سؤال: بعضی از مسلمان‌ها معقتد بودند که جهودها هیچوقت نمی‌توانند از خودشان کشور مستقلی داشته باشند. البته کشور اسرائیل که در این مدت کوتاه یکی از جلورفته‌ترین کشورهای آسیایی شده است، نشان غلط بودن این عقیده است. آیا فکر می‌کنید خیلی از حدیث‌ها و روایت‌های دیگر هم مثل این، ممکن است اثر نفوذ سیاست‌هایی باشد که در گذشته می‌خواستند مردم این قسمت را در جهل و نفاق و دشمنی نگهدارند؟ جواب: بخش کوچکی از فلسطین، یک بندر دریایی و پایگاه نظامی برای دول معظمه انگلیس و فرانسه و آمریکا می‌باشد و دولت پوشالی و دست‌نشانده‌ای به نام «دولت اسرائیل» در آنجا حکومت می‌کند. در این مدت کوتاه هر چه توانسته‌اند به تقویت و تجهیزش پرداخته‌اند و با تمام نیرو نگذاشته‌اند که دول اسلامی علیه ایشان متحد شوند (چنان که همه این حقایق را جریان‌های چند سال اخیر آفتابی ساخت.) این فکر غلط که «دولت یهود دولتی است مستقل و مترقی و علیرغم احادیثی که در اسلام وارد شده و وعده داده که یهود هیچگاه کشور مستقلی نخواهد داشت، رشد کرده است»، اثر نفوذ سیاست‌هایی است که در گذشته و هم‌اکنون می‌خواهد مردم این قسمت از جهان را در جهل و نفاق و دشمنی و بدبینی به آیین مقدس اسلام نگه دارند؛ زیرا این فکر مربوط به روایت نیست تا بگوییم مجهول است، بلکه مربوط به قرآن کریم است و آنچه در قرآن کریم است نه به این نحو است که ذکر شده، بلکه به نحوی است که باید یکی از پیشگویی‌های قرآن شمرده شود. خدای متعال پس از شمردن مظالم و جنایت‌های یهود و خیانت‌ها و ماجراجویی‌ها و پیمان‌شکنی‌هایی که با اسلام و مسلمین کرده‌اند و پس از آن که مسلمانان را پند می‌دهد که اتفاق‌کلمه داشته باشند و قوانین دینی را حفظ کنند و با بیگانگان طرح دوستی نریزند و از ایشان اطاعت نکنند می‌فرماید: «یهود دچار غضب پروردگار شده‌اند و برای همیشه در حقشان خواری و پستی نوشته شد و نخواهد توانست کار قابل توجهی علیه مسلمانان انجام دهند، مگر به واسطه سببی که به مردم و سببی که به خدا پیوند داشته باشند» (خلاصه آیه ۱۱۲ آل عمران و قبل از آن) و در آیه دیگر، این سبب مربوط به مردم و خدا بیان شده است. می‌فرماید: «با یهود و نصاری خطر دوستی مریزید و سرسپرده مشوید و کسانی که از شما سرسپرده ایشان شوند از سرسپردگی خدا و جانبداری وی برکنارند و خداوند شما را از خشم خود در صورت تخلف از این امر برحذر می‌دارد» (بقره، آیه۱۲۰) و نیز می‌فرماید: «امروز کفار از این که استقلال دینی شما را از بین ببرند مأیوس شدند از این پس دیگر از ایشان مترسید و تنها از من بترسید» (مائده، آیه ۳). چنان که ملاحظه می‌کنید، خدای متعال پیشرفت اسلام و سرکوبی یهود را به مسلمانان وعده می‌دهد که قوانین اسلام و اتفاق‌کلمه را حفظ کنند، نه کشورهایی که جز اسم اسلام چیزی در دست ندارند. و همچنین آیات دلالت دارند بر این که اسلام در معرض این قرار دارد که روزی با اجانب طرح دوستی بریزند و سرسپرده ایشان شوند و در این صورت، معامله خدایی با ایشان معکوس خواهد شد و سلطه و غلبه را از دست خواهند داد و عزت و سیادتشان نصیب دیگران خواهد گردید. و اما این که احادیث و اخبار ممکن است در میانشان مجعول و ساخته وجود داشته باشد، این مسئله را علمای اسلام به خوبی می‌دانند و در ثبوت آن نیازی به اینگونه مدرک‌های بی‌اساس نیست، بلکه مسلم است در صدر اسلام عده‌ای از منافقین و یهود در کسوت مسلمین در آمده و اخبار دروغی جعل و روایت می‌کرده‌اند. و از این روی علمای اسلام هر خبری را هر طور باشد اخذ نمی‌کنند بلکه با به کار انداختن ممیزات فنی، خبر قابل وثوق را تشخیص داده، می‌پذیرند. در پیش‌بینی همین وضع (چنان که در روایات زیاد است) رسول اکرم (ص) می‌فرماید: «پس از من چیزهای بسیار از من نقل خواهند کرد. از آنها آنچه با قرآن مطابق است بپذیرید و آنچه مخالف است رد کنید.» **پاورقی‌ها:** [۱] بررسی‌های اسلامی، ج ۲، ص ۲۷۹-۲۸۱.