دوست دارم بازگشت‌تان را [از خوزستان] تبریک بگویم، ولی چون نمی‌دانم با چه دستاوردی از این سفر بازگشتی، آیا به نفع ایران بود یا به زیان آن، سکوت کرده‌ام. در اینجا شایع شده که با تصویب انگلیس، پیمان صلحی با خزعل بسته‌اید و من صحت این شایعه را نمی‌دانم؛ پس اگر آنگونه باشد که شایع شده است، در ادامه این کار رخدادهایی خواهد بود که به زیان ایران است و درست نیست که آن را پیروزی بدانیم، بلکه خواری بزرگ و شکستی جبران‌ناپذیر است و نمی‌توان آن را پیروزی نامید، مادامی که پیراسته از دخالت بیگانه نباشد؛ و برای خزعل هم بهره‌ای جز امان یافتن جان او نخواهد داشت، چنان که به هیچ رو برای انگلیس هم بهره و سودی ندارد. در ادامه این تلگراف به موضوع عراق نیز اشاره می‌کنم و از هر اقدام از سوی ایران در راستای به رسمیت شناختن حکومت عراق به شکل فعلی آن برحذر می‌دارم، و لازم است که حقیقت موضوع روشن شود تا تکلیف خود را در برابر آن بدانم؛ زیرا چه بسا مکلف باشم مردم را به یاریت برانگیزم، در صورتی که کاری به نفع ایران انجام داده باشی. *** بسم الله الرحمن الرحیم در حال حاضر، انتخابات از جانب ما بطور آشکارا تحریم شده است. بنابراین هر کس در آن شرکت کند و یا در برگزاری آن مساعدت نماید، حکم محارب با خدا، پیامبر و اولیاءالله را دارد. ابوالحسن اصفهانی، محمدحسین نائینی، محمدمهدی خالصی **پاورقی‌ها:** [۱] از نثر این متن پید است که (در صورت صحت نامه) احتمالاً اصل نامه به عربی بوده و سپس ترجمه شده است؛ و یا این که متن فارسی آن بازنویسی شده است، زیرا به نثر متأخر شباهت دارد. [۲] تاریح حرکت اسلامی در عراق، ص ۲۹۸. خواست‌های علما از انگلیسی‌ها عبارت بود از: لغو مقررات نظامی، آزادی مطبوعات و اجتماعات، فراخواندن مستشاران انگلیسی از استان‌ها به بغداد، بازگشت تبعیدشدگان سیاسی، و اجازه تشکیل گروه‌ها و احزاب سیاسی. ر.ک. به: همان، ص ۲۹۷، ۲۹۸.