از باسمنج به تهران: توسط حضرت والا آقای نایب‌السطنه [۱] و صدر اعظم [۲] به عرض حضور اعلیحضرت همایونی خلّد الله سلطانه. در ضمن تلگرافات حضوری، حضرت صدارت عظمی اگر چه [۳] مراجعت دعاگویان را به شهر تصویب نکرده بودند، با این که در اقامت باسمَنج اثری بر وجود نابود خودمان تصور نمی‌کردیم، معهذا امتثالاً توقف داشتیم. ولی امروز که وقت غروب جمعه ن نهم است، تلگرافی از اعضای انجمن ایالتی تبریز و اجلال‌الملک رسیده که عیناً از لحاظ انور ملوکانه می‌گذرد: «بعد از عنوان، در این موقع ورود قزاق روس به شهر که در کوچه‌ها و معابر در گردش بوده، باعث خیالات اهالی شده‌اند. لازم است وجود حضرتعالی که مایه سکون و قوت قلوب مسلمین است، در این موقع باریک در شهر و میان جمع باشند، چنانچه خاطر جمعی اهالی در تبریز نیز بر این است. با این وضع، دیگر اقامت جنابعالی در باسمنج به هیچوجه اقتضا ندارد. متوقعیم که اقامت به مراجعت مبدل فرموده، و همین روز به شهر تشریف بیاورید. در حین عرض این تلگراف، مجدداً دو هزار نفر عقبه قشون روس وارد شد. امروز اگر امکان نشود، فردا ان شاء الله عزیمت به شهر بفرمایید. انجمن ایالتی». با وضع حالیه و تأکید حضرات، صلاح در این است که دعاگویان به شهر برویم شاید بتوانیم مصدر خدمتی بشویم. چون وقت دیر بود لهذا صبح زود مرخص می‌شویم و به اصغای اوامر مقدسه در شهر حاضریم. علی بن موسی، عبدالعلی طباطبایی [۵]، سید حاج آقا میلانی **پاورقی‌ها:** [۱] کامران میرزا قاجار [۲] میرزا احمدخان مشیرالسلطنه [۳] در اصل: اگرچه ما [۴] در اصل: نکنید [۵] معروف به حاجی سیدالمحققین