بسم الله الرحمن الرحیم امر از قراری است که از طرف مجلس مقدس شورای ملی شیندالله تعالی ارکانه و کثر اعوانه مرقوم شده است. از بدایت و آغاز این مسئله، هیچ مقصودی جز رفع ظلم که صفحه ایران را ملاحل کرده بود نداشتیم و همه وقت مقصود ما و سایر مسلمانان، حفظ کتاب مجید الهی و اجزاء حدود شرعیه و تعظیم شعائر اسلام بوده و هست. کدام مُسلیم و مُسلیمة احتمال می دهد که کلمه متفقة علمیه یا این همه چند و جهد در صدد رفع ظلم و تعدی از افراد اهالی این مملكت باشند و چنین ظلم بزرگی بر شرعیت مقدسه اسلام و کلام محکم الهی لاثاتیر الباطلُ منّ بین پدیه ولا منّ خلفه تنزیل منّ حکیم حمیدٌ روادارند که الْبیادیالله احکام آن در معرض جرح و تعدیل و تغییر و تبدیل واقع شود؟ بلکه تمام مسلمانان و محصولش وكلاء محترمین مجلس مقدس شورای ملی احکمالله بنیانه، جز در صدد تبعیت احکام شرعیه نبوده و نخواهند بود و قوانینی که در آن مجلس محترم وضع می‌شود فقط در امور عرفیه است و در آن هم رعایت عدم مخالفت با قواعد شرعیه شده و می‌شود. فأمّا الاحکامُ الشرعیه مَحفوظةً عنِ التعَرَّض فَإِنَّ دِینَ الله لا يُصابَ بالَعَمَلِ.٢ پس بر افراد مسلمین لازم است که قدر این نعمت عظمی ـ که بدون سابقة اسپاب طبیعیه، به توجهات کاملاً حضرت ولی عصر ارواح‌العالمین فداه از حضرت رب‌العزة به بندگان انعام شده است ـ دانسته و اذهان خودشان را به امثال این اوهام مشوّش ندارند. فأَنَّ اللَّهُ تعالى: إنَا تَحِقَّ تَرْتَبْنَا النَّذِكَرَ وَ اتَّا لَّهُ أَحَافِظُونَ.٤