در ابتدای تصدی شما به مقام نخست وزیری، در موضوع رفع تشنج و خاتمه دادن به وضع چند ساله اخیر که دولت‌های دور از عقل و منطق آن را به وجود آوردند و در اثر آن، ملت مسلمان ایران به جرم دفاع از حیثیت و مقدسات خود، با سرنیزه و زندان و شکنجه و قتل و تبعید روبرو شد، تلگرافاً تذکر دادیم.[۱] متأسفانه شما نیز همان راه را پیمودید و از نصایح و ارشادات مقام روحانیت پند نگرفتید، رَبِّ إِنِّی دَعَوتُ قَومِی لَیلاً وَ نَهَاراً. فَلَم یزدهُم دُعائِی إِلاّ فِراراً.[۲] بار دیگر عواقب سیئه جبروت و طغیان را گوشزد می‌نماییم. وقوع بعضی حوادث، موجب بهانه‌گیری و سوء استفاده شده و دولت در فکر تصفیه حساب با عده‌ای از افراد متدین و غیور و مدافع از مقدسات یک ملت افتاده است. ما نیز طبق وعده الهی «کانَ حَقّا عَلَینَا نَصرُ المُؤمِنِینَ»[۳] یقین داریم در نتیجه، پیروزی با مؤمنین است و قوای ظلم و طغیان نابود خواهد گشت. جای تأسف است جمعی از روحانیین و مبلغین و کسبه شریف و متدین، مورد زجر و شکنجه قرار گرفته و افراد بیگناه به محاکم محول گردند و بالاخره، برای تمام طبقات، نگرانی فوق‌العاده به وجود آید. البته هرچه زودتر زندانی‌ها را آزاد و پریشانی ملت را جبران نمایید. ۲۶ ذیحجه الحرام ۱۳۸۴ ابوالقاسم الموسوی الخویی **پاورقی‌ها:** [۱] اشاره به نامه مورخ ۱۱ بهمن ۱۳۴۳ است. [۲] سوره نوح، آیه ۵ و ۶: پروردگارا! قوم خود را شب و روز دعوت کردم ولی دعوت من جز بر فرارشان نیفزود. [۳] سوره روم، آیه ۴۷: یاری مؤمنان همواره حقی است بر عهده ما.