به عرض می‌رساند: مشروحه جنابعالی [۱] رسید. مندرجات آن در ماده جناب شریعتمدار ملاذالاسلام سید الاعلام آقای آقا سید مرتضی اهرمی دام افضاله معلوم شد. مأمول [۲] در این موقع، تعمیر خانه جناب ایشان، علی ما کان [۳]، و اخذ و تسلیم اموال مَنهوبه [۴] ایشان علناً قیمت و اعاده شرف و استقلال ایشان بوده که به واسطه این تهور، هتک ایشان شده است، نه محض جواب‌پردازی و صورت‌سازی که به خیال خودتان ایشان راضی و احقر را تقنیع [۵] کرده‌اید. صریح می‌نویسم که جنابعالی حاکم ولایت بوده و این شنیعه [۶] و عثره [۷] به امر شما شده و تدارک آن و ترضیه [۸] خاطر جناب ایشان شرعاً و قانوناً در عهده جنابعالی است. اگر کردید، ادای تکلیف خود نموده، امید است که ان شاء الله رضایت اجداد طاهرینشان سلام الله علیهم را نیز تحصیل نموده باشید؛ و اگر نکردید آخِرالدّاءِ الکَی [۹]. شاید کسی پیدا بشود که موافق تکلیف ختم ماده بکند. زیاده زحمت نمی‌دهم. الاحقر: محمدالکاظم الخراسانی **پاورقی‌ها:** [۱] منظور، دریابیگی، حاکم بوشهر است. [۲] مورد درخواست و انتظار [۳] علی ما کان: مثل گذشته [۴] چپاول شده [۵] قانع کردن [۶] عمل بسیار زشت [۷] خطا، لغزش [۸] خشنود کردن [۹] آخر الداء الکی: دیگر چاره‌ای جز این نیست. * فارس از مشروطیت تا جنگ جهانی اول، ص ۱۰۶.