آقای شیخ راغب حرب عالِمی مجاهد و فروتن بود که دغدغه اسلام و مسلمانان را در قلبش حمل می‌کرد. در راه اسلام از هیچگونه فداکاری دریغ نمی‌کرد. در مواضع خود حکمت و موعظه حسنه و صلابت و صداقت را به کار می‌برد. نمونه بارز آن، پرهیزکاری و پاکدامنی و جهاد در راه خدا بود. در برابر بار سنگین مشکلات اجتماعی و سیاسی لبنان مردانه ایستادگی کرد. برای تربیت و آموزش نسل مؤمن وآگاه، تلاش بسیار به عمل آورد تا بتواند در برابر اشغالگران صهونیست بایستند. در مجاهدت‌های سالم و صادقانه‌اش درد و رنج‌های زیادی متحمل شد که جز خدای متعال کسی از آن خبر ندارد. از اینرو اسرائیل سعی کرد موانع و تنگناهای زیادی را در مسیر راه او ایجاد کند. مدتی او را بازداشت کرد و این مسئله، بی‌آبرویی بیشتری را برای آن به وجود آورد. این بازداشت، اسرائیل را بیش از پیش مفتضح کرد و به جنایت‌های آن رژیم افزود. از چشمداشت‌ها و توطئه‌های اسرائیل در لبنان پرده برداشت. اسرائیل و مزدورانش هیچگاه از تعقیب شهید و ایجاد دردسر برای وی و سایر علمای جنوب دست‌بردار نبودند تا سرانجام او را در زادگاهش جَبشیت به شهادت رساندند. من برادری بزرگوار و دوستی مجاهد و عالِمی تلاشگر را از دست دادم، اما شهیدی بزرگ در راه پیروزی بر اسرائیل و همه قدرت‌های استکباری به دست آوردم. **پاورقی‌ها:** [۱] شاهد یاران، دوره جدید، ش ۴۵ (مرداد ۱۳۸۸)، ص ۳۴.