جمیع ایرانیان دیانت‌شمار، از اقدامات خداپسندانه و وطن‌خواهانه حضرت مستطاب آقا سید عبدالحسین لاری سلمه الله تعالی و سایر مجاهدین و مشروطیین لارستان کمال تشکر را دارند. در علمای ایران کسی که به تکالیف شرعیه خود در پیروی احکام متقنه حضرات آیات‌الله در مقابل مستبدین بی‌دین عمل نمود، حضرت ایشان و سرکار حاجی پیشنماز در سلماس بود که این دو وجود محترم در این عصر، سیرت موالیان خود را از دست ندادند. علمای اسلام باید مانند موالی خود، هم خطیب منبر باشند وهم غازی[۱] میدان وفا. روزنامه حبل‌المتین که شانزده سال است فریاد می‌زند که: "علمای اعلام باید در صحن مساجد تفنگ به دوش گرفته قبل از نماز، مشق جهاد نمایند" برای پیشامد چنین روز بود. نمی‌دانیم که با این وضع باز هم اهالی بنادر و تجار محترم به حس و غیرت آمده، در حفظ حقوق ملیه و دیانت اسلامیه، این سید بزرگوار را تأیید خواهند نمود یا منتظر خواهند بود که از سستی عنصر، در شمار مستبدین بی‌دین به شمار آمده از دَم شمشیر غازیان اسلامی بگذرند؟ علمای بی‌حس و تجارچیان باید بدانند که اظهارات بیطرفانه آنها به هیچ طرف مورث فایده و اثر نتواند بود؛ یعنی بر فرض محال، اگر استبداد غلبه نماید، اول کسی که تحت شکنجه مستبدانه درآید، ایشان خواهند بود و هستی‌شان بر باد داده خواهد شد. و اگر مشروطیین غلبه جستند، چون پیروی از احکام اسلامی نموده‌اند، بر طبق احکام قرآن با آنها سلوک خواهند نمود. اگر نمی‌توانید کمک جانی به غازیان اسلامی نمایید، چه عذری جز دنائت[۲] در رسانیدن کمک مالی به ایشان دارید؟ بر فرض علناً مانع دارید، سراً چرا نمی‌کنید؟ به حقیقتِ انسانیت سوگند که پرده از روی کار برداشته شده و به معاذیر بارد[۳] نمی‌توانید خود را از لوم لائم[۴] رهانید. ما تا می‌توانیم به کنایه سخن می‌رانیم ولی عاقبت مجبور خواهیم شد که به صراحت بیان واقع کنیم. و ما علینا الا البلاغ. **پاورقی‌ها:** [۱] جنگجو [۲] پستی [۳] معاذیر بارد: عذرهای خنگ و واهی [۴] لوم لائم: سرزنش سرزنش کننده