بسم‌الله الرحمن الرحیم فجایعی در کشور لیبی در حال رخ دادن است که در دنیا بی‌سابقه است. مرد جنایتکار و سبک‌مغز و بیدادگری که ۴۲ سال حکومت ظالمانه بر کشوری داشته، با تمام وسائل نظامی در حال قتل عام ملت خود و تخریب کشورش است و عجیب این که دنیای اسلام تماشاگر است و ساکت در برابر این جنایات هولناک نشسته است. آیا قرآن مجید دستور نمی‌دهد هرگاه در کشورهای اسلامی گروهی بر گروه دیگری ظلم کند، با گروه متجاوز پیکار کنید تا در برابر حکم خدا تسلیم شود؟ پیکار لازم نیست؛ چرا زعمای اسلام، دانشمندان و سیاستمداران ساکت نشسته‌اند؟ چرا سازمان کنفرانس اسلامی ساکت است؟ چرا اتحادیه عرب کاری نمی‌کند؟ چرا خاک مرده بر سر همه آنها پاشیده شده؟ آیا این اتحادیه‌ها جنبه تشریفاتی دارد؟ حداقل کاری که کشورهای اسلامی می‌توانند انجام دهند این است که همه آنها مانند بعضی از کشورهای غربی انقلابیون را به رسمیت بشناسند و حاکم تبهکار لیبی و همدستانش را به عنوان مجرمان جنگی معرفی کرده و از دادگاه‌های بین‌المللی مجازات آنها را بخواهند. این کار پشت انقلابیون را گرم می‌کند و به حاکم جنایتکار لیبی خبر می‌دهد که آینده‌ای در این کشور ندارد و همین امر تأثیر مهمی در جلوگیری از جنایات خواهد داشت ولی به این هم بسنده نکنند. بدیهی است حاکمی با این همه جنایات هولناک و بی‌سابقه، به فرض که تمام شهرهای لیبی را بازپس ستاند و مردم را قتل عام کند، محال است در آینده بتواند در آنجا حکمرانی کند. پس منتظر چه هستند؟ آیا می‌خواهند باز هم این حاکم را به رسمیت بشناسند؟ مسلمانان پیش از آن که در یمن یا بعضی دیگر از کشورهای اسلامی این کار تکرار شود بپا خیزند و خروشی برآورند. اگر غربی‌ها تماشاگرند و مشغول وقت‌گذرانی هستند دلیل آن روشن است. آنها از ویران شدن و نابود گشتن کشورهای اسلامی و برطرف شدن موانع خودکامگی‌هایشان ضرر نمی‌کنند بلکه خشنودند. مسلمانان چرا؟ کشورهای اسلامی بدانند این سکوت مرگبار در برابر این جنایات هولناک روزی دامن خودشان را نیز خواهد گرفت. امیدواریم پیش از آن که آن روز فرا رسد، بیدار شوند و به وظیفه انسانی و اسلامی خود اقدام کنند. والله من وراء القصد. **پاورقی‌ها:** [۱] همشهری‌آنلاین، کد خبر: ۱۳۰۴۵۴