بسم الله الرحمن الرحیم دو روز پیش در مراسم گرامیداشت دومین سالگرد ارتحال اماممان و رهبرمان امام خمینی بزرگ(ره) شرکت داشتیم. این یادبود، آزمونی دردناک برای فقدان یک پدر، یک الهام‌بخش و یک پیشوا بود. فرصتی بود برای تجدید بیعت با خط امام (ره) و تصمیم بر ادامه راه جهاد و مقاومت و انقلاب با عزم و اراده پولادین. امروز ششم ژوئن، مصادف با نهمین سالگرد یورش نیروهای چند ملتی به لبنان است. نیروهای فرانسه، انگلیس و ایتالیا به سرکردگی آمریکا در جریان این یورش وحشیانه، وحشتناک‌ترین جنایت را به مردممان و امتمان وارد کردند. ارتش‌های غرب و در رأس آنها فرانسه و انگلیس به راه افتادند تا از روزهای سیاه و تاریک استعمارگری‌شان انتقام بگیرند. همچنین اسرائیل با همه مزدورانش به درون لبنان یورش آورد تا به طرزی بی‌سابقه در امتداد سرزمین لبنان کشتار بیافریند. این در حالی است که شیطان بزرگ، آمریکا که رهبری این یورش را بر عهده دارد، پرچم دوستی و محبت را در جهان برافراشته است. در این مناسبت دردناک به یاد می‌آوریم که لبنان به تنهایی شاهد صحنه‌های زنده ویرانگری‌ها بوده است. ماه ژوئن امسال، خاطره تکرار جنگ‌های منطقه‌ای آمریکا را زنده می‌کند. آمریکا با این یورش گسترده سعی دارد ترتیبات جدید امنیتی در خلیج فارس و خاورمیانه برقرار کند. آمریکا در عین حال می‌کوشد از راه‌های دیپلماتیک و اقدامات نظامی راهبردی، موجودیت کیان غاصب صهیونیستی را در منطقه تقویت کند. از تشویق مهاجرت یهودیان شوروی به فلسطین گرفته تا مهاجرت یهودیان اتیوپی، تا سفرهای پی در پی وزیر دفاع آمریکا به منطقه و اعلام موجودیت کیان صهیونیستی به عنوان پایگاه نظامی آمریکا در خاورمیانه، تا ابتکار بوش مبنی بر حفظ برتری نظامی اسرائیل، تا حمله‌های پیوسته نیروهای رژیم صهیونیستی به جنوب لبنان، همه این اقدامات از تلاش‌های خطرناک محافل غربی به منظور تقویت رژیم صهیونیستی در منطقه خبر می‌دهد. همه این تهدیدها اصل حضور و موجودیت تمدن و ارزش‌های فرهنگی خویش را در این سرزمین به خطر می‌اندازد. بنابراین وظیفه داریم بالاترین مراتب آگاهی و هوشیاری خویش را حفظ نماییم تا بتوانیم موقعیت‌شناس باشیم و حجم این توطئه‌ها را شناسایی و با آنها مقابله کنیم. در پرتو این تهدیدات فزاینده و سرنوشت‌ساز، حرکت دشمن در دو محور به روشنی تجلی یافته است: محور اول: تلاش‌های دامنه‌دار آمریکا برای به سازش کشاندن اعراب و فلسطینی‌ها در راستای حفظ منافع صهیونیست‌ها، با بهره‌گیری از نتایج سیاسی و نظامی جنگ دوم خلیج فارس. محور دوم: تلاش برای افزایش توانمندی‌های رژیم صهیونیستی در زمینه نیروی انسانی و نظامی و سیاسی، به گونه‌ای که عامل تهدید جدی برای سرزمین، جوامع انسانی و هویت و سرنوشت مردممان باشد. ما به عنوان بخش اساسی و پیشگام توانایی‌های درونی و جهادی این امت، وظیفه داریم در کنار مردم شریف و غیور و مخلص این منطقه باشیم و به طور مشترک با تهدیدهای فزاینده، رویارویی مستقیم داشته باشیم. وظیفه داریم همه امکانات امت را در مسیر این مبارزه بسیج نماییم تا آینده درخشان و شکوفا و پیروزمندانه‌ای داشته باشیم. من معتقدم که لازم است تلاش‌های مخلصانه همه نیروهای امت اسلامی و همه ملت‌های منطقه در دو محور صرف شود: محور اول: برانگیختن عوامل توانمندی و بسیج امکانات امت: به رغم وجود اختلال در موازنه قدرت مادی میان امت و دشمنان، اما بی‌تردید فرزندان امت با برخورداری از قدرت مقاومت و انتفاضه و پایبندی به ارزش‌های معنوی و هویت اصیل ملی و آمادگی برای شهادت، قادرند به اقدامات راهبردی دست بزنند. بنابراین، علمای آگاه و متعهد که رهبران امت هستند و نیز همه افراد مخلص و فداکار وظیفه دارند روح مقاومت را در اذهان اقشار امت تزریق کنند و آن را به سطح شهادت ارتقا دهند. این وظیفه، به یک گروه خاص محدود نیست، بلکه وظیفه همه رهبران بلندپایه سیاسی و دستگاه‌های اطلاع‌رسانی و مراکز فرهنگی و پژوهشی است. محور دوم: تلاش برای یکپارچگی و ایجاد هماهنگی در موضع‌گیری‌ها و دیدگاه‌های گوناگون و سیاست‌های مشترک به منظور رد هر گونه سازش‌پذیری به هر نحو و به هر شکل است، زیرا سازش در تحلیل نهایی، مفهوم تسلیم شدن و تأمین خواسته‌های دشمنان را می‌رساند. بر این اساس معتقدیم که امضای معاهده همکاری میان لبنان و سوریه و آغاز گفت‌وگوهای سازنده میان سوریه و همه گروه‌های مبارز فلسطینی، بهترین گام‌های مناسب و تاریخی برای دستیابی به موضع مشترک سیاسی می‌باشد. ما در چارچوب اصل مخالفت با سازش و دادن هرگونه امتیاز به دشمنان می‌توانیم راه‌های مناسبی را برای مهار تهاجم همه جانبه غرب و صهیونیسم به ملت‌های منطقه و رهنمون‌سازی مبارزات خستگی‌ناپذیر مقاومت اسلامی پیدا کنیم. در این زمینه شایسته است همه تلاش‌های مقاومت اسلامی، سوریه، لبنان و فلسطین با پشتیبانی جمهوری اسلامی ایران یکپارچه گردد. این همکاری مشترک و یکپارچگی می‌تواند تلاش‌های دامنه‌دار آمریکا را برای تحمیل سازش بر مردم منطقه خنثی کند. رژیم صهیونیستی برای تحقق اهداف راهبردی از پیش تعیین شده، راهش را ادامه می‌دهد و هیچ واکنشی به اقداماتی که بر ضد او روی می‌دهد نشان نمی‌دهد. اهداف این رژیم به تحکیم و تقویت موجودیت سیاسی خود در خاورمیانه نیست، بلکه می‌کوشد خود را به بزرگترین قدرت منطقه تبدیل کند تا از یک طرف همه قدرت‌های منطقه را متلاشی کند، و از طرف دیگر تلاش‌های کشورهای منطقه را بر شکل‌گیری قدرت و توانمندی قدرت خنثی نماید. رژیم صهیونیستی در این مسیر گام‌های بسیار مهمی برداشت که عبارت است از: نابودی ماشین نظامی عراق در نتیجه سیاست‌های احمقانه و مشکوک صدام، گسترش حضور مستقیم نظامی و سیاسی آمریکا به عنوان مهم‌ترین هم‌پیمان بین‌المللی رژیم صهیونیستی در خلیج فارس به منظور تثبیت موجودیت این رژیم در نقشه سیاسی خاورمیانه، مهاجرت فزاینده یهودیان شوروی به فلسطین اشغالی به منظور افزایش جمعیت رژیم صهیونیستی و تحقق اسرائیل بزرگ، طرح جرج بوش (پدر) برای خلع سلاح کشورهای منطقه و در عین حال گسترش روابط و همکاری‌های راهبردی بین آمریکا و اسرائیل که به تحکیم قدرت رژیم صهیونیستی منجر می‌شود. در حقیقت امروزه آمریکا با گسترش حضور مستقیم نظامی در منطقه نقش تعیین کننده‌ای در شکل دادن «اسرائیل بزرگ» در جغرافیای سیاسی خاورمیانه دارد. بنابراین رژیم صهیونیستی برای تحقق اهداف راهبردی یاد شده طبق برنامه‌های از پیش تعیین شده گام بر می‌دارد؛ لذا شایسته است سیاست‌های تفرقه‌افکنانه اسرائیل در لبنان از این دیدگاه مورد بررسی قرار گیرد. صهیونیست‌ها در راستای اهداف راهبردی خود، همه توان خویش را برای دامن زدن به تفرقه و پراکندگی و ناامنی در لبنان به کار گرفته‌اند. مردم ما باید آگاه باشند که تحرکات نظامی دشمن صهیونیستی، واکنشی به عملیات مقاومت اسلامی نیست، همان‌گونه که عملیات مقاومت، واکنشی به تجاوزگری‌های مستمر دشمن نمی‌باشد؛ بلکه مقاومت گزینه‌ای است که همه افراد امت اسلامی برای رویارویی با استعمارگران و همه‌گونه عوامل سلطه‌طلبی و دنباله‌روی و بهره‌کشی در طول تاریخ آن را انتخاب کرده‌اند. بنابراین مردم جز تداوم راه مقاومت راه دیگری ندارند وگرنه به نابودی و تباهی کشیده می‌شوند. انقلاب اسلامی ایران که امام خمینی (ره) آن را پدید آورد و تا آخرین نفس رهبری آن را بر عهده داشت، یک حادثه تاریخی زودگذر نیست بلکه نقطه عطفی در تاریخ معاصر است. گزینه‌ها و راهکارهایی که امام امت به مردم نشان داد، تنها گزینه‌های طبیعی هستند که امت زنده و آزاده و شریف اسلامی آن را برمی‌گزیند. بی‌تردید مردم لبنان برای رویارویی با دشمنان قسم خورده، از ابزار و عوامل قدرت مادی و توانمندی‌های نظامی برابر با دشمن برخوردار نیستند و جز برانگیختن عوامل قدرت درونی راه دیگری ندارند. آیا قدرتی بالاتر از قدرت امتی که شهادت را بر ذلت و خواری ترجیح داده، وجود دارد؟ از زمانی که انقلاب اسلامی به رهبری امام خمینی (ره) آغاز شد، نقش تعیین‌کننده و سرنوشت‌سازی در برابر دشمنان ایفا کرد. در نتیجه این انقلاب، توده‌های مردم به صحنه آمده و دیوار سکوت و بی‌تفاوتی را فروریختند، چون یک گزینش طبیعی را انتخاب کردند. در نتیجه این انقلاب، انتفاضه و قیام همگانی در کالبد امت از ایران انقلابی گرفته تا لبنان مقاوم و تا فلسطین اشغالی جریان یافت. در لبنان که اولین سنگر و خط مقدم جبهه رویارویی با دشمن صهونیستی است، مقاومت اسلامی همچنان به مبارزه و جهاد در برابر این خطر بالقوه و بالفعل ادامه می‌دهد و ملت‌های تحت ستم را بیدار می‌کند. بی‌تردید مقاومت اسلامی به وظیفه جهادی خود در چارچوب حرکت جامعه و در پرتو توان رزمی و امکانات خود و در چارچوب حرکت راهبردی امت اسلامی عمل می‌کند. برای پاسداری از موجودیت این جامعه همه امکانات خود را بسیج کرده و اجازه نمی‌دهد ضعف و ترس و سستی، امت را فرا گیرد. اجازه نمی‌دهد بین جامعه و مقاومت شکاف ایجاد شود. پیدایش یک جامعه بارز و جنگجو مهم‌ترین شرط تداوم مقاوم است که همواره این هدف را دنبال می‌کند. بنابراین ما بر ضرورت تأمین و فراهم نمودن همه امکانات تحکیم و تقویت جامعه مقاوم در مناطق رویارویی با اشغالگران و دشمن صهیونیستی در جنوب لبنان پافشاری می‌کنیم. با وجود این که فضای آرامش و ثبات و صلح داخلی و منطق گفتمان و آشتی ملی به طور نسبی در لبنان به ویژه میان نیروهای مقاومت و پیکارگر در برابر دشمن صهیونیستی تأمین شده است، شایسته است این نیروها تلاش خود را روی دگرگونی ریشه‌ای نظام طایفه‌گری سیاسی لبنان متمرکز نمایند. بی‌تردید بروز فضای آرامش به یکپارچگی تلاش‌ها و پیکارها به سوی تقویت جبهه مبارزه با رژیم صهیونیستی و تحکیم مقاومت و به بهبودی روابط لبنان با برادران عرب کمک کرده است. ما ضمن تأکید مجدد بر موضع روشن خود مبنی بر مخالفت سیاسی با منشور آشتی ملی که در شهر طائف در عربستان سعودی به امضا رسید، اعلام می‌کنیم که این منشور نتوانسته زشتی‌ها و پلیدی‌های نظام سیاسی لبنان را برطرف کند، اما تردیدی نیست که نسبت به دستاوردهای پیدایش فضای گفتمان و آرامش نسبی در لبنان بسیار خوشبین هستیم. در شرایطی که شاهد تهاجم فزاینده دشمن صهیونیستی به لبنان هستیم، ضروری می‌دانیم که مردم، راهکار مقاومت را ادامه دهند. شهروندان لبنانی گمان نکنند که به جز راهکار مقاومت راه‌های دیگری آنان را به پیروزی می‌رساند، زیرا تجربیات گذشته نشان داده که فشارهای سیاسی و دیپلماتیک بین‌المللی بر دشمن صهیونیستی (که هرگز وجود ندارد) کارآمد نبوده و هیچ تأثیری بر توقف جنایات دشمن ندارد. اما تجربه مقاومت در لبنان ثابت کرده که تنها گزینه، مقاومت و شهادت است که دشمن را به عقب‌نشینی و انزوا وادار کرده است؛ لذا از همه نیروهای ملی و جریانات سیاسی و اقشار مردم انتظار داریم با حفظ وحدت و یکپارچگی، دوشادوش مقاومت حرکت کنند تا لبنان بتواند پیام خود را به سمع مردم دنیا برساند. در این فرصت لازم می‌دانم یادآوری کنم که نظام سیاسی لبنان در میدان رویارویی با دشمن صهیونیستی حضور ندارد. نظام، هیچ مسئولیتی را برای تأمین امکانات اجتماعی و سیاسی و اقتصادی و فرهنگی به منظور فراهم نمودن زمینه پایداری و مقاومت مردم مجاهد روستاهای جنوب و مناطق حاشیه مرز فلسطین اشغالی قبول نمی‌کند. از آنجا که هیچ گروه و یا حزب خاصی مدعی مصادره مقاومت نیست، اولین کسی که باید وظیفه مقاومت در برابر تجاوزگری دشمن صهیونیستی را بر عهده گیرد دستگاه‌های رسمی و نهادهای نظامی دولت لبنان‌اند. البته من در این گفت‌وگو قصد ندارم سیاستگذاری‌ها و راهکارهای نظام حاکم را ارزیابی کنم، وگرنه این نظام در برابر یک نگرش و ارزیابی جامع به طور کامل نمره صفر می‌گیرد؛ فقط لازم می‌دانم به اوضاع آموزشی و برنامه‌های آموزشی نظام سیاسی لبنان اشاره نمایم. در حقیقت ادبیات و مفاهیم و برنامه‌ها و راهکارهایی که سیاستگذاری وزارت آموزش و پرورش بر مبنای آن تنظیم می‌شود کهنه است و به دوران‌های گذشته باز می‌گردد. با این ادبیات می‌خواهند لبنان را از اصالت تاریخی و هویت عربی و اسلامی آن جدا کنند و این کشور را به انزوا بکشانند. ما از گزافه‌گویی‌های زیاد درباره پشتیبانی از نهادهای آموزشی دولتی و رسمی به ستوه آمده‌ایم. بخش آموزش و پرورش دولتی پناهگاه مستمندان می‌باشد و در عین حال قادر است در برابر مدارس تبشیری و تبلیغی مسیحی بیگانه بایستد. بنابراین زمان آن رسیده تا وزارت آموزش و پرورش در ارتباط با پشتیبانی و کمک به مراکز آموزشی و دانشگاهی دولتی از دایره کلام خارج شود و به دایره عمل و اجرای برنامه‌های آموزشی ملی درآید. من در این گفت‌وگو مسئولیت‌های نظام حاکم را یادآور می‌شوم، هرچند که از نظام انتظار کار خیری ندارم. پس از خدای متعال امیدمان به ملت مجاهد ماست که مانند صخره پولادین، یورش اسرائیل و آمریکا در سال ۱۹۸۲ به لبنان را متلاشی کرد. امروز به ملت‌های اسلامی چشم امید دوخته‌ایم که با ایمان و صلابت وصف‌ناپذیر، همه توطئه‌ها و دسیسه‌های دشمنان و مستکبران را در سرتاسر جهان اسلام خنثی کردند. پرسش و پاسخ سید عباس موسوی دبیرکل پیشین حزب‌الله لبنان پس از این مقدمه به پرسش‌های خبرنگاران پاسخ داد: س. در جریان آخرین بازدید از روستاهای جنوب لبنان اعلام کردید که یورش نظامی اسرائیل به جنوب لبنان را بعید می‌دانید، ولی در سه روز اخیر شاهد گسترش حمله‌های هوایی و توپخانه‌ای اسرائیل به جنوب لبنان بوده‌ایم. آیا همچنان بر این باور هستید که اسرائیل بار دیگر به جنوب لبنان یورش نخواهد آورد؟ ج. در واقع تجربه یورش اسرائیل به لبنان در سال ۱۹۸۲ یک آزمون تلخ و سخت برای دشمن بود. در پی این آزمون، سران بزرگ دشمن صهیونیستی از جمله مناخیم بگین نخست وزیر وقت سرنگون شدند. او شیخ اسرائیلی‌ها و یکی از بنیانگذاران رژیم صهیونیستی بود، ولی در پی این یورش، از صحنه سیاسی اسرائیل کاملا ناپدید شد. خاطرات تجربه ناکام اسرائیل در مرداب لبنان در سال ۱۹۸۲ و در برابر پایداری رزمندگان شجاع مقاومت همچنان در اذهان سران اسرائیل زنده است. سران دشمن هرگز پایمردی و مقاومت مجاهدان جان برکف و شهادت‌طلب لبنانی را فراموش نخواهند کرد. بنابراین ما مطمئن هستیم که اسرائیل بار دیگر به جنوب لبنان یورش نخواهد کرد، زیرا جرأت ارتکاب چنین حماقتی را ندارد. اسرائیلی‌ها خاطرات تلخی در لبنان دارند. اگر خواسته باشند آزمون خود را تکرار کنند، بی‌تردید دوباره در باتلاق شکست در جنوب لبنان غرق خواهند شد. بنابراین اسرائیل به حمله‌های موشکی و بمباران‌های هوایی دست می‌زند که ما برای رویارویی با نیروی هوایی دشمن ناتوان هستیم؛ لذا طبیعی است اسرائیل که از یورش گسترده نظامی ناتوان است، حمله‌های هوایی و توپخانه‌ای را ادامه می‌دهد. س. در چند روز اخیر تحرکات نظامی غیرعادی صهیونیست‌ها را در مرز فلسطین اشغالی شاهد هستیم. آیا نکاتی که به آن اشاره کردید و نیز امضای معاهده همکاری مابین لبنان و سوریه خطر یورش اسرائیل را منتفی می‌کند؟ ج. اگر بخواهیم موقعیت اسرائیل را در شرایط کنونی به دور از تجربیات گذشته و آمادگی کنونی مقاومت بررسی کنیم باید گفت که امضای معاهده همکاری بین سوریه و لبنان ضربه شکننده‌ای به اسرائیل وارد کرده است. اسرائیل در شرایطی که اوضاع داخلی لبنان بهبود یافته و جنگ‌های داخلی پایان یافته است، هرگز نمی‌تواند این معاهده را بپذیرد. از سوی دیگر ضربه‌های سخت و شکننده‌ای که رزمندگان مقاومت بر پیکر دشمن صهیونیستی وارد آوردند، در دل اسرائیلی‌ها ترس و هراس ایجاد کرده است. با این وصف، اسرائیلی‌ها برای دست زدن به هر اقدامی، محاسباتی به عمل می‌آورند. بنابراین هرگونه حمله گسترده اسرائیلی‌ها را بعید می‌دانم. مقاومت که برای دفاع از این جامعه به وجود آمده، در عین حال در دل دشمن ترس و رعب خاصی ایجاد کرده است. دشمن پیش از هر اقدامی باید صدها بار بیندیشد. س. ماه گذشته طرح مبادله دو اسیر اسرائیلی با تعدادی از اسرای لبنانی و فلسطینی را اعلام کردید. اسرائیلی‌ها نیز در برابر این طرح واکنش مثبت نشان دادند. آیا تحول جدیدی وجود دارد؟ ج. در واقع هر چه اتفاق افتاده اعلام کرده‌ایم و مطلب جدیدی درباره این موضوع برای گفتن ندارم. س. در روزهای اخیر بحث‌های زیادی درباره امکان ایجاد شهرک‌های صهیونیست‌نشین و یا اسکان مهاجران یهودی شوروی و یهودیان اتیوپی در نوار اشغالی جنوب لبنان مطرح شده است. همچنین در مراسم بزرگداشت امام خمینی (ره) در سفارت جمهوری اسلامی ایران در بیروت اعلام کردید که مقاومت در روزهای آینده در صدد اجرای عملیات غافلگیرکننده می‌باشد. آیا مقاومت قصد دارد به عملیات مسلحانه دست بزند؟ ج. در واقع همان طوری که در کنفرانس خبری گفتم، مقاومت، نماد حرکت جهادی این امت است. جوانان حزب‌الله و رزمندگان مقاومت اسلامی بر مبنای وظیفه شرعی و مسئولیت ملی با دشمن صهیونیستی مبارزه می‌کنند. مبارزه آنان واکنشی به اقدامات دشمن صهیونیستی نمی‌باشد. مقاومت در موقعیت پاسخگویی به «عملیات سلیمان» مبنی بر انتقال هزاران یهودی اتیوپی به فلسیطین اشغالی و یا هر اقدام نظامی دیگر دشمن نیست. مقاومت وظیفه خود می‌داند هرگاه شرایط مساعد فراهم شود ضربات شکننده خود را بر پیکر دشمن وارد نماید. حرکت و تلاش و جهت‌گیری حزب‌الله روی مبارزه با دشمن متمرکز می‌باشد. اکنون مهم‌ترین و اساسی‌ترین وظیفه و هدف مقاومت، فعال نمودن و گسترش عملیات مسلحانه و مقاومت ضد صهیونیستی است؛ همان‌گونه که مقاومت در سال‌های گذشته مردم را به انجام عملیات غافلگیرکننده و کیفی عادت داده، اکنون هم تأکید می‌کنم به یاری خداوند متعال عملیات غافلگیرکننده نزدیک خواهد بود. س. آنتوان لحد فرمانده شبه نظامیان مزدور رژیم صهیونیستی مستقر در نوار اشغالی جنوب لبنان قطعنامه ۴۲۵ شورای امنیت سازمان ملل متحد[۱] را مرده اعلام کرده است. او همچنین نسبت به تجزیه لبنان بین سوریه و اسرائیل اظهار نگرانی کرده است. نظرتان چیست؟ ج. مگر قطعنامه ۴۲۵ شورای امنیت هنوز زنده است که او (آنتوان لحد) خبر مرگش را اعلام می‌کند؟ اصولاً این قطعنامه از زمانی که صادر شد مرده به دنیا آمد. از زمانی که اعضای شورای امنیت برای تهیه این قطعنامه نشستند و فکر کردند، اسرائیل برای آن حکم اعدام صادر کرد و آن را در نطفه به قتل رساند. از زمانی که این قطعنامه در سال ۱۹۷۸ صادر شد، نه اسرائیل و نه آنتوان لحد هیچ اقدامی برای اجرای آن و عقب‌نشینی از نوار اشغالی جنوب لبنان به عمل نیاوردند. از طرف ما سخن گفتن درباره این قطعنامه هیچ موضوعیتی ندارد. **پاورقی‌ها:** [۱] قطعنامه ۴۲۵ شورای امنیت سازمان ملل متحد، در ۱۹ مارس سال ۱۹۷۸ (۲۸ اسفند ۱۳۵۶) و در جریان حمله اسرائیل به لبنان صادر شد. بر اساس این قطعنامه، دولت اسرائیل می‌بایست بدون هیچ قید و شرط، از اراضی اشغالی لبنان خارج شود. اسرائیل نیز اعلام کرد که در قبال دریافت تضمین‌های امنیتی، از قبیل استقرار ارتش لبنان در جنوب این کشور، از منطقه اشغالی خارج می‌شود که البته بیست سال بعد، شورای امنیتی و سیاسی اسرائیل در آوریل ۱۹۹۸، اجرای مشروط آن را تصویب کرد.