کنشگران / عالمان دینی

متن خلاصه هوش مصنوعی

این مقاله به نقد اظهارات سر ادوارد گری، وزیر خارجه انگلستان، می‌پردازد که در آن عدم مداخله در امور داخلی ایران را فراموش کرده و اقدامات مسلحانه روسیه در ایران را توجیه می‌کند. نویسنده بیان می‌کند که این اظهارات نشان‌دهنده تبانی و همکاری پنهان و آشکار دولت‌های روسیه و انگلستان در امور ایران است و این همکاری وضعیت کشور و ملت را به وخامت کشانده است. در ادامه، نویسنده از سر ادوارد گری سؤال می‌کند که آیا این نوع مداخله با مفهوم عدم مداخله سازگار است و آیا در طول انقلاب سیاسی ایران، حقوق خارجی‌ها یا جان و مال اتباع بیگانه به اندازه‌ای به خطر افتاده که چنین تصرفاتی را توجیه کند. در پایان، هشدار داده می‌شود که اگر این دو دولت رویه خود را تغییر ندهند، ممکن است اوضاعی در ایران پیش آید که امنیت خارجی‌ها نیز به خطر افتد و مسئولیت آن بر عهده مسلک ناپسند این دو دولت خواهد بود.

متن کامل گزارش

سر ادوارد گری، وزیر خارجه انگلستان، مانند سایر ارباب پلتیک [۱]، گویا رأی خویش را تبدیل داده، بلکه اقوال ابتدایی خود که علی‌الرئوس، اظهار عدم مداخلت در امور داخله ایران است، فراموش نموده است. مفهوم فرمایشات ایشان این است که اگر ما جلوگیری از اقدامات مسلحه روس نماییم پای به حق خود مالیده‌ایم. به عبارت پلتیکی می‌گوید که روس‌ها آنچه در ایران و نقطه نفوذ خود می‌نمایند، راه برای ما در جنوب صاف می‌کنند؛ چه حقوق ما در شمال و جنوب و نقاط راجعه به معاهده [۳]، یکسان است. باز به زبان پلتیکی، شرکت دولت انگلیس را در اقدامات روس ظاهر می‌دارد، یعنی پس از آن که مداخلت‌های مسلحه روس را در طهران و غیره لازم قرار می‌دهد، تصویب و تجویز انگلیس را در آن اقدامات، سراً ظاهر می‌دارد و برای اطمینان خاطر اعضای پارلمان، در آخر جواب خود به کنایه «اَبلَغُ مِنَ التَّصریح» [۴] اظهار می‌دارد که روس تاکنون هر اقدامی کرده به ما خبر داده، یعنی از این [۵] بعد هم آنچه بکند به اطلاع ما خواهد بود. این بیانات به خوبی ظاهر می‌دارد که در هر اقدام دولتین روس و انگلیس در معاملات ایران، توأم قدم زده و خواهند زد و از وساطتی که اختیار نموده‌اند حالت مُلک و ملت را به این وضع کشانیدند، و هر وقت ملت مستعد شده، خواسته امر را یکطرفه نماید، خودی در میان انداخته کار را عقب انداخته‌اند. حالت روس‌ها که عقب بهانه می‌گردند، معلوم و در حرکات غاصبانه، مؤیدی هم که مانند انگلیس داشته باشد، رفتارشان لازم به بیان نیست. ولی خوب است از جناب سر ادوارد گری سؤال شود که معنی عدم مداخلت در یک مملکت همین مسلکی است که اختیار فرموده‌اند؟ آیا در عرض [۶] سه سال انقلاب پلتیکی ایران کدام حقوق خارجه تلف شده؟ کدام مال و جان اتباع اجنبیه ضایع گردیده است که تا این درجه تصرف امور داخله ایران را تجویز می‌نمایند؟ آیا این قصاص قبل از جنایت مخصوص به ایرانیان مظلوم است؟ آیا جناب سر ادوارد گری می‌توانند نشان دهند که در انقلاب پلتیکی هیچ مملکت، رعایای خارجه تا این درجه در امن و امان مانده باشند که در ایران مانده‌اند؟ از آن باید ترسید که ایرانیان از خواب غفلت بیدار شده و در ازای این همه حسن سلوک، تا آن درجه بدسلوکی که ملاحظه نمایند، آن امنیت برای خارجه برقرار نماند و می‌بینیم که عنقریب اگر دولتین تغییر مسلک ندهند، اوضاعی در ایران پیش آید که احدی از خارجیان مأمون [۷] به مال و جان خود نباشند و ذمه‌دار آن اوضاع ناگوار، مسلک غیرحق ناپسندانه دولتین روس و انگلیس خواهد بود. **پاورقی‌ها:** [۱] سیاست [۲] آشکارا [۳] منظور، قرارداد ۱۹۰۷ است. [۴] در اصل: الکنایه ابلغ من التصریح: کنایه رساتر و گویاتر از تصریح است. [۵] در اصل: و [۶] در اصل: عرصه [۷] ایمن

اطلاعات تکمیلی

زمان وقوع: 1288
محل وقوع: کلکته (استان )
زبان اصلی: فارسی
نوع کنش: گزارش نویسی

کنشگران و ذینفعان

حاکم زمان: احمد شاه قاجار

موضوعات و دسته‌بندی‌ها

منبع

مکتوبات و بیانات سیاسی و اجتماعی علمای شیعه(جلد ۱ تا ۹)
محمدحسن رجبی (دوانی)