احوال اهالی هندوستان و سلاطین آن به سبب معاشرت و مسامحه با جماعت نصاری[۱]، رفته رفته از اوج رفعت[۲] به حضیض[۳] رسید. پس بر فَدّویان و جان‌نثاران پایه سریر سلطنت دارالسیف و الایمانِ ایران، لازم و واجب است که از سوءعاقبت و فساد مال‌دوستی و آلفت و مصاحبت با این جماعت مکر طَویّت[۴]، اندیشه نموده، به نرم زبانی و سالوسی و تملّق و چاپلوسی این فرقه، فریفته و به وعده‌های بی‌فروغ این طایفه سراپا حیله، شیفته و خرسند نشوند؛ چه سرمایه ایشان در تسخیر ممالک و بُلدان، و تخریب خانه سلاطین و پادشاهان همین است و هر مملکتی را که اراده تسخیر آن داشته‌اند، اول به اسم سفارت و تجارت در آن رخنه کرده، سرداران و ارکان دولت و رؤساء آن مملکت را به دادن درم و دینار و اَقْمِشه[۵] نفیسه و تَحایِف[۶] لطیفه و نرم زبانی فریفته کرده، بعد از آن به سهولت تمام بر آن مسلط شده‌اند؛ چنانچه از مطالعه احوال هند، معلوم خواهد شد. و تسلط ایشان در هر دیار، نه بس موجب زوال سلطنت و ریاست و حصول بدنامی و ذلّت است، بلکه مع ذلک باعث قطع سبیل امر به معروف و نهی از منکر و خرابی دین مبین و انهدام ارکان شریعت سیدالمرسلین است و سبب خسران دنیا و آخرت است. فاعتبروا یا اولی‌الابصار. متوقع از اصحاب عقل و بینش و ارباب کیاست و دانش، سیّما[۷] سلاطین نامدار و شاهزادگان و الاتبار و حکّام ذوی‌الاقتدار[۸]، آنکه به نظر تعمق و اعتبار در این اوراق ملاحظه فرموده، بازی و افسانه طِرازیش[۹] نگمارند. اللهمُ اِنّی اَنذَرتُ و نَصَحتُ و اُشهِدُکَ و کفی بکَ شهیداً[۱۰]. **پاورقی‌ها:** [۱] مسیحیان، منظور در اینجا اروپاییان، به ویژه انگلیسی‌ها هستند. [۲] بلندی [۳] پایین‌ترین حدّ [۴] مکّار [۵] جمع قُماش: کالا، مَتاع [۶] جمع ساختگی تحفه: هدیه‌ها، سوغات‌ها [۷] به خصوص [۸] صاحبان اقتدار، قدرتمند [۹] افسانه طرازی: افسانه‌بافی [۱۰] بار خدایا، من هشدار و پند دادم و تو را شاهد می‌گیرم و شاهدی چون تو کافی است. ** مرات الاحوال جهان‌نما، ص ۱۹۹ - ۲۵۰.