بسم الله الرحمن الرحیم وَ مَا نَقَمُوا مِنْهُمْ إِلَّا أَنْ یُؤْمِنُوا بِاللَّهِ الْعَزِیزِ الْحَمِیدِ [۱] جنایات وحشیانه روز جمعه در مسجد قندوز افغانستان را - که منجر به شهادت تعداد زیادی از نمازگزاران و مردم بی‌گناه شد - به ساحت مقدس حضرت ولی‌عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف و خانواده‌های داغدار و مصیبت‌زده تسلیت می‌گویم. آیا دولت‌ها ندای مظلومیت آوارگان و برادران و خواهران بی‌خانمان افغانستانی را نمی‌شنوند که در این فصل سرما در بیابان‌ها و کوه‌ها با بدترین وضعیت، زندگی نموده و از امکانات اولیه محروم هستند؟ آیا مجامع بین‌المللی که خود را حامی محرومان و مظلومان می‌دانند، غارتگری تروریست‌ها و آتش‌زدن خانه و کاشانه مردم بی‌دفاع را نمی‌بینند؟ آیا مشاهده نمی‌کنند که هر روز و هر شب تعداد زیادی از انسان‌ها به دست گروهی از خدا بی‌خبر و دور از انسانیت شهید می‌شوند و خانواده‌هایی را داغدار می‌نمایند؟ چرا سازمان ملل متحد و مجامع بین‌المللی به وظیفه خطیر خود عمل نمی‌کنند؟ اگر نمی‌توانند و یا نمی‌خواهند اعمال ننگین و ضدبشری آنها را محکوم کنند و از حربه سکوت به نفع آدم‌کشان استفاده می‌کنند، لااقل از آنان حمایت ننمایند! این جانب از دولت‌های مستقل و مردم آزادیخواه جهان می‌خواهم که نگذارند این گروه ضدانسانی، بیش از این به جنایات هولناک خود ادامه دهد و از تمام کسانی که وجدان انسانی آنها بیدار است به ویژه از برادران و خواهران ایمانی درخواست دارم که در این برهه از زمان، هر اندازه توان دارند به مردم مظلوم و غارت‌زده افغانستان کمک نمایند و به یاری آوارگان و بی‌پناهان بشتابند و به وظیفه انسانی و دینی خود عمل نمایند. و السلام علی جمیع عباد الله الاحرار الصالحین. **پاورقی‌ها:** [۱] سوره بروج، آیه ۸: بر آنان عیبی نگرفته بودند جز این که به خداوند ارجمند ستوده، ایمان آورده بودند.