در این ایام که قدری طهران مغشوش شده است، نوشتجات جعلی، از بعضی آقایان نجف[۱] ابراز داشته‌اند که کسب کردن حرام، و معاونت و همراهی با اشخاصی که در سفارت عثمانی متحصن شده‌اند برای اجراء مشروطیت واجب و لازم است. مفسدین که این نوشتجات را دستاویز کرده، در خفا مردم را اغوا به بلوا می‌کنند، بعضی از دکاکین را به هزار حیله بسته‌اند. شب‌ها نوشتجات، درب خانه مردم می‌اندازند که هرکس دکانش را نبندد با نارنجک خانه‌اش را خراب و خودش را خواهیم کشت. بیچاره کسبه، بعضی از ترس، دکان‌ها را بسته‌اند. خداوند ترحم فرماید. مردم بیچاره عَلَی المَلأ[۲] لعن می‌کنند به اشخاصی که سبب این فتنه و فساد شده‌اند. مردم فقیر که باید صبح تا شب کسب نمایند، لقمه نانی تحصیل کرده با عیالات خود مصرف نمایند، با این وضع چه بر آنها می‌گذرد؟ خداوند ترحم فرماید. **پاورقی‌ها:** [۱] منظور، مراجع و علمای مشروطه‌خواه نجف است. [۲] آشکارا، در ملأ عام