بسم الله الرحمن الرحیم در آغاز و در اولین سخنانم به شما پس از اجرای عملیات «وعده صادق» و حوادث پس از آن، دوست دارم مراتب تبریک و تسلیت خود را به خانواده‌های شهیدان که عزیزترین دوستان و اعضای خانواده را در این روزهای سخت و دشوار از دست داده‌اند، عرض کنم آنچه تقدیم کردند، در شرافتمندانه‌ترین رویارویی و کارزار عصر جدید و تاریخ بوده است. می‌خواهم به مجروحان حوادث و حملات اخیر درود بفرستم و از خداوند عاجزانه بخواهم به آنان منت گذارد و شفا و عافیت، عطایشان کند. همچنین به مردم پایدار لبنان در همه شهرها و روستاها که محکم و استوار بر خاک و ایمان خویش ایستاده‌اند و نیز به برادران مجاهد، مبارز، صبور و پایدار در همه خطوط که همیشه برای فداکاری در راه آنچه بدان ایمان دارند و کسانی که همواره جان برکف با سرهایی بلند ایستاده‌اند، درود می‌فرستم. در اولین سخنان خود در این روزها و پس از عملیات «وعده صادق» دوست دارم تنها چند کلمه سخن بگویم؛ سخنی با مردم لبنان، سخنی با مبارزان، سخنی با صهیونیست‌ها، و سخنی با حاکمان عرب؛ اما برای «جامعه جهانی» سخنی ندارم، زیرا من نیز مانند امت خویش حتی یک روز هم به چیزی به نام جامعه جهانی ایمان نداشته‌ام. اول به ملت لبنان می‌گویم: ای ملت عزیز که همواره مقاومت را با آغوش باز پذیرا بودید و مقاومت با شما پیروز شد و حزب‌الله در ۲۵ می سال ۲۰۰۰ با پایداری شما پیروز گردید! ای ملتی که بدون همراهی دیگران و با وجود شانه خالی کردنِ بسیاری از اعراب و مسلمانان و سکوت همه جهان، اولین پیروزی تاریخ عرب را در مبارزه با دشمن صهیونیست به دست آوردید! ای ملت لبنانی که پیروزی معجزه‌آسایت جهان را مات و مبهوت و صهیونیست‌ها را خوار و ذلیل کرد! صهیونیست‌ها به این ملت نگاهی خاص و متمایز دارند، زیرا این ملت در تاریخ مبارزه با آنان به موفقیتی خاص و متمایز دست یافته است. ملت لبنان! کارزار امروز، دیگر کارزار اسرا و تبادل آنها نیست. شاید گفته شود که دشمن صهیونیست به هر عملیات گروگانگیری که در هر نقطه از جهان یا از سوی هر ارتش یا هر دولتِ دارای مرزها و ضوابط و قوانینی صورت گیرد، واکنش نشان می‌دهد، اما آنچه امروز در لبنان جریان دارد واکنش به عملیات گروگانگیری نیست، بلکه تسویه حساب با ملت لبنان، مقاومت، دولت، ارتش، نیروهای سیاسی، مناطق مختلف لبنان، روستاهای این کشور و خانواده‌هایی است که به این رژیم متجاوزِ ناآشنا با شکست، شکستی تاریخی وارد کردند. بنابراین آنچه امروز جریان دارد جنگی است فراگیر که صهیونیست‌ها برای تسویه حساب کامل با لبنان، ملت، دولت، ارتش و مقاومتِ آن و انتقام از موفقیت ۲۵ می سال ۲۰۰۰ به راه انداخته‌اند. ملت عزیز، پایدار، مبارز و شریف! و ای ملتی که می‌دانم اغلب‌تان خردمند، پُردل، بااراده، با فرهنگ، اندیشمند، دوستدار دیگران، عاشق و فداکار و ملتی نیستید که به مزدوری، تسلیم، خواری، سستی و فرومایگی و زانو زدن تن دهید! با شما می‌گویم که ما (البته منظورم از «ما» نه فقط حزب‌الله و نه فقط مقاومت لبنان؛ بلکه، دولت، ملت، ارتش، مقاومت و نیروهای سیاسی و همه مردم لبنان هستند) در این رویارویی، دو راه بیشتر پیش رو نداریم: یا این که همگی با فشارها و حمایت‌های آمریکا و سایر کشورها و متأسفانه کشورهای عربی در برابر شروطی که رژیم صهیونیستی می‌خواهد به ما دیکته کند، تسلیم شویم؛ و با این کار به شروطی که به معنای وارد کردن لبنان در دوره و عصر سیطره اسرائیل است تن دهیم -که باید به صراحت بگویم که هدف دشمن همین است -و یا راه دیگری را برگزینیم و ایستادگی و صبر و رویارویی را پیشه کنیم. من با توکل و اعتماد به خداوند سبحان و با اعتماد به مبارزان و به شما و با شناختی که از این ملت و این دشمن دارم، همچنان که بارها وعده داده‌ام باز هم به شما وعده پیروزی می‌دهم. در سال ۱۹۹۶ که اسرائیل عملیات «خوشه‌های خشم» را اجرا کرد و یا در سال ۱۹۹۳ که به عملیات «تسویه حساب‌ها» دست زد، در آغاز بر ما تسلط داشت و ما در شرایطی سخت‌تر بودیم، اما امروز اوضاع متفاوت است. به سخن من اعتماد کنید که اوضاع کاملاً فرق کرده است. نیاز امروز این است که صبر و پایدرای داشته باشیم و با اتحاد به مقابله با دشمن بپردازیم و من می‌دانم و حاضرم برای این گفته، حساب باز کنم که اغلب مردم ما استوار، مبارز و فداکار هستند و نیازی به تهییج و محرک ندارند و آنچه می‌گویم از باب تکمیل اندیشه، تثبیت انتخاب و تأکید این معناست. اما سخن من با مبارزان؛ با برادران، دوستان و عزیزان و کسانی که امروز هر لبنانی، فلسطینی، عرب، مسلمان و هر انسان آزاده، شریف، مظلوم، مستضعف و شکنجه شده و نیز عاشقان بیداری و شجاعت و دوستداران شهامت، ارزش‌ها و شرافت در این جهان روی آنها حساب باز کرده‌اند و همه اینها در وجود این مبارزان به خاطر حضورشان در میدان‌های مبارزه و رویارویی شجاعانه و قهرمانانه با دشمن صهیونیست تجسم یافته است، به آنان می‌گویم شما امروز پس از خداوند سبحان، تکیه‌گاه ما و امت هستید. شما ضامن شرافت ما هستید و ما ارجمندی و بزرگواری خود را مرهون شماییم و این شرافت و کرامت با وجود شما باقی می‌ماند. در پیروزی سال ۲۰۰۰ پس از خداوند بزرگ، شما اصل و اساس بودید. امروز شما بیش از دیگران مسئول تحقق پیروزی، آزادسازی و حفظ پایداری و کرامت هستید و همه چشم‌ها به شما دوخته شده است؛ همچنان که واقعاً این طورید و همچنان که تاکنون و در این روزها ثابت کردید، می‌شود کاملاً روی شما حساب کرد و تکیه‌گاه و مایه اطمینان هستید و هر که پس از خدا بر شما تکیه کند همتش بلند، سرانجامش نیکو، پیروزیش ارجمند و نزدیک، و فتحش آشکار است. اما روی سخن من در این لحظه با صهیونیست‌ها و ملت رژیم صهیونیستی است که: ای مردمان صهیونیست! به زودی برای شما روشن خواهد شد که دولت جدید و رهبری جدید شما چقدر احمق و کودن و بی‌تدبیر است و در این زمینه تجربه‌ای ندارد. شما در نظرسنجی‌ها مطرح کرده‌اید که مرا بیش از مسئولان خود باور دارید و تصدیق می‌کنید. از شما می‌خواهم خوب به من گوش و حرف‌هایم را باور کنید. تا امروز ما با همه تجاوزاتی که شب هنگام به نواحی جنوبی [بیروت] شد و با وجود حجم بالای تجاوزاتی که به همه روستاها، محله‌ها، خیابان‌ها و خانه‌های لبنان در نواحی جنوبی و شهر بیروت و هر خانه در جنوب لبنان یا دشت بقاع، شمال، جبل‌عامل یا هر گوشه از این سرزمین شد، صبر پیشه کردیم. این معادله پایان یافت. امروز دیگر نخواهیم گفت اگر بیروت را بزنید حیفا را می‌زنیم. دیگر نخواهیم گفت اگر به نواحی بیروت حمله کنید به حیفا حمله می‌کنیم. شما خواستید این معادله را بهم بریزید. شما جنگی تمام عیار خواستید. ما هم وارد جنگی تمام عیار می‌شویم و آماده آن هستیم: نامحدود و تمام عیار، به سوی حیفا. سخن مرا باور کنید که این جنگ، فراتر از حیفا و پس از آن خواهد بود. این بار، دیگر تنها ما بهای این جنگ را نمی‌پردازیم، تنها خانه‌های ما ویران نمی‌شود، تنها کودکان ما کشته نمی‌شوند و تنها ملت ما آوارگی را تجربه نمی‌کند. زمان پرداخت هزینه یکطرفه ما دیگر پایان یافته است. سال‌های پیش از ۱۹۸۲ و پیش از ۲۰۰۰ اینک پایان یافته است. من به شما قول می‌دهم آن زمان سپری شده و شما باید عواقب اقدامات حکومت خود را تحمل کنید. حالا که جنگی تمام عیار خواستید، پس این هم جنگ تمام عیار. تمام عیار خواستید، پس این هم جنگ تمام عیار. شما این را خواستید. حکومت شما قواعد بازی را تغییر داد، بنابراین، قواعد بازی تغییر می‌کند. شما نمی‌دانید امروز با چه کسی می‌جنگید. شما با فرزندان محمد (ص)، علی (ع)، حسن و حسین (ع) و با اهل‌بیت رسول خدا و اصحاب او وارد جنگ شده‌اید. شما با قومی می‌جنگید که ایمانی برتر از همه انسان‌های این کره خاکی دارد. شما خواستار جنگی تمام عیار با قومی شدید که به تاریخ و فرهنگ خود افتخار می‌کند و صاحب قدرت مادی، امکانات، مهارت، خرد، آرامش، آرزوهای بلند، عزم، ثبات و شجاعت است و به امید و یاری خدا سرانجامِ توانایی او در روزهای آینده دیده خواهد شد. اما ای حاکمان عرب! نمی‌خواهم از شما درباره تاریختان سؤال کنم. فقط سخنی کوتاه با شما دارم. ما ماجراجو هستیم؟ آری ما در حزب‌الله ماجراجو هستیم، اما این ماجراجویی ما به سال ۱۹۸۲ بر می‌گردد و با آن مرگ، برای کشورمان جز پیروزی، آزادی، آزادسازی، شرافت، کرامت و سربلندی به ارمغان آورده‌ایم؟ این تاریخ ماست، این ماجراجویی ماست! در سال ۱۹۸۲ شما و همه جهان به ما گفتید که دیوانه‌ایم، اما ثابت کردیم که عاقلیم و نشان دادیم چه کسانی دیوانه‌اند. البته این مسئله دیگری است و نمی‌خواهم با کسی نزاع کنم. به شما توصیه می‌کنم بر عقل و خرد خود تکیه کنید و ما نیز روی ماجراجویی خود حساب خواهیم کرد و خداوند یار و یاور ماست. ما یک روز هم به شما تکیه نکردیم و تکیه‌گاهمان همیشه پروردگار، ملت و دل و بازوان فرزندان خویش بوده است. ما امروز نیز همین تکیه‌گاه را داریم و به یاری خدا پیروزی‌مان محقق است. اینک آن وعده غافلگیرکننده من به شما شروع می‌شود. اینک روی آب‌های ساحلی بیروت، کشتی جنگی اسرائیل را که به تأسیسات و ساختار اقتصادی ما، خانه‌های مردم و غیرنظامیان تجاوز می‌کرد، ببینید که چگونه به همراه ده‌ها سرباز صهیونیست در حال سوختن است و غرق خواهد شد.[۱] این تنها آغاز کار است و تا پایان ماجرا، سخن و وعده بسیار است. و السلام علیکم و رحمة الله و برکاته. **پاورقی‌ها:** [۱] در لحظات پایانی این سخنرانی، به سید حسن نصرالله خبر رسید که یکی از ناوهای جنگی اسرائیل، مورد اصابت قرار گرفت و در حال سوختن است. اشاره نصرالله به تصویر زنده آن صحنه است.