مطالب مندرجه تلگرافی، موجب کمال حیرت شد. تمام مقصود علمای عظام و ملت استرآباد، ترویج حکم مطاع حجج اسلام عتبات عرش درجات ارواحنا فداهم - که مقلدین ملت اسلامیه و ناشر احکام نبوی که عین حکم علمای عظام است - بوده. بدون صغری و کبری، مختصراً جواب اظهار می‌شود: یک فقره از احکام حجج‌الاسلام که از نجف اشرف به توسط قاصد متدین مخصوص شرف صدور یافته، زیارت خواهید کرد[۱]. ماحصل مطالب این است که نه دعوای حکومت داریم و نه توقع احسان می‌نماییم. اهالی مملکت استرآباد این احکام را به موجب تکلیف مسلمانی، لازم‌الاطاعه می‌دانند و در اجرای اوامر مطاعه علمای اعلام تا آخرین درجه حاضر و از کشته شدن خوف نداشته و از تهدید، بیم ندارند. هیئت مصلحه، برای اجرای حکم مطاع علمای اعلام و اصلاح مملکت و رفع خونریزی، جمعی از علما با عده‌ای که لازم است از ملت حرکت خواهند کرد، اعلای کلمه حقه را ان شاء الله خواهند نمود و غیر از این، کسی را مقصودی نبوده و از این قصد نیک تا خون در بدن‌های مسلمین جاری است، دست‌بردار نخواهند بود. و در باب انعقاد مجلس تهران[۲]، این مجلس به درد دولتیان می‌خورد. میان ماه من تا ماه گردون تفاوت از زمین تا آسمان است محمدحسین، محمدباقر فاضل **پاورقی‌ها:** [۱] منظور، فتوای حرمت دادن مالیات به دولت و وجوب حمایت و تقویت مشروطیت است. [۲] اشاره به تشکیل «دارالشورای کبرای مملکتی» یا «دارالمعدله» در تهران در اوایل ذیقعده ۱۳۲۶ ق است که قرار بود به عنوان مجلس انتصابی، جایگزین مجلس شورای ملی شود. * انقلاب مشروطه در استرآباد، ج ۱، ص ۴۹۶، ۴۹۷؛ [روزنامه] حبل‌المتین، س ۱۶، ش ۲۹، مورخ ۲۳ محرم ۱۳۲۷ ق، ص ۲۱.