بسم الله الرحمن الرحیم خداوند متعال می‌فرماید: «اُذِنَ لِلَّذِینَ یُقاتَلُونَ بِأَنَّهُم ظَلِمُوا وَ إِنَّ اَللهَ عَلی نَصرهِم لَقَدِیرٌ»[۱]: به مسلمانان که مورد قتل (و غارت) قرار گرفته‌اند رخصت (جنگ با دشمنان) داده شد، زیرا آنها از دشمن سخت ستم کشیدند و همانا خدا بر یاری آنها قادر است. «إِنَّما جَزاءُ الّذِینَ یُحارِبُونَ اللهَ وَ رَسُولَهُ وَ یَسعَونَ فِی الأرض فَساداً أن یُقَتَّلُوا أو یُصَلّبُوا أو تُقَطَعَ أیدِیهِم وَ أرجُلُهُم مِن خِلافٍ أو یُنفَوا مِنَ اَلأَرض ذلِکَ لَهُم خِزیٌ فِی الدّنیا وَ لَهُم فِی اَلآخِرَةِ عَذابٌ عَظِیمٌ»[۲]: صَدَقَ اللهُ العَلِیُّ العَظِیمُ. همانا کیفر آنان که با خدا و رسول به جنگ برخیزند و در زمین به فساد کوشند جز این نباشد که آنها را به قتل رسانده، یا به دار کشند و یا دست و پایشان به خلاف یکدیگر ببُرند و یا به نفی و تبعید از سرزمین (صالحان) دور کنند. این ذلت و خواری عذاب دنیوی آنهاست و اما در آخرت به عذابی بزرگ معذب خواهند بود. با توجه به آنچه در وطن عزیز ما، عراق اسلامی می‌گذرد، دفاع از وطن و شتافتن به هر نقطه از این سرزمین گهربار که به مدافعان وطن نیاز دارد بر همه مؤمنان واجب است. در این خصوص توجه شما را به نکات ذیل جلب می‌کنم: مردم را به آمادگی برای فداکاری و ایثار برای دفاع از مقدسات، وطن، آبرو و مال تشویق می‌شود. آنان را به پیوستن و داوطلب شدن در ارتش، پلیس و کمیته‌های داوطلبانه که فرماندهی حکیمانه و بااخلاص و هماهنگ با دستگاه‌های امنیتی دارند، هدایت می‌شود. شایسته است بدانیم هر کس به این وظیفه عمل کند در شمار مجاهدان راه خدا خواهد بود و هر کس که کشته شود، شهید است و در روز محشر با جسمی تپیده در خون خود در پیشگاه خداوند حاضر می‌شود تا به رضای الهی نائل گردد و این پاداش از پاداش بهشت بزرگتر است. «یا أیّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِذا لَقِیتُمُ الَّذِینَ کَفَرُوا زَحفاً فَلا تُوَلَّوهُمُ اَلأَدبارَ وَ مَن یُوَلّهم یَومَئِذِ دُبُرَهُ إِلاّ مُتَحَرّفاً لِقِتالٍ أو مُتَحَیّزاَ إِلی فِئَةِ فَقَد باءَ بِغَضَب مِنَ اللهِ وَ مَأواهُ جَهَنَّمُ وَ بِئسَ اَلمَصِیرُ»[۳]: ای اهل ایمان! هرگاه با گروه مهاجم کافران در میدان کارزار روبرو شوید مبادا پشت به آنها کرده و از جنگ بگریزید. و هر که در روز جنگ به آنها پشت نماید و فرار کند به طرف غضب و خشم خدا روی آورده و جایگاهش دوزخ که بدترین منزل است خواهد بود مگر آن که از میمنه به میسره و یا از قلب به جناح برای مصالح جنگی رود یا از فرقه‌ای به یاری فرقه‌ای دیگر شتابد. **پاورقی‌ها:** [۱] سوره حج، آیه ۳۹. [۲] مائده، ۳۳. [۳] سوره انفال، آیات ۱۵ و ۱۶.