بسم الله الرحمن الرحیم عرض می‌شود: گمان ما این بود که در زمان دولت حقه و ظهور حضرت صاحب‌الزمان (علیه الصلوه و السلام)، رؤسای عشایر ایران خصوص آن جناب، جانفشانی‌ها در رکاب آن حضرت نموده، آن بزرگوار را در رفع اعادی دین مبین، نصرت و یاری خواهید نمود. حالا نقل می‌شود که خدای نخواسته در اعانت ظلم، سوق [۳] سواره و پیاده برای کشتن برادران دینی خود که در میان [آنها] بسی از اولیاء خدا هستند نموده‌اید. اگرچه سابقاً به عموم عشایر ایران، خاصه آن حدود، تلگرافاً اعلام شد که اعانت ظالمین و اطاعت حکم به قتل مشروطه‌خواهان، به منزله اطاعت یزید بن معاویه، و با مسلمانی منافی است، لکن چون این تلگراف را نرسانده‌اند مجدداً محض تکلیف شرعی، مخصوصاً به شما زحمت می‌دهیم تا زود است تدارک این جرم نموده، جراحتی که بر قلب حضرت امام زمان از معاونت ظلام [۵] زده‌اند مرهم گذارید، یکدل و یک‌جهت در متابعت علماء اعلام که نواب [۶] آن حضرت‌اند کوشیده، تمامی برادران خود را از اسیری و از قتل نفوس [۷] خلاص کنید تا نباشید از اشخاصی که روز قیامت وقتی که منادی ربّ العزه ندا کند: اَینَ اَعوانُ الظَلَمه؟ [۸] ملائکه عذاب شماها را حاضر و مُعذِّب [۹] باشد. وَ لا تَرکَنوا اِلیَ الذینَ ظَلَموا فَتَمَسَّکُم النَارُ [۱۰]. و السلام خیر ختام. الاحقر الجانی: محمدکاظم الخراسانی **پاورقی‌ها:** [۱] احتمالاً، مخاطب، اقبال‌السلطنه ماکویی است. [۲] جمع الجمع عدو: دشمنان [۳] حرکت دادن، اعزام، فرستادن [۴] منظور، تلگراف ۶ جمادی‌الثانی ۱۳۲۶ ق است. [۵] جمع ظالم: ستمکاران [۶] جمع نایب: نمایندگان [۷] در اصل: نفوس از قتل [۸] کجایند یاران ستمگران؟ [۹] عذاب دهنده [۱۰] هود، ۱۱۳: و بر ستمگاران تکیه ننمایید، که موجب می‌شود آتش شما را فراگیرد.