کنشگران / عالمان دینی

متن خلاصه هوش مصنوعی

این اعلامیه با اشاره به جنگ‌های صلیبی و فجایع تاریخی، سیاست‌های استعماری انگلیس در بین‌النهرین و تبعید علمای اسلام را فاجعه‌ای بزرگ و عامل تفرقه میان مسلمانان و مسیحیان معرفی می‌کند. در ادامه، با تأکید بر پیوند ناگسستنی ایران و بین‌النهرین از نظر مذهبی و نژادی، به مقامات مسیحی و پاپ اعظم هشدار داده می‌شود که این اقدامات انگلیس نه تنها سیاسی نیست، بلکه می‌تواند منجر به حوادث ویرانگر جهانی شود. در پایان، از دولت‌های مسیحی خواسته می‌شود تا به انگلیس برای جبران این جسارت و اعاده شرافت اسلام فشار آورند، در غیر این صورت، علمای اسلام حکم نهایی مذهبی را صادر خواهند کرد و مسئولیت تمام عواقب بر عهده انگلستان خواهد بود.

متن کامل گزارش

پیشگاه مقدس اعلیحضرت اقدس شهریاری خلد الله ملکه و سلطانه. کپیه مقام منیع ریاست وزراء عظام دامت شوکته. کپیه هیئت مقدسه علمیه، کپیه سفارت جمهوری فرانسه، کپیه سفارت جمهوری اتازونی، کپیه وزارت مختار ایطالیا. توسط آن سفارت، مقام محترم روحانیت عالی (پاپ اعظم)، کپیه وزیر مختار دولت بلژیک، کپیه روزنامه ایران، میهن، شفق سرخ، الحق، کار، عهد انقلاب. پس از وقوع جنگ عالم‌سوز (صلیب) که چندین قرن متوالی کرورها نفوس ملیون [۱] مسیحی و اسلامی طعمه لهیب نار فنا و زوال گردید، دیگر تاریخ دنیا فاجعه عظیمی که مولد افتراق و موجب شقاق فیمابین دو ملت بزرگ ساکنین روی زمین باشد نشان نمی‌دهد مگر سوء سیاست استعماری انگلیس در بین‌النهرین و اسائه ادب به مقام روحانیت اسلام و تبعید حضرات آیات‌الله در این اوقات [که] دو مرتبه خدای نخواسته اسباب اختلاف کلمه در مقام روحانیت عالی‌رتبت اسلام و مسیحیه و مجدد همان جنگ عالم خراب‌کن خواهد بود. کدام بین‌النهرین؟ همان بین‌النهرینی که ارض مقدس آن مضجع انوار الهیه و تربت اقدس آن، محل سجده فرقه اثنی‌عشریه است، ولو این که در تقسیمات حدود ظاهری امروزه مملکتی ایران و بین‌النهرین، اندک پرده افتراق در جمع دو ملت ایران و بین‌النهرین کشیده شده است، ولی در باطن هر عاقل بصیری می‌داند اگر افتراق گوشت از ناخن ممکن است، امکان خواهد داشت ایران از بین‌النهرین منفصله شود. آثار عظمت کسری (پایتخت شاهنشاه ساسانی در نزدیکی بغداد) شاهد بر مدعی جزء لاینفک بودن بین‌النهرین از ایران است. عجبا! ساکنین ساحل تیمس [۲] سیاست دنیابلعی [۳] خود را به جایی رسانیده که می‌خواهند ایران را از بین‌النهرین جدا کنند (هیهات تضرب فی حدید بارد) [۱]. چنانچه قوه فعلی نظامی امروزه ایران برای دفع ایادی مسلطه بر خاک پاک بین‌النهرین که مدفن اجساد کرورها اجداد و نیاکان ما ایرانی‌ها است کافی نباشد، البته قوه اسلامیت و اتحاد مذهبی و امتزاج نژادی و اختلاط خونی ما ایرانی‌ها و بین‌النهرین بحمد الله برقرار و ممکن نیست هیچ قوه بتواند سلب این اتحاد را بکند. پس با صدای رسا، آن ذوات محترم که نمایندگان دولت بزرگ مسیحی هستید عموماً و به دربار محترم روحانیت مسیحی (پاپ اعظم) خصوصاً خاطرنشان می‌کنیم که این ضربت هولناک و فاجعه عظیمی که کارگزاران دولت انگلیس بر پیکر روحانیت اسلام وارد کرده‌اند، [۲] نه از قبیل اتفاقات سیاسی و عملیات پلتیکی است، بلکه عماًقریب مولد حوادث عظیمی دنیا خراب‌کن است که نظیر آن دیده و شنیده نشده است. این است که با کمال صبوری تمنا داریم عظمت این فجیعه مذهبی را هر چه زودتر خاطرنشان دربارهای دولت معظم خود بفرمایید؛ چنانچه اولیاء دولت انگلستان عاجلاً درصدد جبران این جسارت و اعاده شرافت مقام مقدس اسلام برآمده که در آتیه هم اشتباه آن دیده نشود فبها؛ و الا علماء اعلام و مجتهدین معظم ممالک اسلامی به حکم احکام محکمه مذهبی در حفظ بیضه اسلام و اعلای کلمه حقه الهیه به کلمه واحده، ناچار از اعلام و اصدار آخرین حکم تکلیف مذهبی که اطاعت آن بر هر مسلمان واجب عینی است خواهیم بود و به حکم محکم «الاسلام یعلو و لایعلی علیه» البته صدق اظهارات ما امروز معلوم و کار از چاره و علاج خارج. آن وقت تمام عالم شهادت و گواهی خواهند داد که همه این مظالم دنیا خراب‌کن متوجه انگلستان خواهد بود. **پاورقی‌ها:** [۱] دینداران [۲] تایمز. مراد از ساکنین ساحل تیمس، انگلیسی‌ها هستند. [۳] جهانخواری [۱] ای وای. مشت بر آهنی سرد می‌کوبی. منظور از کار بی‌ثمر است. [۲] اشاره به تبعید اجباری و ناخواسته گروهی از علمای عرب و ایرانی ساکن در عراق به ایران است.

اطلاعات تکمیلی

زبان اصلی: فارسی
نوع کنش: بیانیه

کنشگران و ذینفعان

مخاطب کنش: سفارت جمهوری فرانسه, سفارت جمهوری ایالات متحده آمریکا, وزارت مختار ایتالیا, پاپ اعظم, وزیر مختار دولت بلژیک, روزنامه ایران, روزنامه میهن, روزنامه شفق سرخ, روزنامه الحق, روزنامه کار, روزنامه عهد انقلاب, احمد شاه قاجار
حاکم زمان: احمد شاه قاجار

موضوعات و دسته‌بندی‌ها

منبع

مکتوبات و بیانات سیاسی و اجتماعی علمای شیعه(جلد ۱ تا ۹)
محمدحسن رجبی (دوانی)