طهران: حضرت اجل اشرف رئیس‌الوزراء [۱] و حضرت اجل اعظم وزیر داخله [۲] دام اقبالهما. با این که سابقاً تلگرافات در خصوص تفقد حال صبیه محترمه مرحوم ثقه‌الاسلام حاجی میرزا حسین نوری [۳] و اولادش نموده‌ایم، به موجب اظهارات کتبی بعضی، تعدیّات و دعاوی باطله از اقارب [۵] و بیگانگان به مومِی‌اِلیهم [۶] شده است، به حدی که جناب مستطاب حاجی میرزاهادی [۷] و میرزا موسی خان به خارجه پناهنده شده! تحقیقات لازمه و رفع تعدی در صورت صدق، مأمول [۸] [است]. بر خلاف قانون شرع انور، به هیچوجه من‌الوجوه، متعرض حضرات نشوند و البته امر به تشکیل هیئتی از اشخاص صحیح به جهت امور حضرات خواهند فرمود. و مردم را مُلجَأ [۹] و به الجاء [۱۰] ننمایند. البته به مرحمت جنابان مستطابان اشرف اعظم، در اموال و امور راجع [۱۱] به آنان به غیر میزان شرعی تعرض نخواهد شد و نوشتجات معتبره انتقالی و غیر از مُورث [۱۲] [را] لابد ملاحظه و معمول خواهند داشت و امروزه حضرات، مورد هرگونه ملاحظه اولیاء دولت و ملت می‌باشند. الاحقر الجانی: محمدکاظم الخراسانی **پاورقی‌ها:** [۱] منظور، محمدولی خان تنکابنی است. [۲] منظور، سردار اسعد بختیاری است. [۳] منظور، همسر شهید حاج شیخ فضل‌الله نوری است. [۴] پس از شهادت حاج شیخ فضل‌الله نوری، آخوند خراسانی تلگرام تسلیتی برای همسر وی (که دختر حاج میرزا حسین نوری بود) فرستاد. وی نیز در پاسخ آن، تلگرام پرمعنای زیر را برای آخوند فرستاد: «حضور حضرت مستطاب حجه‌الاسلام و المسلمین آقای خراسانی مد ظله. تلگراف مشفقانه عالی زیارت [شد]. کمال تشکر و امتنان از اظهار آن، مرحمت فوق‌العاده حاصل گردید. اِنَّما اَشکوا بَثَی و حُزنی إِلَی الله [یوسف، ۸۶: من با خدا غم و درد دل خود گویم].» [فصلنامه] تاریخ معاصر ایران، س ۱۰. ش ۳۸ (تابستان ۱۳۸۵)، ص ۲۸۴. [۵] نزدیکان [۶] نامبردگان [۷] فرزند روحانی حاج شیخ فضل‌الله که مواضع سیاسی مشابه پدرش داشت و مورد توجه و اعتماد وی بود. [۸] مورد انتظار [۹] مجبور، ناگزیر [۱۰] پناه بردن [۱۱] در اصل: راجعه [۱۲] آن که مرده و مالی از او مانده باشد.