد که حسنی مبارک همان کسی است که در محاصره وحشتناک مردم غزه و در ۲۲ روز کشتار زن و مرد و کودک غزه، همکار و امین و شریک اسرائیل و آمریکا بود. مردم مصر در آن روزها چه کشیدند؟ تلویزیون صحنه‌هایی از احساسات شدید مردم مصر را نشان داد که با گریه از وضعیت خود و از این که اجازه نمی‌یابند به برادران فلسطینی خود یاری برسانند، سخن می‌گفتند. ملت مسلمان مصر دیگر چقدر می‌توانست تحمل کند؟ آنچه امروز در قاهره و دیگر شهرهای مصر مشاهده می‌شود، انفجار خشم مقدس و فوران عقده‌هایی است که در طول سالیان متمادی رژیم نامسلمان و خائن و دست‌نشانده با رفتار خود در دل مردان و زنان آزاده مصری متراکم ساخته است. قیام ملت مسلمان مصر، یک حرکت اسلامی و آزادیخواهانه است. من به نام ملت و دولت انقلابی ایران به شما ملت مصر و ملت تونس درود می‌فرستم و پیروزی کامل شما را از خداوند عزیز مسئلت می‌کنم. من به شما و قیامتان افتخار می‌کنم. شک نیست که قیام ملت‌ها، بسته به اقتضائات جغرافیایی و تاریخی و سیاسی و فرهنگی، در هر کشوری دارای مختصات منحصر به فرد است و نمی توان چیزی را که در انقلاب کبیر اسلامی در ۳۰ سال پیش در ایران واقع شد، عیناً در مصر یا تونس یا هر کشور دیگر اسلامی انتظار داشت، لیکن مشترکاتی هم وجود دارد که در آنها، تجربیات هر ملتی می‌تواند برای ملت‌های دیگر به کار آید. تجربه‌هایی که امروز می‌تواند به کار بیاید اینها است: ۱. در هر قیام مردمی، جنگ واقعی بین اراده‌ها است. هر طرفی که مصمم‌تر باشد و سختی‌ها را تحمل کند پیروز قطعی است. قرآن به ما می‌آموزد که: إِنَّ الَّذِینَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَیْهِمُ الْمَلَائِکَةُ أَلَّا تَخَافُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتِی کُنتُمْ تُوعَدُونَ [۱] و به پیامبرش می‌فرماید: فَلِذَلِکَ فَادْعُ وَاسْتَقِمْ کَمَا أُمِرْتَ وَلَا تَتَّبِعْ أَهْوَاءَهُمْ [۲] دشمن می‌کوشد با زور و فریب، اراده شما را تضعیف کند. مراقب باشید اراده شما سست نشود. ۲. دشمن شما سعی می‌کند شما را از دست یافتن به هدف‌های خود نومید کند، در حالی که وعده الهی می‌گوید: وَنُرِیدُ أَن نَّمُنَّ عَلَی الَّذِینَ اسْتُضْعِفُوا فِی الْأَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَنَجْعَلَهُمُ الْوَارِثِینَ [۳]. به وعده مؤکد و بی‌تردید خداوند اعتماد کنید که می‌گوید: وَلَیَنصُرَنَّ اللَّهُ مَن یَنصُرُهُ إِنَّ اللَّهَ لَقَوِیٌّ عَزِیزٌ [۴]. ۳. دشمن شما با تجهیز مزدوران امنیتی خود آنها را به مقابله با شما گسیل می‌کند تا با ناامنی و هرج و مرج، مردم را به ستوه بیاورند. از آن‌ها نهراسید. شما از مزدوران قوی‌ترید. شما اکنون در مرحله‌ای قرار دارید که خداوند در آن مرحله به پیامبر و یارانش فرمود: یَا أَیُّهَا النَّبِیُّ حَرِّضِ الْمُؤْمِنِینَ عَلَی الْقِتَالِ إِن یَکُن مِّنکُمْ عِشْرُونَ صَابِرُونَ یَغْلِبُوا مِائَتَیْنِ وَإِن یَکُن مِّنکُم مِّائَةٌ یَغْلِبُوا أَلْفًا مِّنَ الَّذِینَ کَفَرُوا بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا یَفْقَهُونَ [۵]. شما می‌توانید با اتکال به خدا و اعتماد به جوانان پرانگیزه خود بر هر ناامنی و هرج و مرج فائق آیید. ۴. سلاح مهم ملت‌ها در مواجهه با ابرقدرت‌ها و حکام مزدور، اتحاد و یکپارچگی آن‌ها است. دشمن شما تلاش می‌کند با انواع ترفندها یکپارچگی شما را از بین ببرد. مطرح کردن نقاط افتراق، مطرح کردن شعارهای انحرافی، مطرح شدن چهره‌های بدسابقه و نامطمئن به عنوان جانشین رئیس جمهور خائن، از جمله انگیزه‌سازی برای تفرقه است. اتحاد خود را بر محور دین و نجات کشور از شرّ مزدوران دشمن، حفظ کنید. وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِیعًا وَلَا تَفَرَّقُوا [۶]. ۵. به مانورهای سیاسی و مزورانه آمریکا و غرب، اعتماد نکنید. آنها که تا چند روز پیش، از رژیم فاسد پشتیبانی می‌کردند، اکنون که از نگهداشتن آن ناامید شده‌اند دم از حق ملت‌ها می‌زنند. آنها با این پوشش، تلاش می‌کنند مهره‌ها را جابجا کنند و با چهره‌سازی، وابستگان خود را بار دیگر بر شما مسلط کنند. این، توهین به شعور ملت‌ها است، آن را تحمل نکنید و جز به استقرار یک نظام کاملاً مستقل و مردمی و مؤمن به اسلام رضایت ندهید. ۶. علمای دین و الازهر شریف که سوابق درخشان آن زبانزد است، نقش خود را کاملاً برجسته کنند. مردمی که قیام خود را از مسجد و نمازجمعه آغاز می‌کنند و شعار الله اکبر می‌دهند، از علمای دین توقع بیشتری دارند و این توقع بجا است. ۷. ارتش مصر که افتخار شرکت در حداقل دو جنگ با دشمن صهیونیست را دارد، در این مرحله در معرض آزمونی بزرگ و تاریخی است. دشمن می‌خواهد از آن برای سرکوب مردم استفاده کند. اگر خدای نخواسته این اتفاق بیفتد، ضایعه‌ای که پیش خواهد آمد برای ارتش قابل جبران نیست. آن که از ارتش مصر باید بترسد، صهیونیست‌ها هستند نه مردم مصر. البته عناصر ارتشی که خود از مردم و فرزندان آنهایند سرانجام به مردم خواهند پیوست و این تجربه شیرین یک بار دیگر در مصر تکرار خواهد شد. ۸. و بالاخره آمریکا که سی سال از حکام مزدور، بر ضد ملت مصر حمایت کرده، اکنون در موضعی نیست که بتواند در قضیه مصر به عنوان میانجی وارد شود. به هرگونه توصیه و اقدام آمریکایی در این زمینه‌ها به چشم بدبینی بنگرید و به آن اعتماد نکنید. برادران و خواهران عزیز! اینها تجربیات ما است، من به عنوان برادر مسلمان شما و از سر تعهد دینی، آن را با شما درمیان گذاشتم. بوق‌های تبلیغاتی دشمن مانند همیشه فریاد خواهند کرد که ایران می‌خواهد دخالت کند، می‌خواهد مصر را شیعه کند، می‌خواهد ولایت فقیه را به مصر صادر کند و می‌خواهد و می‌خواهد... این دروغ‌ها را سی سال است می‌گویند تا ملت‌های ما را از یکدیگر جدا و از کمک یکدیگر محروم کنند و مزدوران آنها هم آن را تکرار می‌کنند. یُوحِی بَعْضُهُمْ إِلَی بَعْضٍ زُخْرُفَ الْقَوْلِ غُرُورًا وَلَوْ شَاءَ رَبُّکَ مَا فَعَلُوهُ فَذَرْهُمْ وَمَا یَفْتَرُونَ [۷]. با این ترفندها، هرگز وظائفی را که اسلام بر دوش ما گذاشته است رها نخواهیم کرد. و الله من وراء القصد. و استغفر الله لی و لکم. **پاورقی‌ها:** [۱] سوره فصلت، آیه ۳۰: آنان که گفتند محققاً پروردگار ما خداوند یکتا است و بر این ایمان پایدار ماندند، فرشتگان رحمت بر آنها نازل شوند [و مژده دهند] که دیگر هیچ ترس و حزن و اندوهی نداشته باشید و شما را به همان بهشتی که [انبیاء] وعده دادند، بشارت باد. [۲] سوره شوری، آیه ۱۵: بدین سبب تو همه را [به دین اسلام] دعوت کن و چنان که مأموری پایداری کن و پیرو هوای نفس مباش. [۳] سوره قصص، آیه ۵: ما می‌خواهیم بر مستضعفان زمین منت گذاریم و آنان را پیشوایان و وارثان زمین قرار دهیم. [۴] سوره حج، بخشی از آیه ۴۰: هر کس خدا را یاری کند، البته خدا او را یاری خواهد کرد؛ زیرا خداوند منتهای اقتدار و توانایی است. [۵] سوره انفال، آیه ۶۵: ای رسول! مؤمنان را به جنگ ترغیب کن که اگر بیست نفر از شما صبور و پایدار باشند، بر دویست نفر چیره خواهند شد و اگر صد نفر بوده، بر هزار نفر از کافران غلبه خواهند کرد، زیرا آنها گروهی هستند که نمی‌فهمند. [۶] سوره آل‌عمران، بخشی از آیه ۱۰۳: همگی به ریسمان الهی چنگ بزنید و پراکنده نشوید. [۷] سوره انعام، بخشی از آیه ۱۱۲: آنها برخی با برخی دیگر برای اغفال مؤمنان سخنان آراسته و ظاهر فریب می‌گویند. و اگر پروردگارت می‌خواست، چنین نمی‌کردند. پس اینها را با دروغشان واگذار.