بسم الله الرحمن الرحیم وَ اعتَصِمُوا بِحَبل اللهِ جَمِیعاً وَ لا تَفَرَّقُوا وَ اذکُرُوا نِعمَتَ اللهِ عَلَیکُم إِذ کُنتُم أعداءً فَألّفَ بَینَ قُلَوبِکُم فَأصبَحتُم بِنِعمَتِهِ إخواناً [۱]. با قلبی آکنده از درد و اندوه، اخبار گرفتاری‌های ملت ستمدیده عراق و گزارش‌های حملاتی را پیگیری می‌کنم که به آنان صورت می‌گیرد و ایشان را در معرض هراس و مهاجرت و آدم‌ربایی و قتل و تکه‌تکه شدن و کارهایی قرار می‌دهد که سخن از توصیف وحشی‌گری‌های دور از همه ارزش‌های انسانی و دینی و ملی آن، ناتوان است. اینجانب از نخستین روزهای اشغال، با درک خطر بزرگی که در نتیجه کینه‌های انباشته پیشین و نقشه‌های بیگانگان در کمین نشسته و انگیزه‌های دیگر، اتحاد ملی و همبستگی میهنی را در دوران گذار تهدید می‌کند، اصرار داشتم که ملت عراق این برهه دشوار از تاریخ خود را بدون افتادن به دام درگیری‌ها و فتنه‌های طایفه‌ای و نژادی، پشت سر گذارد. با تلاش‌های فشرده افراد پاک‌نهاد و شکیبایی و پایداری مؤمنان، و به رغم آن که ده‌ها هزار بیگناه را تنها به دلیل گرایش‌های مذهبی در معرض آسیب قرار داد، ملت عراق توانست بیش از دو سال، از سقوط در گرداب فتنه‌های طایفه‌ای پرهیز کند. اما دشمنان ناامید نشدند و با هدف ایجاد شکاف میان فرزندان این مرز و بوم، نقشه‌های خویش را با جدیت پی گرفتند و باکمال تأسف، برخی از هموطنان نیز به یاری آنان برخاستند و سرانجام، فاجعه بزرگ انفجار حرم امامین عسکریین علیهما السلام رخ داد و کار به جایی رسید که امروزه شاهد خشونت کورکورانه‌ای هستیم که سراسر کشور به ویژه بغداد عزیز را فرا گرفته است و بدون هیچ مانع و بازدارنده و با عناوین گوناگون و بهانه‌های واهی جان فرزندان آن را می‌گیرد. امروز بار دیگر درخواست خود را از تمامی فرزندان غیور عراق از هر طایفه و گروهی که هستند تکرار می‌کنم که در برابر خطر بزرگی که آینده کشور آنها را تهدید می‌کند هوشیار باشند و برای حل تمامی مشکلات و اختلافات، دوشادوش یکدیگر، کینه‌توزی و خشونت را کنار بگذارند و دوستی و گفت‌وگوی مسالمت‌آمیز را جایگزین آن کنند. همچنین از تمامی صاحب‌نظران و اندیشمندان و رهبران دینی و سیاسی و رؤسای عشایر و دیگر مخلصان علاقمند به وحدت این کشور و آینده فرزندانش، درخواست می‌کنم که تمام تلاش خود را برای متوقف ساختن این عملیات زنجیره‌ای خونبار به کار گیرند؛ زیرا ادامه این وضعیت، همسو با خواست دشمنان، بزرگترین زیان را به وحدت این ملت وارد آورده و تحقق آرزوهای این ملت برای آزادی و آرامش و پیشرفت را دیرزمانی به تأخیر خواهد انداخت. به کسانی که خون مسلمانان را مباح شمرده و جان بیگناهان را در جهت وابستگی‌های طایفه‌ای خود بی‌ارزش می‌دانند، سخن پیامبر اعظم (ص) در حجه‌الوداع را یادآور می‌شوم که فرمودند: اَلا إِنّ دِماءَکُم و أموالَکُم و أعراضَکُم عَلَیکُم حَرامٌ، کَحُرمَةِ یَومِکُم هَذا و شَهرکُم هَذا فی بَلَدِکُم هذا، اَلاَ لِیُبلِّغَ الشّاهِدُ مِنکُمُ الغائِبَ: هان، به راستی که خون‌ها و اموال و ناموس‌هایتان، همانند این روز و این ماه و این شهر شما حرمت دارد، حاضران به غائبان برسانند. و نیز فرمودند: مَن شَهِدَ أن لا إِلَهَ إِلاّ اللهُ وَ أنّ مُحَمَّداً رَسُولُ اَللهِ فَقَد حُقِنَ مالَهُ وَ دَمُهُ إِلاّ بِحَقَهِما وَ حِسابُهُ عَلَی اللهِ عَزَّ وَ جَلّ: هر که به لا اله الا الله و محمد رسول الله گواهی دهد، جان و مال او ایمنی یابد، مگر در مواردی که شارع مقرر فرماید، و البته رسیدگی به اعمال او با خداوند است. و نیز فرمودند: مَن اَعانَ عَلَی قَتل مُسلِمِ وَ لَو بِشَطر کَلِمَةِ لَقِیَ اللهُ عَزّ وَ جَلّ یَومَ اَلقِیَامَةِ مَکتُوبٌ بَینَ عَینَیهِ: آیسٌ مِن رَحمَةِ اللهِ: هر کس در قتل مسلمانی هر چند با سختی کوتاه، مشارکت کند، روز قیامت در حالی خداوند را دیدار می‌نماید که بر پیشانی او نوشته شده است: ناامید از رحمت الهی. کسانی که شهروندان بی‌سلاح و هموطنان صلح‌جو را هدف قرار می‌دهند، با سخنان اباعبدالله الحسین (علیه السلام) در روز عاشورا خطاب می‌کنم که رو به مهاجمان حرم فرمودند: إِن لَم یَکُن لَکُم دِینٌ وَکُنتُم لا تَخافُونَ المَعادَ فَکُونُوا أَحراراً فِی دُنیاکُم وَ ارجعُوا إِلَی أَنسابِکُم إِن کُنتُم أَعراباً کَما تَزْعُمُونَ... \[اِنّ\] النِساءَ لَیسَ عَلَیهُنَّ جُناحٌ: اگر دین ندارید و از روز رستاخیز نمی‌هراسید، پس در دنیا آزاده باشید، و اگر خود را عرب می‌پندارید از گذشتگانتان پیروی کنید. که (می‌گفتند:) بر زنان باکی نیست. پس شما را چه می‌شود که پیران و زنان و کودکان بیگناه و حتی دانشجویان دانشگاه‌ها و کارگران کارخانه‌ها و کارمندان ادارات دولتی و کسانی مانند آنان را که هیچ نقشی در رخدادها ندارند، هدف قرار می‌دهید؟ اگر دینی که ادعای آن را دارید مانع شما نیست، آیا ردای انسانیتی که بر تن نموده‌اید، شما را از این کارها باز نمی‌دارد؟ همچنین به کسانی که با پیروان دیگر ادیان، مانند مسیحیان و صابئیان و دیگر هموطنان بد رفتاری می‌کنند، می‌گویم: آیا نشنیده‌اید که به امیرالمؤمنین حضرت علی (علیه السلام) خبر رسید که زنی نامسلمان مورد تعرض مدعیان اسلام قرار گرفته است و می‌خواسته‌اند زیورآلات او را بربایند، پس فرمود: فَلَو أنَّ امرَأ مُسلِماً ماتَ مِن بَعدِ هَذا أسَفاً ما کانَ بِهِ مَلوماً، بَل کانَ بِهِ عِندِی جَدیراً!: اگر مرد مسلمانی از رنج و تأسف این ماجرا بمیرد، سرزنشی بر او نیست، بلکه نزد من شایسته همین است، پس چرا به برادران انسانی خود و شریکان میهنی خویش ستم روا می‌دارید؟ ای عراقیان عزیز!... در شرایط کنونی، برون‌رفت از بن‌بستی که عراق در آن قرار گرفته، نیازمند آن است که همه گروه‌ها، خون تمام مردم عراق را از هر گروهی که باشند، محترم شمارند و هر شکل خشونت متقابل را متوقف کنند تا از این رهگذر ان شاء الله دیگر هیچگاه صحنه خودروهای بمب‌گذاری شده، و اعدام‌های کور خیابانی و حمله به منظور وادارسازی به مهاجرت‌های اجباری و دیگر گونه‌های غم‌انگیز مانند آن دیده نشود و- با همکاری دولت منتخب ملی-صحنه‌های گفت‌وگوی سازنده برای حل بحران و اختلافات جاری بر اساس عدل و داد و برابری میان همه هموطنان در تمامی حقوق و وظایف و دور از هرگونه گرایش سلطه‌جویانه و تحکم طایفه‌ای و نژادی، جای آن را بگیرد. به یاری خداوند تبارک و تعالی، انتظار می‌رود که این کار، آغازی برای بازگشت حاکمیت کامل عراقی‌ها بر کشور خود و زمینه‌ساز فردایی بهتر همراه با آرامش و امنیت و ترقی و پیشرفت باشد. خداوند همگان را در راه رضا و خواسته‌های خود موفق دارد. و السلام علیکم و رحمة الله و برکاته. علی الحسینی السیستانی ۲۲ جمادی‌الثانی ۱۴۲۷ ه **پاورقی‌ها:** [۱] سوره آل‌عمران، آیه ۱۰۳: همگی به رشته الهی چنگ بزنید و پراکنده نشوید و نعمت خدا را بر خود یاد کنید که دشمن یکدیگر بودید. پس او میان دل‌های شما الفت داد.