بسم الله الرحمن الرحیم برخی از سران حکومت‌های اسلامی که پیراهن اسلام بر تن کرده و در بسیاری از کشورهای اسلامی، نقش برجسته‌ای ایفا می‌کنند، هنگامی‌که همایشی برای اعتلاء مسلمانان برگزار می‌شود، اعتنایی به آن نمی‌کنند. چه کسی گفته اینها مسلمانند؟ به آنان در حاشیه امن کاخ‌های‌شان نگاه نکنید؛ اگر می‌خواهید حقیقت وجود ایشان را بدانید، آن هنگام که فرشتگان، جانشان را می‌گیرند، به آنان بنگرید! فرشتگان، هنگام نَزع جان آنها، بر صورت و پشت‌شان می‌کوبند؛ فرشتگان در لحظه گرفتن جانشان، به‌جای آن‌که به آنان خوشامد بگویند یا برایشان فرش پهن کنند یا به استقبال رسمی‌شان بروند، به صورت‌ها و پشت‌های‌شان می‌کوبند و سپس می‌گویند: بفرمایید! عذاب آتش را بچشید! خداوند، برای تمام فراعنه عالَم، مثالی زده است: «مانند روش خاندان فرعون»[۱]. این آیه، نه فقط متعلق به خاندان فرعون، بلکه متعلق به پیشینیان و آیندگان فراعنه است؛ همان‌هایی که راه فرعون‌ها را در پیش گرفتند و نسبت به نشانه‌های خداوند، کفر ورزیدند و آنها را انکار کردند. نشانه‌های خدا را دیدند و شنیدند اما به آن عمل نکردند؛ در نتیجه خداوند نیز ایشان را به سبب گناهان‌شان مؤاخذه نمود و بازخواست الهی سخت است، زیرا او نیرومند و شکست‌ناپذیر است. ای دل‌خوشان به آمریکا! خداوند، نیرومندتر از آمریکا است و علاوه بر نیرومندی، شدید العقاب هم هست! شاه گوربه‌گورشده [ایران]، دین خود را به دنیا فروخت؛ همان کسی‌که برضد بندگان خدا، به ستمگری پرداخت؛ زیرا خیال می‌کرد صِرف حضور در کاخی زرین، امر مهمی است. دنیای سعادتمند زیبا، دنیایی است که براساس دین، ایمان و اسلام ساخته شده باشد. دنیایی که خارج از محدوده دین و اسلام، ساخته شده باشد، دنیای شقاوت (بدبختی)، تنگی و خستگی است. با این‌حال، شاه گمان می‌کرد دنیایش، دنیایی شیرین و زیباست؛ چون کاخی زرین و هواپیمایی داشت که دست‌شویی‌هایش از جنس طلا بود. او فکر می‌کرد این، دنیای بزرگی است، اما وقتی در روز قیامت برای این امور، مورد حساب و کتاب قرار گیرد، پشیمان خواهد شد و بابت هر دارایی و اقدامی، انگشت ندامت به دندان خواهد گزید. فراخوانی که خداوند، صادر نمود، از جانب هیچ‌کس پاسخ داده نشد: قَل یا أهلَ الکِتَاب تَعالَوا إِلَی کَلِمَةٍ سَواءِ بَینَنَا وَ بَینَکُم ألا نَعبُدَ إِلا اللهَ وَ لا نُشرکَ بِهِ شَیئاً وَ لا یتَّخِذَ بَعضُنَا بَعضاً أَرباباً مِن دُونِ اللهِ. این دستور الهی، زمان بسیاری است که در این سرزمین‌ها نادیده گرفته شده. خداوند فرصت بسیار داده است؛ اما نتیجه حتمی این است که: بسیاری از مردم - به جز تعداد اندکی از مستضعفان -عقیده دارند در کشور، به جز الله، خدای دیگری هست! می‌گویند: آمریکا، خدای بزرگ است! پس از آمریکا، احزاب همکار با آن - که طبیعتاً اسرائیل یکی از آن‌هاست-در درجه دوم و بعد از آن هم گردان‌ها و احزاب دیگر که یکی پس از دیگری می‌آیند. چون آنها خدایی به جز الله، برگزیده‌اند، الله به ایشان می‌گوید: هرگونه که می‌خواهید امور خود را کفالت کنید! این اروپاییان خونریز که نوادگان رومیان و یونانیان‌اند، از قدیم سرگرمی‌شان این بود که دو نفر را در برابر هم قرار دهند تا آنقدر با هم بجنگند که خون، جاری شود و در این هنگام، تماشاچیان دست بزنند و خوشحالی کنند.[۲] امروزه، برخی از آنها با تلاش‌های بسیار توانسته‌اند اندکی این روحیه وحشی را تلطیف کنند. این، درحالی است که ما، دل‌هایی مهربان داریم. قلب ما، حتی نسبت به کسانی‌که دست‌شان به خون‌مان هم آلوده است سرشار از محبت است. هم از آنها اندوهگینیم و هم برای‌شان ناراحت. می‌شنویم که اینها مستحق رحمت نیستند؛ خداوند رحمت را از آنها دریغ کرده است. وَ مَن کَفَرَ فَلا یَحزُنکَ کُفرُهُ إِلَینَا مَرجِعُهُم فَنُنَبِّئُهُم بِمَا عَمِلُوا إِنَّ اللهَ عَلِیمُ بِذَاتِ الصُّدُورِ. مَتّْعُهُم قَلِیلاً ثُمَّ نَضطَرُّهُم إِلَی عَذابِ غَلِیظٍ. **پاورقی‌ها:** [۱] اشاره به آیه ۱۱ سوره آل‌عمران است. [۲] اشاره به نبرد معروف گلادیاتورها در روم باستان است. [۳] سوره لقمان، آیات ۲۳ و ۲۴: پس کفر ایشان، تو را اندوهگین نسازد. بازگشت ایشان، به سوی ماست؛ سپس آنها را از کارهای‌شان آگاه می‌کنیم. همانا، خداوند به درون سینه‌ها آگاه است. اندکی ایشان را بهره‌مند می‌سازیم، سپس آنان را به سوی عذابی سخت، می‌کشانیم.