اینها[۱] در صدد هستند که پیشنهادهایی که قبلاً کردند مثل «کمپ دیوید»[۲] و بعدش شبیه او را درست کردند و همه اینها متفق بر این هستند که اسرائیلی که اینقدر جنایتکار است، حالا مسلمان‌ها [آن را به رسمیت] بشناسند به اسم یک دولت - مثلاً -مستقل متعهد. این چقدر برای انسان دردناک است. و من الآن عرض می‌کنم که اگر این دولت‌هایی که در خلیج فارس و اطراف خلیج فارس و در جاهای دیگر هستند، اینها یک همچو امری را تصویب کنند و مثل طرح امریکا یا طرح بعد از او، که طرح شده است، اینها [را] تصویب کنند و اسرائیل را شناسایی کنند، ملت ما و ارتش ما و سپاه پاسداران ما و اسلام و خدای تبارک و تعالی از آنها نخواهد گذشت. و بترسند از آن روزی که این ملت احساس بکند؛ این ارتش، این سپاه پاسداران احساس بکنند که تکلیف دارند که این اشخاصی که «کمپ دیوید» را یا شبیه او را برای استقلال و برای شناسایی اسرائیل تصویب کردند، تکلیف شرعی برایشان یک وقت حاصل بشود که اینها باید تأدیب بشوند.. خوب، این ملت‌های اسلام، این دولت‌های-به اصطلاح -اسلامی، تا کی می‌خواهند این ذلت‌ها را تحمل کنند و این تحقیرها را بپذیرند؟ تا کی اینها توجه به این ندارند که زندگانی شرافتمندانه بهتر از این زندگی‌هایی است که در پارک‌ها باشد و شرافتمندانه نباشد؟ اینها به خود بیایند، توجه کنند به این مسائل. و اگر طرح «کمپ دیوید» و همین طور امثال او برای شناسایی اسرائیل، اینها به آن رأی بدهند، هر یک از اینها که رأی دادند، یک وقت تکلیف شرعی برای ما می‌شود به این که با آنها یک معامله دیگر بکنیم. **پاورقی‌ها:** [۱] منظور، دولت امریکا است. [۲] پیمان صلح میان مصر و اسرائیل که با واسطه‌گری امریکا در سال ۱۹۷۸ میان رؤسای جمهور دو کشور به امضا رسید. بر اساس این پیمان، دولت مصر، اسرائیل را به رسمیت شناخت و اسرائیل نیز صحرای سینا و نوار غزه را که در جنگ ۱۹۶۷ تصرف کرده بود به دولت مصر باز گرداند.