می ده که طی شد دوران جانکاه شد شاه نو را اقبال همراه آسوده شد ملک، الملک لله کوس شهی کوفت بر رغم بدخواه شد صبح طالع، طی شد شبانگاه الحمد لله، الحمد لله یک چند ما را غم رهنمون شد. جان یار غم گشت، دل غرق خون شد مام وطن را رخ نیلگون شد داد و ب و امروز دشمن خوار و زبون شد زین جنبش سخت، زین فتح ناگاه الحمد لله، الحمد لله چندی ز بیداد فرسوده گشتیم زیر پی خصم پیموده گشتیم با خاک و با خون آلوده گشتیم و امروز دیگر آسوده گشتیم از ظلم ظالم، از کید بدخواه الحمد لله، الحمد لله آنان که ما را کشتند و بستند از کج نهادی پیمان شکستند قلب وطن را از کینه خستند از چنگ ملت آخر نجستند از حضرت شیخ[۱] تا حضرت شاه الحمد لله، الحمد لله آنان که با جور منسوب گشتند آخر به ملت مغضوب گشتند در پیکر ملک میکروب گشتند از ساحت ملک جاروب گشتند پیران جاهل، شیخان گمراه الحمد لله، الحمد لله چون کدخدا دید جور شبان را سد ستم ساخت آن مرزبان را از جا برانگیخت ستارخان را تا کرد رنگین تیغ و سنان را از خون دشمن و از مغز بدخواه الحمد لله، الحمد لله پس مستبدین لختی جهیدند ناگه ز هر سو شیران رسیدند گفتند لختی، لختی شنیدند آن روبهان باز دم در کشیدند شد طعمه شیر بیچاره روباره الحمد لله، الحمد لله یک سو سپهدار شد فتنه را سد ضرغام پر دل، آمد ز یک حد یک سو یورش برد سردار اسعد بر کف گرفتند تیغ مهند بستند بر خصم از هر طرف راه الحمد لله، الحمد لله اقبال شد یار با بختیاری جیش عدو شد یک سر فراری گیلانیان را حق کرد یاری در کنج غم گشت دشمن حصاری شد کار ملت بر طرز دلخواه الحمد لله، الحمد لله بدخواه دین را سدی متین بود خاکش به سر شد پاداشش این بود لیکن مر او را غم در کمین بود دشمن که با عیش دایم قرین بود اکنون قرین است با ناله و آه الحمد لله، الحمد لله بخت سپهدار فرخنده بادا صمصام ایران برنده بادا سردار اسعد پاینده بادا ضرغام دین را دل زنده بادا کافتاد از ایشان بدخواه در چاه الحمد لله، الحمد لله ستارخان را بادا ظفر یار سالارشان را نیکو بود کار تبریزیان را یزدان نگهدار احرار را نیز دل باد بیدار تا جمله گویند با جان آگاه الحمد لله، الحمد لله **پاورقی‌ها:** [۱] منظور، دستگیری و اعدام حاج شیخ فضل‌الله نوری است.