دیروز در مخابره حضوری عرض شد که اگر مایل به مذاکره حضوری مطالب نیستند، ما اصلاحیون را جرمی نیست و ماها مرخص شده مثل اول، منزوی خانه می‌شویم یا منتظر امر می‌مانیم. جواب مطالب مخابره نشد. حضرت والا[۱]، شخص دوم خانواده سلطنت هستید و تکلیف دیگری دارید. دیروز عرض شدکه محاجه علمیه را کنار باید گذاشت و موقع آن قسم مطالب گذشته است. و دعاگویان قربه الی الله وارد مذاکره شده، می‌خواهیم در نجات مملکت کاری بکنیم. در محاوره رسم، گفتن و پاسخ شنیدن است. مستدعیات ملت را عرض کرده جواب خواستیم، ولی ابداً به مقام جواب نزول نفرمودند. ولی در تلگراف دیگر به عنوان شاهزاده عین‌الدوله[۲] کلام را به باب مجادله بردند. این است که حضرت والا را طرف خطاب قرار داده، عرض می‌کنم: مملکت از دست رفت، چاره را بفرمایید و به دیگران نگذارید باغ و صحرا را. لب مطلب را بدون پرده بفرمایید و اگر لازم است با سایر اشخاص محترم نیز تعاطی افکار بفرمایید، تا تکلیف معلوم شود... **پاورقی‌ها:** [۱] مخاطب، نایب‌السلطنه است. [۲] منظوره عین‌الدوله است.