بسم الله الرحمن الرحیم از مراحم آقایان عظام که در مقام تجلیل از مقام شامخ روحانیت اینگونه عواطف منزه و مقدسی اظهار می‌دارند متشکریم و امیدواریم دل‌هایی که پر است از عشق به دین و مقام علم و رجال دین، توأم با عقل و ادراک - که اساس دین و مذهب بر این است - و مقصود از تکامل خلقت هم در انسان همین انسان \[است که\] شخصیت‌اش مرکّب است از عقل و اراده و به این دو، انسان است. و کمال عقل به علم است و کمال اراده به حفظ است و بشریت باید به این مقام برسد و به این مقام هم نخواهد رسید مگر در زیر سایه تعلیم و تربیت وحی؛ و وقتی چنین شد خدا می‌فرماید: اَجعَلنِی عَلی خَزائِن الأرض اِنّی حَفِیظْ عَلِیمٌ [۱]. وقتی عقل رسید به آن علم و اراده، به آن حفظ یوسفی خواهد شد که صلاحیت این را خواهد داشت که هم بر خزائن مادی و هم بر خزائن عقلی و معنوی مردم از طرف پروردگار حاکم باشد. بنابراین چیزی که عیان است چه حاجت به بیان است. دین، چنین دینی است و سیر دین هم به اینجا است و نقطه‌ای که قرآن مردم را به آنجا سیر می‌دهد این دو کلمه است: "علم" و "حفظ"؛ یعنی آخر حد کمال عقلی و آخر مرتبه کمال ارادی انسانی [۲]، \[یا\] به منتهی درجه پستی و در آخر مرحله دنائت و رذالت. چنین مردمی اگر بخواهند حقائق اسلام و مبانی فقه مقدس قرآن را پشت ابر اوهام خودشان کتمان کنند جز این که چنین مقدماتی پیش بیاید، همسایه آبروریزی آنان بشود، نتیجه دیگری نخواهد داشت. این مردم [۳] تصور می‌کنند خدا خواب است و هرگز خیال نمی‌کنند که عربده کشیدن به نام "آزادی زن" و ملتی را به فحشاء کشاندن و از تمام معارف انسانیت عقب راندن و به صورت آزادی زن، حقائق دین را مسخره کردن، چنین پیشامدی را نخواهد داشت و چنین روزی به وجود نخواهد آمد تا معلوم شود که رجال دین طرفدار بردگی زن نیستند و زن را آنچنان که نظام خلقت ساخته و تشریع هم بر طبق تکوین است؛ یعنی گره ماده در مقابل گره نر، و جنبه منفی در مقابل جنبه مثبت. با این نظم عادلانه، زن باید تربیت شود تا مملکت هم بیرونی داشته باشد و هم اندرونی؛ و مثل یک خانه جامعی هم دارای اندرونی باشد بوسیله زن و هم بیرونی بوسیله مرد. و زن را از پرده درآوردن و این همه فجایع را به بارآوردن و این همه ننگ در صفحات روزنامه منعکس کردن و به وسیله این لختی و برهنگی که نه "کشف حجاب" است، بلکه "کشف عورت" است! تمام حیثیت و شرف آدمیت را به باد دادن است. و بعد به اسم ارتقاء و به اسم اعتلای کلمه، به دنیا عربده کشیدن، چنین پیشامدی باید بشود تا روشن شود این مسخره بازی‌ها. از آن طرف، آخر درجه ظلم را به اسم عدل انجام دادن، بی‌دینی را به نام روح دین نشان دادن، خواه ناخواه چنین حوادثی را پیش خواهد آورد. مطلب مهم عبارت از این \[است\] که وظیفه سنگین عامه مردم، حفظ قوانین مقدس قرآن است و این قوانین ملعبه نیست، بازیچه نیست؛ این، نتیجه مثبت تمام انبیاء است؛ این، محصول زحمات پیغمبر خاتم است. مردم اگر فکر کنند ببینند اشرف کائنات، افضل موجودات، آن کسی که خداوند او را در عرش مهمان می‌کند، چنین کسی در جزیره‌العرب با چنان مردمی به سر برد، چه رنج‌ها پیغمبر دیده - رنج‌های جسمانی که مهم نیست - مهمترین رنج چنین گوهری در چنین سنگلاخی، زندگی کردن برای این بود که این قرآن بماند و بعد این قرآن باید با یک مرکّب ثابتی در صفحه وجود ثبت شود و آن مرکّب ثابت عبارت است از خون حسین بن علی و چنین دینی با چنین دستگاه مُحدِثه‌ای و با چنین سازمان مُبقِیه‌ای طوری نیست که به این گفتگوها از میان برود و به این حرف‌ها این حقائق محو و نابود بشود. مردم باید بیدار باشند، قوانین دین زنده است و برای ابد زنده است؛ و این فحشاها و منکرات محکوم به مرگ، محکوم به زوال \[است. امروز،\] زمانی [۴] نیست که مردم در آن زمان نفهمند و نبینند. آنچه ارزش دارد حکومت بر دل مردم است که نتیجه حکومت بر دل مردم این وضع را دارد. آنچه قیمت دارد این است و مردم هر چه زودتر باید از خواب غفلت بیدار شوند و بدانند که تمام اقدامات رجال دین مطلقاً برای حفظ معالم قرآن، سنن وحی، \[و\] مقررات الهیه همچنان که بوده خواهد بود و از میان نخواهد رفت. و راجع به وضع جاری هم آنچه باید شما بشنوید شنیدید و به نظر من اینها توضیح واضحات است و مردم باید به اینگونه مطالب بخندند و راستی باید بخندند. یُریدونَ لِیُطفِئوا نُورَ اللهِ بِاَفواهسهم [۵] یریدون [۶]، ولی عملی نخواهد شد. لیطفئوا نورالله به چی؟ به افواههم. اگر مردم بفهمند، خود آیه کافی است. از آن طرف، آنچه را که این مردم می‌خواهند خاموش کنند نور خداست؛ نور خدا ساختمانش، ساختمان علوّ و فوق این است؛ نور، خاصیت‌اش این است؛ این نور مادی است؛ شما پایتان را می‌گذارید روی نور، نور می‌افتد روی پای شما؛ محال است نور برود زیر پای شما. هزار مرتبه پا روی نور بگذاری خودت پایمال نوری. مَردَک نمی‌فهمی نور زیر پا نمی‌رود؟! **پاورقی‌ها:** [۱] سوره یوسف، آیه ۵۵: مرا به خزانه‌داری مملکت منصوب دار که من در حفظ دارایی و مصارف آن، دانا و بصیرم. [۲] دراصل: مردمانی [۳] اشاره به کارگزارن رژیم شاه است. [۴] در اصل چنین است. [۵] سوره صف، بخشی از آیه ۸: (کافران) می‌خواهند نور خدا را با دهان‌هایشان خاموش کنند. [۶] می‌خواهند