حضور صدر اعظمی که الی حال عدل و ظلم از هم تمییز نداده یا دام تزویر برای گمراه کردن این روسیاه نهاده، سخن نیکان می‌گوید و علامتی ندارد. حسنات پیش شمرده، غفلت از کردار فعلی دارد. شمر هم در صفین در رکاب حجت خدا جهاده کرده، ضربت خورده آخرش چه شد؟ ادعای اسلام و پیروی پیشوایش کرده‌ای، در عمل به خلاف فرموده‌های حجج‌الاسلام[۱] جد اکید داری. جان من! به لفظِ حلوا، دهن شیرین نمی‌شود و بدن قوّت نمی‌گیرد. حقانیت و مراتب دیانت حجج‌الاسلام و اتباع مُتَظلَمه[۲] آنها بر کسی مخفی نمی‌گردد و طمع استقامت استبداد بعد از این تزلزل ارکان، مانند طمع‌های اشعب است که دامن می‌گرفت به امید این که اگر پرنده در هوا تخم کرد به دامنش افتد. فرموده‌اید: "امر دین و مذهب است". سبحان الله! کسی احتمال می‌دهد که حجج اسلام و رؤسای اعلام ظاهر الدیانه بین‌الخاص و العام، به وجهی خرابی آن بخواهند؟ این همه جدّ نمایند؟ [و] دولتیان - که مخالف احکام آن بوده و همه وقت موهِن[۳] و مخرب بوده‌اند - امروزه حافظ و حامی دین شده باشند؟ بنا لهاتیک الوجوه الشاهیه. از طهران آمدن من اگر امید تغییری در احکام حجج اسلام است، معاذ الله! برو این دام بر مرغ دگر نه که عنقا را بلند است آشیانه و اگر غرض دیگری است بیان شود تا تکلیفم بدانم. آنچه لازم بود به موعظه حسنه عرض شده، تأمل فرمایید که شما را به راه خدا خواندم و یا به آتش جهنم دعوت نمودم. وَ ما تَوفیقی إِلا بالله عَلَیهِ تَوَکَلتُ وَ اِلیهِ اُنیبُ.[۵] خوب است خاتمه عرایض این روسیاه باشد، ثمر درستی نمی‌بینم. ثمر درستی نمی‌بینم. هر تلگرافی که باب کیف نباشد، جواب نمی‌دهم. تا وقتی که تکلیف جلوگیری باشد، حاضرم. وقتی که اقتضای باز ایستادن کرد، ساکت می‌شوم. حسابی هم دست شماها وقتی که پشیمانی سودی نکند، خواهد آمد و اگر هم عرایض من گوشت تلخی بوده است و در مذهب شماها مجازاتی دارد، شخصاً برای مجازات علنی حاضرم. یار و یاوری جز خداوند قهار ندارم. **پاورقی‌ها:** [۱] منظور، مراجع مشروطه‌خواه نجف اشرف است. [۲] ستمدیده [۳] توهین کننده [۴] کذا فی الاصل [۵] هود، ۸۸، توفیق من جز به عنایت خدا نیست. تنها بر او توکل می‌کنم و تنها به سوی او باز می‌گردم.