سؤال استدعای حقیر، متولی آستانه مبارکه، از ملازمان عالی، آن است که: اولا، این نوشته‌جات و حکم حقیر [را] که ملاحظه فرمودید در کمال دقت، در ترافع [۱] حضوری، تمامیت دارد یا خیر؟ ثانیاً، رجوع به شرع و مرافعه بعد از صدور همچو حکمی از همچو حاکم مُطاعی، حرام است یا خیر؟ ثالثاً، سؤال و جوابی، نوشته قبل از این حکم یا بعد از این حکم چنانچه از کسی دست آن حضرات باشد بر ملکیّت، آیا باطل هست یا خیر؟ محضاً لله، حکم این مراتب معروضه را مرقوم فرمایید تا حجت شرعیه باشد برای حقیر. ادام الله بقائکم. جواب بسم الله الرحمن الرحیم این زحمات و گرفتاری‌ها، تماماً تولید از تهاون [۲] در اجراءِ حدود الهیه، و تسامح در تنفیذ [۳] احکام شرعیه می‌شود. بعد از آن که مختصمان [۴]، معاً [۵]، در محکمه مجتهد جامع‌الشرایط، ترافع حضوری کردند و حکم قاطع به صدور رسید، دیگر چه جای آن است که اولوالشّوکه [۶] تعلل بکنند و به ملاحظه وسایط و شفعاء یا جهت دیگر، در احقاق حق و اغاثه مستغیث [۷] و رفع ید عادیه و قطع دابرُ الظالمین [۸] کوتاهی بفرمایند؟ دشمنان دین و دولت به همین دستاویز است که مردم را جری و جسور می‌سازند و دهن‌ها را باز و زبان‌ها را دراز می‌کنند. بر اولیای دولت علیّه و متصدیان امور عدلیه، لازم بل واجب است که حکم مسطور [۹] را بدون هیچگونه تعلل و تَسویفه [۱۰]، در موقع اجرا گذارده و حکم‌الله را بیش از این در عهده تأخیر و تعویق نگذارند. هر کس بدون اجازه معزی‌الیه، تصرف و دخالتی در آن چهار دانگ مذکور بنماید حرام، و موجب سخط حضرت علام عزّ اسمه خواهد بود. حرّره الاحقر الداعی: فضل‌الله. فی تاریخ شهر شوال المکرم سنه ۱۳۲۶ پیشکش **پاورقی‌ها:** [۱] رفتن نزد قاضی برای شکایت [۲] سستی کردن، سهل انگاری [۳] اجرا کردن [۴] دو گروه دشمن هم [۵] با هم [۶] اولیای امور و حکام دولتی [۷] اغاثه مستغیث: فریادرسی دادخواهان [۸] قطع دابر الظالمین: کندن ریشه ستمگران [۹] نوشته شده [۱۰] تأخیر، امروز و فردا کردن در انجام کاری