تحصن در سفارتخانه‌های فرنگ را برای عالم اسلامیت ننگ می‌دانم که در تاریخ کفر و اسلام بنویسند یک نفر از زعمای اسلام پس از هفتاد سال خدمت به عالم اسلامیت، از ترس مرگ، پناهنده به سفارتخانه فرنگ شد. برای من مرگ از این تحصن خوشتر است. بیرق ما را باید روی سفارت اجنبی بزنند. چطور ممکن است صاحب شریعت به من -که یکی از مبلغین احکام آن هستم- اجازه فرماید پناهنده به خارج از شریعت آن شوم؟ مگر قرآن نخوانده‌اید (جزو محکمات است) می‌فرماید: لَن یَجعَل اللهُ لِلْکافِرینَ عَلَی المُؤمِنینَ سَبیلا [۱] و مگر آیه لا تَتُخِذوا الیَهودَ وَ النَّصاری اولیاءَ [۲] را فراموش کرده‌اید؟ من راضی هستم که صد مرتبه زنده شوم و مسلمین و ایرانیان، مرا مثله کنند و بسوزانند ولی پناهنده به اجنبی نشده و بر خلاف امر شارع مقدس اسلام، رفتاری نکرده باشم. **پاورقی‌ها:** [۱] نساء، ۱۴۱: خداوند هیچ راهی برای (تسلط) کافران بر مؤمنان قرار نداده است. [۲] مائده، ۵۱: ای کسانی که ایمان آورده‌اید! یهودیان و مسیحیان را هم‌پیمانان [و دوستان خود] نگیرید.