در روز عاشورا وقتی حضرت سیدالشهدا در مقام اتمام حجت و هدایت بر می‌آمدند، برای آن که نگذارند سخنان آن حضرت را بشنوند، بر دهن‌ها می‌زدند و فریاد هیاهو سر می‌دادند، و حال وضع به این منوال است که نمی‌گذارند من حرفم را بزنم و تهمت‌هایی را که به من می‌زنند جواب بدهم ... آیا جایز است برای من به جهت حفظ نفس خود، به کفار[۱] پناهنده شوم و پرچم سفارت روس را بالای منزلم بزنم؟! من در انظار اجانب و کفار، از طراز اول علمای اسلام محسوب می‌شوم؛ باشم یا نباشم، و اگر من برای حفظ جانم پرچم کفار را بر سر خانه‌ام بزنم، مثل این است که اسلام پناهنده به کفر شود. و اینها مرا بکشند، برای من آسانتر و گواراتر از این است که از بیم جان به کفار پناهنده شوم ... برای عالم اسلامیت، ننگ می‌دانم که در تاریخ کفر و اسلام بنویسند یک نفر از علمای اسلام، پس از هفتاد سال خدمت به عالم اسلامیت، از ترس مرگ، پناهنده به سفارتخانه فرنگ شد. برای من، مرگ از این تحصن خوشتر است ... آخرین راه که به نظرم آمده همین است: غَضُ العَینَین، تَدُّ الرّجلَین، قَولُ الشَهادَتَین، رَضینا بقضاءِ الله و نَصبرُ عَلَی بَلاءِ الله: [فرو بستن چشم‌ها، کشیدن پاها (به سوی قبله)، و گفتن شهادتین. راضی به قضای الهی هستیم و بر امتحان دشوار الهی، صابر و شکیبا]. ... های، های. می‌دانی چرا اقدام کردم و تا آخرین لحظات عمر [هم] ادامه خواهم داد؟ برای این که اگر صد سال دیگر، بعضی از مسلمان‌ها بروند در قعر زیرزمین‌ها و سرداب‌ها، دور هم جمع شوند با کمال ترس، درد دل بکنند و بگویند صد سال قبل علمای شیعه دست به هم دادند، و ریشه اسلام را کندند، لااقل یکی بگوید: یک آخوند طبرسی[۲] و من تبع[۳] او مخالفت کردند. آری، برای همین. والسلام، متقاعد شدی؟! مگر شهدای کربلا نمی‌دانستند در مقابل آن همه قدرت، مقاومت نمی‌توانند بکنند؟ **پاورقی‌ها:** [۱] منظور، سفارتخانه‌های کشورهای اروپایی در ایران (و مشخصاً روسیه و انگلستان) است. [۲] مازندرانی [۳] پیروان