بعد از تقدیم مراسم و احترامات شایان آن مقام منیع معروض می‌داریم: همیشه قاطبه ملت ایران عموماً، و مقام ریاست روحانی خصوصاً به مراتب عدالت‌خواهی و آزادی‌پروری و حق‌پرستی آن دولت معظمه مُستَظهَر و کاملاً امیدوار داشتیم که دولت بهیّه [۲] روس را از این تشبثات [۳] و مداخلات ناحق که در محو آزادی و استقلال ایران نموده‌اند، منصرف و جلوگیری خواهند نمود. هرگز گمان نبود که آن دولت حق‌پرست آزادیخواه که در اَقطار عالم، خود را معرفی به طرفداری از حقوق نوع بشر فرموده‌اند، مسلک قدیم و قَویم [۴] خود را از دست داده، در محو آزادی و استقلال ایران، با دولت روس همدست شوند و نظیر معاملات روس در شمال ایران را نسبت به جنوب ایران در صدد برآیند. ملت تازه بیدار ایران که به جهت مدافعه از حقوق وطنیه و گسیختن زنجیر اسارت و خلع طوق رقیّت [۵] خاندان سلطنت خود، این همه خون‌ها ریخته و قربانی‌ها نموده و خانمان‌ها بر باد داده، تا جان در بدن دارد به رقیت اجانب تمکین نخواهد کرد و در بذل بقیه نفوس و اموال، در طریق حفظ استقلال مملکت که اولین وظیفه دینیه مسلمین است، حاضر و مهیا خواهد بود. مقام ریاست روحانیه اسلامیه هم در دفاع از حوزه مسلمین از هر نحو اقدامی کوتاهی نخواهد کرد. برای اطمینان خاطر ملت ایران و تعیین وظایف اسلامیه مسلمین در حفظ حدود و تُغور [۶] مملکت لازم گردید: اولا، اولیای امور دولت فخیمه انگلیس را از متابعات [۸] آمال حق‌کُشانه دولت روسیه و تشبثات غیرقانونی منصرف نماید و از مقام حق‌پرستی و آزادی و عدالت‌پروری آن دولت فخیمه درخواست نماید در چنین موقع، که ملت تازه بیدار ایران برای ترتیبات اساسیه خود به همان گرفتاری‌ها - که ملت و دولت فخیمه انگلیس هم در ابتداءِ تأسیس مشروطیت خودشان ابتلا داشته‌اند - دچار است، اگر مساعدت و اداءِ حق جوار نمی‌فرمایند، لااقل ملت ایران را از مقاصد، عایق [۱] و مشاغل [۲] نباشند و دولت بهیه روس را از این اقدامات و مداخلات ناحق که تمام همّ رجال ایرانی را مصروف به دفع تشبثات ظالمانه نمود، منصرف نمایند، و جوی خون شدن ایران و لکه دار شدن عالم انسانیت را روا ندارند. از نجف اشرف با احترامات صمیمانه تقدیم شد. اول ذیقعده ۱۳۲۸ رؤسای روحانی اسلام، علمای نجف اشرف: الاحقر: عبدالله المازندرانی، الاحقر: محمدکاظم الخراسانی **پاورقی‌ها:** [۱] مانع [۲] شکوهمند [۳] دست‌اندازی‌ها [۴] استوار [۵] بردگی [۶] جمع ثغر: مرزها [۷] ثانیأ و ... ندارد. [۸] پیروی کردن‌ها [۹] سیاست‌نامه خراسانی، ص ۲۷۴؛ مرگی در نور، ص ۲۵۰ -۲۵۲.