با یک دنیا همّ و غم در اسارت و پریشان‌خیالی آن برادران، و با یک عالم امید به عنایت آتیه اعلیحضرت شاهنشاه ایران و نتایج حسنه اتحاد هیئت جامعه اسلامیت، و نیات حسنه سفارت عثمانی، ادعیه خیریه خالصانه خود را در نیل مقصود و حصول آرزوی ایرانیان و انعقاد فوری دارالشورای کبرای ایران در مرکز وطن که به منزله قلب برادران ایرانی است، تقدیم حضور آن برادران و هم‌مسلکان عظام نموده، امیدواریم به زودی نعمت مشروطیت - که چندی از سوءِ قصد اشخاص خائن معطل بود - چنان که در آذربایجان و گیلان و سایر نقاط ایران به احکام مطاعه پیشوایان دین مبین و همت برادران غیور به ساکنین این نقاط ارزانی است، در طهران هم، با هم هماواز شویم. پاینده باد دین اسلام و آزادی. [۱] **پاورقی‌ها:** [۱] تاریخ بیداری ایرانیان (بخش دوم)، ص ۵۶۵.