بسم الله الرحمن الرحیم اُذِنَ لِلَّذِینَ یُقَاتَلُونَ بِأَنَّهُم ظَلِمُوا وَ إِنَّ اللَّهَ عَلَی نَصرهِم لَقَدِیرٌ. الَّذِینَ أَخرجُوا مِن دِیَارِهِم بِغَیر حَقّ إِلَّا أَن یَقُولُوا رَبُّنَا اللَّهُ وَ لَولَا دَفعُ اللّهِ النَّاسَ بَعضَهُم بِبَعض لَهُدِّمَت صَوامِعُ وَ بِیعٌ وَ صَلَواتٌ وَ مَساجدُ یُذکَرُ فِیهَا اسمُ اللهِ کَثِیرًا وَ لَیَنصُرَنَّ اللهُ مَن یَنصُرُهُ إِنَّ اللهَ لَقَویِّ عَزیزٌ.[۱] در تاریخ ملت‌ها، لحظاتی است که نوع تصمیم‌گیری در آنها بر زمانی طولانی از عمر آن ملت اثر می‌گذارد و تلخی و رنج و ذلت و اسارت و یا آزادگی و عزت و شادکامی برای نسل‌هایی به ارمغان می‌آورد. اگر آن روزی که صهیونیست‌ها اولین تیشه‌ها را بر ریشه عمیق ملیت فلسطینی می‌زدند، تا ملیتی دروغین و جعلی و بی‌ریشه به جای آن در خاک متعلق به مسلمین بگذارند، سران مسلمان و عناصر مؤثر و به تبع آنان توده‌های مردم، حضور و مقاومت جدی و هوشیارانه‌ای از خود نشان می‌دادند، امروز از این همه مصیبت و بلایی که میوه زهرآگین شجره خبیثه دولت صهیونیستی است، در این منطقه خبری نبود و شاید ملت‌های منطقه و به خصوص ملت مظلوم فلسطین از آنچه در این چهل و پنج سال کشیده است، معاف می‌بود. آن روز، سست عنصری بعضی و قدرت طلبی بعضی و راحت‌طلبی بعضی و ناهشیاری بعضی، دست بهم داد و خیانتی عمومی را شکل بخشید و نتیجه آن شد که شد. هزاران خون بناحق ریخته، هزاران ناموس هتک شده، هزاران خانه ویران شده، هزاران سرمایه برباد رفته، هزاران آرزوی دفن شده، هزاران روز و شب تلخ و مصیبت‌باری که با گرسنگی و دربه‌دری و بی‌خانمانی و اشک و آه یک ملت، در اردوگاه‌های اردن و لبنان سپری شده یا در وطن اشغالی در زیر چکمه و سرنیزه دشمن به سرآمده، هزاران انسانی که بی‌هیچ جرمی در معرض سخت‌ترین عقوبت‌های زمانه قرار گرفته و هزاران غم ناگفتنی دیگر که جز آنان که روزهای جان کندن تدریجی در اردوگاه را در مجاورت خانه غصب شده خود یا در خانه زیر قیمومت بیگانه می‌گذارندند، کسی دیگر قادر به درک آن نیست ... همه و همه از آن خیانت بزرگ پدید آمد، و آن خیانت، خیانت‌های دیگر را به دنبال آورد، و این امواج خیانت، چه فضیلت‌ها را که خشکاند و چه روحیه‌ها را که میراند و چه شعله‌ها را که فسرد. هر کسی آن روز می‌توانسته کاری بکند و قدمی در راه دفع این ظلم بزرگ بردارد و نکرده و برنداشته، محکوم لعن و نفرین این دو نسل فلسطینی و مشمول قضاوت قاطع و سخت تاریخ معاصر و آینده، و مورد عذاب و تقاص الهی در روز جزاست؛ و در این، فرقی میان رجال سیاست و رجال اقتصاد و رجال فرهنگ و ادبیات و رجال جنگ و نبرد نیست ... امروز یکبار دیگر یکی از آن لحظه‌های سرنوشت ساز در پیش است، و یکی از آن امتحان‌های عمومی، آماده. مسأله این است که آمریکا در بحبوحه آنچه پیروزی‌های پس از پایان «جنگ سرد» نامیده می‌شود و به برکت سکوت رعب‌آمیزی که بر برخی از کشورهای این منطقه حاکم گشته، و با تکیه بر حضور نظامی غاصبانه در خلیج فارس، در صدد است مشکل خود و مشکل صهیونیست‌های غاصب را حل کند، اسرائیل از سوی اعراب به رسمیت شناخته شود و داعیه «فلسطین» برای همیشه پایان یابد. خلاصی اسرائیل از دغدغه معارضات دولت‌های عربی، آن دست‌آموز امریکا اولا، برای وظیفه اصلی‌اش، یعنی مبارزه با حرکت‌های اسلامی در این منطقه که بزرگ‌ترین خطر جدی برای آمریکاست، آماده می‌سازد؛ ثانیاَ، نفوذ آمریکا را بر کشورهای این منطقه حیاتی، قطعی کرده، منطقه را به صورت خانه امن آمریکاییان در می‌آورد و شیطان بزرگ، صاحب اختیار بی‌دردسر خاورمیانه می‌شود؛ و ثالثاَ، اسرائیل در راه توسعه سرزمین‌های اشغالی و آروزی «از نیل تا فرات» یک سنگر مهم دیگر را فتح می‌کند. دشمن در صدد است فلسطین را یکباره از پیکر دنیای اسلام جدا کند و شجره ملعونه صهیونیسم را در خانه مسلمین ماندگار سازد. آمریکا در صدد است با تثبیت رژیم اشغالگر، همه سررشته‌های زندگی در این منطقه حساس را به دست گیرد و خود را از نگرانی خیزش اسلامی در خاورمیانه و آفریقا نجات دهد. دشمنان اسلام می‌خواهند همه کینه دیرین خود با اسلام و شکست‌هایی را که در سال‌های اخیر بر اثر بیداری مسلمین تحمل کرده‌اند، در اینجا جبران کنند. این حادثه با هیچیک از توطئه‌های چند سال اخیر درباره خاورمیانه قابل مقایسه نیست، اینجا سخن از غصب یک کشور و دربه‌دری مستمر و ابدی یک ملت و جداسازی نهایی پاره تن جهان اسلام و مرکز جغرافیایی وطن بزرگ اسلامی و قبله اول مسلمین است. در این لحظه خطیر، مسلمین جهان باید احساس تکلیف کنند، باید وظیفه‌ای را که مسلمانی، بر دوش آنها نهاده درک کنند. از سویی تکلیف، حفاظت از سرزمین‌های اسلامی است که از ضروریات فقه مسلمین است؛ و از سوی دیگر، پاسخ به استغاثه ملتی مظلوم که پیامبر (ص) فرموده است: «هرکس ندای استغاثه مسلمین را بشنوند و پاسخ نگوید مسلمان نیست.» و امروز نه یک فرد، که یک ملت صدا به استغاثه برداشته است. امروز دولت‌های مسلمان باید احساس تکلیف کنند. قدرت دولت‌های مسلمان، اگر متفق و همصدا باشند از قدرت آمریکا بیشتر است. آمریکا به این منطقه محتاج‌تر است تا این منطقه به آمریکا. دولت‌ها باید بدانند که خواست ملت‌های مسلمان آن است که همه آنها با هم به خواست مستکبرانه آمریکا و اسرائیل، پاسخ «نه» بگویند. این مطمئن‌ترین اقدام برای حفظ خود دولت‌ها و حفظ شرف و عزت کشورهای اسلامی است. باید از تهدید و تطمیع آمریکا و فشار تبلیغاتی مطبوعات صهیونیستی نهراسند و به ندای وظیفه اسلامی ولیّ خود پاسخ گویند. ملت‌های مسلمان بدانند که آنان نیز به اندازه دولت‌ها نزد خدا و نزد تاریخ مسئولند. شما می‌توانید دولت‌ها را به مقاومت در برابر فشارهای استکباری وادار و آنان را در این راه کمک کنید، و می‌توانید برای دولت‌هایی که به این وظیفه حتمی پشت پا می‌زنند، خطری بزرگ بیافرینید. شما علمای اسلام و نویسندگان و روشنفکران و دانشجویان کشورهای اسلامی وظایف فوری‌تری دارید. شما می‌توانید ملت‌ها را از عظمت مصیبتی که آمریکا و اسرائیل برای جان اسلام تدارک می‌بینند، آگاه کنید و نیروی عظیم ملی را برای مقابله آن بسیج نمایید. دولت‌هایی که خود را برای همراهی با این خیانت آماده می‌کنند، باید خطر خشم ملت‌های خود را دریابند. محور این مبارزه حساس و خطیر، ملت مظلوم و شجاع فلسطین است که مصایب را با همه وجود درک کرده و اکنون به برکت تمسک به اسلام، با مبارزه جانانه خود در داخل وطن غصب شده، خطری عظیم برای دشمن آفریده است. توطئه بزرگ استکباری بر آن است که این مبارزه را خاموش کند. اما به حول و قوة الهی و به همت فلسطینیان شجاع و به کمک ملت‌ها و دولت‌های مسلمان، این شعله باید روز به روز برافروخته‌تر گردد تا همه بنای پوشالی دشمن را در کام خود فرو برد، و این خواهد شد و نصرت الهی بر آنان نازل خواهد گشت. وَ لَیَنصُرَنَّ اللهُ مَن یَنصُرُهُ إِنَّ اللهَ لَقَویٌّ عَزیزٌ. دشمن بداند که هیچ تهدید و هیچ ترفندی از قبیل شرکت دادن فلسطینیانِ پشت‌کرده به آرمان فلسطین در کنفرانس آمریکایی، نخواهد توانست نفوس مؤمنه‌ای را که جهاد در راه نجات فلسطین را تکلیف اسلامی خود می‌دانند، از این مبارزه برحق رویگردان کند، و علیرغم خواست آمریکا و دستیاران و وابستگانش، جهاد ملت فلسطین ادامه خواهد یافت و این شلعه مقدس با خیانت سیاستمداران وابسته فلسطینی و عرب، خاموش نخواهد شد. مهمترین علاج توطئه آمریکا، در داخل سرزمین‌های اشغالی و در دستان نیرومند مبارزان فلسطینی است، لیکن همه مسلمین موظفند در این جهاد شرکت جسته و کمک‌های مالی و سیاسی و اطلاعاتی و نظامی و تجهیزاتی را به سوی آنان سرازیر کنند. ملت فلسطین باید احساس تنهایی نکند. صهیونیست‌ها و کسانی که شکنجه و کشتار مبارزان فلسطینی منتسب به آنها است باید در هیچ جای جهان احساس امنیت نکنند، صندوق‌های پشتیبانی و هسته‌های کمک به فلسطینیان مبارز باید در همه جای عالم و از سوی دولت‌ها و ملت‌ها تشکیل شود. تحریم اقتصادی دولت غاصب و به رسمیت نشناختن آن وظیفه همه دولت‌های مسلمان است و ملت‌ها باید در برابر این مسأله حساسیت نشان دهند و با این وسایل و با همه وسایل ممکن باید با توطئه جاری مقابله و از تأثیر آن ممانعت به عمل آید. به هر تقدیر، مسأله فلسطین یک راه حل بیشتر ندارد و آن تشکیل دولتی فلسطینی در تمامی سرزمین فلسطین است. هدایت و کمک الهی را برای همه دولت‌ها و ملت‌های مسلمان مسألت می‌کنم و تدوام امید و پیروزی آنان را خواهانم. و السلام علی عباد الله الصالحین علی الحسینی الخامنه‌ای **پاورقی‌ها:** [۱] سوره حج، آیات ۳۹ و ۴۰.