از نظر ما امام خمینی، مرجع دینی، امام و رهبر به تمام معنی کلمه می‌باشد، همان گونه که هر رهبر بزرگ دینی در هر آئینی در جهان این گونه بوده است؛ ولی امام برای ما بیش از این است. ایشان نماد انقلاب علیه طاغوت‌ها، مستکبران و نظام‌های استبدادی است، به طوری که موفق شد روح امید در جان‌های مستضعفان بدمد. ایشان نظریه «اراده ملت‌ها در مقابل اراده مستکبران» را احیاء کرد. بدین ترتیب امام برای ما بیش از یک نماد دینی، نه تنها برای ما بلکه برای همه مستضعفان جهان مطرح است. این رابطه روحی و معنوی بین ما و امام، حتی قبل از تجاوز نظامی اسرائیل [به لبنان] در سال ۱۹۸۲ نیز وجود داشت. هدف من [از بوسه‌زدن بر دست‌های آیت‌الله خامنه‌ای] این بود که اگر در پی پیروزی بزرگ و آزادی جنوب لبنان و فرار ذلیلانه صهیونیست‌ها مرا به عنوان قهرمان و محبوب‌ترین چهره جهان عرب مطرح کردند، به جهانیان نشان دهم، هرچه داریم نتیجه پیروی از ولی امر مسلمین است. **پاورقی‌ها:** [۱] سید حسن نصرالله، ص ۵۰، ۵۱. بخشی از سخنان نصرالله در «ششمین کنفرانس بین‌المللی حمایت از انتفاضه فلسطین» در تهران (آذر ۱۳۷۹).