این دو حجت‌الاسلام[۱]، اطال‌الله تعالی ایام افضالِهما، چنین تصور فرموده‌اند که فصل دائر بر نظارت و مراقبت هیئت نوعیه از عدول مجتهدین در هر عصر به همان نهج مطبوع[۲] در صفحه مخصوصه که ملاحظه فرموده‌اند، قبول مجلس و درج نظامنامه شده است؛ لهذا تلگرافا بذل شفقت و تحسین فرموده‌اند و محض مزید اهتمام در جلوگیری از منحرفین از جاده مستقیمه الی یوم القیامة، افزودن فصلی دیگر خواسته‌اند که الحق شرط عاقبت اندیشی و مآل بینی را به جای آورده، درجه تیقّظ و تفطّن[۴] خودشان را درخور هزار گونه تمجید و تشکر قرار داده‌اند. لازم است عموم مسلمانان عین عبارت تلگراف آن بزرگواران را قرائت کنند و مقام غمخواری و پاسداری ایشان از شرع نبوی(ص) و حفظ اسلامیت مجلس شورا - که منشأ مهاجرت داعی و این هیئت مقدسه است - [را] مستحضر شوند. اگر چه صورت تلگراف، مطابق تاریخ و امضاء تلگرافخانه محفوظ است ولی از حُسن اتفاق رغماَ لِمَن یُنکِرهُ، امروز که دهم شهر جمادی‌الثانیه است عین صورت مزبوره در صفحه [ای]که مطرّز[۶] به خط حجتین آیتین و مشرّف به عین خاتم[۷] شریف ایشان است به توسط پست مقرر واصل شد. هرکس بخواهد زیارت می‌تواند نمود و عکس او هم منتشر خواهد شد. در زاویه مقدسه حضرت عبدالعظیم به طبع رسید. حرّرها الداعی: فضل الله نوری **پاورقی‌ها:** [۱] منظور آخوند خراسانی و حاج شیخ عبدالله مازندرانی است. [۲] نهج مطبوع: صورت چاپ شده، منظور ماده پیشنهادی حاج شیخ فضل الله به مجلس شورا مورخ ۷ ربیع الثانی ۱۳۲۵ ق است که با اندک تغییری به عنوان اصل دوم متمم قانون اساسی، پذیرفته شد و به تصویب رسید. [۳] این تلگراف که تاریخ ۷ جمادی‌الاول (۱۳۲۵ ق) را دارد، در یکی از لوایح حاج شیخ فضل‌الله نوری به چاپ رسیده و در مطالب قبلی نیز آمده است. [۴] تیقظ و تفطن: بیداری و هوشمندی. [۵] رغماً لمن ینکره: برخلاف خواستِ منکران آن. [۶] منقوش، نوشته شده. [۷] مُهر.