بسم الله الرحمن الرحیم الحمد لله قاصم الجبارین مبیر الظالمین مدرک الهاربین و صلی الله علی سید المرسلین و قائد المجاهدین المصطفی محمد و علی اهل‌بیته الهداة المیامین، مصابیح الدجی و لیوث الوغی. سلام بر شهیدان نیکوکار و مجاهدان قهرمان. مردم مسلمان و دوستدار خدا و پیامبر و خاندانش - که درود خدا بر آنها باد - در عراق، اوج بخشایندگی، بلندهمتی و وفاداری خود را نشان داده‌اند و امروز نوبت رهبران ارشد: علما، سیاستمداران، دولتمردان و اصحاب قلم و ثروت است که شایستگی خود را برای رهبری این مردم ثابت کنند. ۱. علما وظیفه دارند فتاوای مراجع دینی را - که در دریای بحران‌ها همواره کشتی نجات بوده‌اند - اجرایی کنند. پیشنهاد می‌شود در هر منطقه کمیته‌هایی برای پیاده‌سازی فتاوای مراجع - که همطراز با احکام شرعی واجب بر هر زن و مرد مسلمان هستند - تشکیل شود. ۲. سیاستمداران و دولتمردان باید خود را برای مقابله با بحرانی که موجودیت عراق را تهدید می‌کند و از فاجعه‌هایی انسانی حکایت دارد، آماده کنند و برای بهره‌گیری از موج مردمی موجود و تبدیل آن به تشکیلات جهادی سازمان‌یافته، از هیچ تلاشی چشم نپوشند. سراسر عراق و همه مناطقش باید به دژ قهرمانان، سنگر دلاورمردان و اردوگاه‌های آموزش و آماده‌سازی مجاهدان بدل شود، و دارایی‌های عراق باید پیش از هر چیز در خدمت دفاع از مردم قرار گیرد؛ زیرا که در نبرد برای کرامت، هر چیز جز پیروزی- به خواست خدا - بی‌ارزش است. ۳. صاحبنظران و از جمله شخصیت‌های برجسته رسانه‌ای باید قلم‌های خود را برای آماده‌سازی، متحد کردن، و تقویت عزم مردم برای دفاع از مقدسات و میهن خود بسیج کنند. ۴. بر ثروتمندان و اغنیاء است که در پشتیبانی از مجاهدان و فراهم‌سازی همه تجهیزات دفاعی لازم برای آنها کوتاهی نکنند. برادران گرامی! هر کس امروز در نبرد با داعش و همدستان گمراهش-پس از رسوایی و بی‌آبرویی ملی و بین‌المللی آنها -کوتاهی کند، باید از نوشته شدن نامش در زمره آنها بترسد، چون به کردار آنها راضی شده است. به حق، چه سخت است که انسان عمری با امام حسین (ع) زندگی کند، اما نامش در زمره گمراه شدگان نوشته شود، زیرا از سرزمین امام حسین (ع) و ارزش‌های او دفاع نکرده است؛ حال آن که از امام حسین (ع) روایت کرده‌اند که به نقل از جدش رسول خدا -که درود خدا بر او و خاندانش باد- فرمود: مَن رَأی سُلطاناً جائِراً، مُستَحِلاً لِحُرُمِ اللهِ، ناکِثاً لِعَهدِ اللهِ، مُخالِفاً لِسُنّه رَسُولِ اللهِ، یَعمَلُ فِی عِبادِ اللهِ بِالإِثمِ و العُدوانِ، ثُمَّ لَم یُغَیّر بِقَولٍ و لا فِعل، کانَ حَقِیقاً علَی اللهِ أن یُدخِلَهُ مَدخَلَه [۱]. سخن آخر این که: بر عهده ما است که خیزشی ملی و همه‌گیر را سامان دهیم و همه تلاش‌هایمان را به تحقق هدفی واحد و مشخص یعنی پیروزی بر دشمن خیره‌سر، تروریسم و همه حامیان آن -به یاری خدا- معطوف کنیم. **پاورقی‌ها:** [۱] هر کس پادشاه ستمکاری را ببیند که حرام خدا را حلال می‌کند، پیمان الهی را می‌شکند، با سنت پیامبر خدا به مخالفت برمی‌خیزد، و گناهکارانه و سرکشانه با بندگان خدا رفتار می‌کند، اما نه با گفتار و نه با کردار خود شرایط را دگرگون نکند، خداوند حق دارد که جایگاهش را با جایگاه آن ستمکار، یکی کند.